အခန်း (၁၃) 💘မာနမင်းသားနှင့်ရွှေဖူးစာ💘

 

 

(ဖတ္မရသူေတြအတြက္ ေအာက္မွာ ဖတ္လို႔ရေအာင္လုပ္ေပးထားပါတယ္ )

အခန်း  (၁၃)

             💘မာနမင်းသားနှင့်ရွှေဖူးစာ💘

အလုပ်က၈နာရီမှာ၏၀င်ရမှာဆိုပေမဲ့

ဘက်စ်ကားတိုးစီးလာခဲ့ရ၍ ကားလမ်းပိတ်တာနှင့် ကြုံကာ အလုပ်ကိုအချိန်ကွက်တိလောက်မှ

ရောက်လေသည်။

ကားမှတ်တိုင်ကကုမ္ပဏီအရှေ့မှာရှိနေ၍

ဖယ်ရီကားမစီးရင်တောင် ရလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကအလုပ်ပြန်ဆင်းရပြီဆိုတော့

ညနေအပြန်တော့ ဖယ်ရီစီးလို့ရလောက်ပါပြီ။

KG၏ကုမ္ပဏီအဆောက်အဦးအရှေ့မှာမတ်တပ်ရပ်၍ ကုမ္ပဏီကြီးကိုသေချာကြည့်နေမိလေသည်။

ယခုမြင်နေရသည့်အဆောက်အဦးသည်

 တစ်နိုင်ငံလုံးရှိKGနှင့်သက်ဆိုင်သည့်

ကုန်တိုက်များ၏ ရုံးချုပ်ဖြစ်ပြီး ဒီကုမ္ပဏီမှာ

အလုပ်၀င်ခွင့်ရဖို့ဟာ အင်မတန်ခက်လေသည်။

အပြင်ဘက်ကနေကြည့်ရင်တော့ အရမ်းခမ်းနားတဲ့

ဒီနေရာဟာ လူငယ်တွေရဲ့အိမ်မက်တစ်ခုဖြစ်နေပေမဲ့ အတွင်းထဲမှာတော့ရှေးအစဉ်အလာမပျက်တဲ့

ခြေထိုးခံတဲ့လုပ်ရပ်တွေ၊တစ်ဦးတိုးတက်သွားမှာကို

မနာလို၀န်တိုမှုတွေ၊လူငယ်ဆိုရင်နေရာမပေးချင်တဲ့

အခြေအနေတွေနှင့်အတူ ကိုယ့်ထက်နဲနဲလေးနိမ့်ကျ

တာနဲ့ ဖိနှိပ်ချင်တဲ့ဉာဉ်ဆိုးတွေကပ်ငြိနေသော

ငရဲခန်းတစ်ခုပါပဲ။

"အခုတော့ငါလည်းဒီငရဲခန်းကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီပေါ့.."

သုံးလတိတိအလုပ်သင်ဆင်းပေးခဲ့ရပြီးမှ

အမြဲတမ်း၀န်ထမ်းဖြစ်ပြီးလစာတိုးမဲ့အချိန်လေးမှာ

မတရားစွပ်စွဲခံရပြီး အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့

နေရာကို မထင်မှတ်ပဲပြန်ရောက်လို့လာလေပြီ။

တကယ်အမှားလုပ်တဲ့လူဟာ အတွင်းရေးမှူး

မချစ်သဲဖြစ်ပြီး အလုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရတာက

ဝိုင်းလေးဖြစ်နေခဲ့တယ်။

"ရှင်တို့နဲ့တန်တဲ့အရာကို ကျွန်မပြန်ပေးမယ်.."

အဓိကကတော့ အတွင်းရေးမှူးမချစ်သဲပဲ။

သူ့ကြောင့်သာဝိုင်းလေးအခုလို ကုမ္ပဏီကနေ

နာမည်ပျက်နဲ့အလုပ်ထုတ်ခံခဲ့ရတာ

သူသာစိတ်ထားကောင်းတဲ့လူဆိုရင်

မင်းစက်အာဏာကို အနည်းငယ်ဖျောင်းပြပြီး

သူ့အပြစ်ကိုထုတ်မပြောချင်ရင်တောင်

ဝိုင်းလေးကိုလည်း သူဌေးဘက်ကနေအထင်လွဲမှု

လျော့အောင် ပြောပေးလို့ရပါလျှက်နဲ့

သက်သက်အကျင့်ယုတ်ခဲ့တာ။

အခုတော့ ဖွားဖွားနုကိုယ်တိုင်ကမင်းစက်အာဏာကို

စောင့်ကြည့်ဖို့ အလုပ်ပြန်လုပ်ခိုင်းတာ

ဖြစ်တဲ့အတွက် အဖွားကိုယ်တိုင်ပဲအလုပ်ဖြုတ်လို့

ရတော့မယ်။

ကုမ္ပဏီအရှေ့၌ ခါးထောက်ကာ

ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး

ဟားတိုက်၍ရယ်ချလိုက်မိလေသည်။

"ဟား..ဟား.."

"ဟေ့ကောင်မလေး..အဲ့မှာဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ

ဒီကအလုပ်သမားလား..၀င်မယ်ဆိုလည်း၀င်လေ.."

လုံခြုံရေးကြီးနှစ်ယောက်ကထအော်လိုက်၍

ရယ်နေသည့်ပါးစပ်တောင်ပြန်စေ့သွားရလေသည်။

"အော်..စိတ်ကူးယဉ်တာတောင်မဖြောင့်ရပါလား.."

ကိုယ့်အဖြစ်ကိုယ် ပြန်တွေးကြည့်တော့လည်း

တကယ်ကိုရင်နာဖို့ကောင်းပါတယ်။

တကယ်တမ်းတော့ ဝိုင်းလေးရဲ့အတွေးဟာ

ဓာတ်တိုင်ကို ခေါင်းနှင့်ပြေးဆောင့်ရန်

အတွေးသာဖြစ်လေသည်။

မင်းစက်အာဏာက ဓာတ်တိုင်ကြီးဖြစ်ပြီး

ကိုယ်ကသာ ခေါင်းကွဲပြီးမသာပေါ်သွားနိုင်ပေမဲ့

ဓာတ်တိုင်ကြီးကလဲမယ်မထင်ပေ။

"မသိတော့ဘူးဟာ..အနည်းဆုံးတော့ဓာတ်တိုင်ကြီး

အက်ကွဲသွားလဲအမြတ်ပဲ.."

"ဟဲ့ကောင်မလေး..တစ်ယောက်တည်းစကားတွေ

ပြောနေတာ ရူးများနေလား.."

ကိုယ့်ဘာသာတွေးတွေးပြောပြောလုပ်နေမိတာကို

သူတို့ကို ပြောတာကြနေတာပဲ။

ဒီလုံခြုံရေးနှစ်ယောက်က နေရာတကာကိုပါတယ်။

ထိုလူကြီးနှစ်ယောက်ကို နှုတ်ခမ်းဆူကာ

တမင်စောင်းမဲမဲနှင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကုမ္ပဏီထဲသို့

လှမ်းသာ၀င်လိုက်သည်။

"ဟွန့်..ကြည့်လို့ကိုမရဘူး..နေရာတကာကိုပါတယ်"

ထိုလူနှစ်ယောက်ကို တမင်မျက်စောင်းထိုးပစ်ခဲ့လိုက်သည်။မင်းစက်အာဏာရဲ့ကားကိုတားလိုက်တဲ့နေ့တုန်းက ဒီနှစ်ယောက်ပေါ့

ဝိုင်းလေးကိုလိုက်ဖမ်းလို့ပြေးလိုက်ရတာ

ပြောမနေနဲ့။သူတို့ကတော့ ကိုယ့်ကိုမမှတ်မိပေမဲ့ ကိုယ်ကတော့ ဒီနှစ်ယောက်မျက်နှာကိုသေတောင်

မမေ့ဘူး။

တစ်ယောက်ကလူရွှင်‌တော်မော့လိုနှုတ်ခမ်းမွှေး

ကားကားနဲ့ဖြစ်ကာ နောက်တစ်ယောက်ကတော့

ကင်းကောင်လို မျက်လုံးကတောင်တစ်လုံး

မြောက်တစ်လုံးဖြစ်လေသည်။

"လုံခြုံရေးခန့်ရင်လည်း..ကြည့်ပျော်ရှုပျော်လေးတွေကိုမခန့်ဘူး..အခုတော့

တွေ့တာနဲ့လန့်ပြေးချင်စရာရုပ်တွေနဲ့

အပေါက်၀မှာ

ဘီလူးရုပ်ထုကြီး‌တွေချထားသလားမှတ်ရတယ်.."

"ဟေ့မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ.."

တမင်သူတို့ကြားအောင်ပြောလိုက်တာဖြစ်၍

ဝိုင်းလေးလည်းပြောပြီးတာနှင့်တန်း၍

ပြေးလာခဲ့လိုက်တော့သည်။

ကိုယ်အလုပ်လုပ်ရမည့် ဌာနသို့ရောက်တော့

မယုမွန်ကဝိုင်းလေးကို ပြုံးရွှင်စွာကြိုဆိုလာခဲ့သည်။

စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနကအခြားအလုပ်သမားတွေကပါ

ဝိုင်းလေးအလုပ်ပြန်၀င်တာကို အံ့ဩနေကြလေသည်။အလုပ်အဖြုတ်ခံရပြီးမှ ပြန်၀င်လာတာဆိုတော့ သေချာပေါက်အကပ်ရှိလို့ဆိုတာတော့

သူတို့တွေသိကြမှာပါ။

ဝိုင်းလေးလည်း ဘယ်တတ်နိုင်မှာလဲ။

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

"ဝိုင်းလေးရေ..ခဏနေကြရင်သူဌေးက

ဒီစာချုပ်ကိုလာယူလိမ့်မယ်..ဂျပန်က

သူဌေးနဲ့ပူးပေါင်းဖို့ရေးထားတဲ့စာချုပ်လေ...

အစ်မကအလုပ်အားမှာမဟုတ်ဘူး..

အဲ့တော့ လာတောင်းရင်ဝိုင်းလေးပဲ

ပေးလိုက်ပါနော်.."

"ဟင်..သူဌေးကိုယ်တိုင်လာယူမှာဟုတ်လား..."

"ဟုတ်တယ်လေ..သူဌေးကခဏနေကြရင်

လာလိမ့်မယ်..အစ်မလုပ်စရာလေးရှိသေးလို့

ညီမ‌ပဲပေးလိုက်နော်..."

ဒုက္ခပဲ..ဝိုင်းလေးကသူ့ကုမ္ပဏီမှာအလုပ်ပြန်၀င်

နေတာကို သူလုံး၀မသိသေးဘူး။

သိသွားခဲ့ရင်လည်းလက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။

ကိုယ်နဲ့ယူထားတဲ့မိန်းကလေးက ကုမ္ပဏီမှာအလုပ်သင်လေးဆိုတဲ့ ကိစ္စကို

သူလိုလူကလုံး၀လက်သင့်ခံမှာမဟုတ်လောက်ဘူး။

မဖြစ်ဘူး။အခုလောလောဆယ်တော့ သူနဲ့လုံး၀ထိပ်တိုက်တွေ့လို့မဖြစ်ဘူး။

"အား...မယုမွန်ရေ..ဝိုင်းလေးဗိုက်တွေတအားနာလာပြီ..."

"ဟဲ့ဘာဖြစ်လို့လဲ..ဘယ်နားကနာတာလဲ..

ရုံးဆေးခန်းကိုလိုက်ပို့ပေးရမလား..."

ဝိုင်းလေးသရုပ်ဆောင်ပြလိုက်တာ တော်တော်

ပီပြင်သွားပုံပါပဲ။မယုမွန်ဟာပြာပြာသလဲဖြစ်သွားလျှက် ထိုင်ခုံမှထလာခဲ့လေသည်။

ဝိုင်းလေးကတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုကုန်းလိုက်ပြီး

ကိုယ့်ဗိုက်ကိုယ် ပြန်အုပ်ကာ

အသဲအသန်ဖြစ်နေသလို

ပုံစံဖမ်းယူလိုက်သည်။

"အား..မယုပြောသလိုပဲရုံးဆေးခန်းကိုသွားပြမှ

ဖြစ်မယ်နဲ့တူတယ်..မရတော့ဘူးအစ်မရေ.."

ဝိုင်လေးလည်းမတတ်နိုင်တော့၍ သန့်စင်ခန်းဆီသို့

သာပြေးသွားလိုက်မိလေသည်။

သန့်စင်ခန်းထဲသို့အမြန်၀င်ပုန်းနေလိုက်ပြီးမှသာ

 သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။အခုအချိန်မှာ

အလုပ်စ၀င်၀င်ချင်း ဝိုင်းလေးရှောင်ရမည့်လူက

မင်းစက်အာဏာနဲ့ သူ့အတွင်းရေးမှူးကိုပဲ။

အတွင်းရေးမှူးမချစ်သဲက ဝိုင်းလေးကို

အလုပ်ပြုတ်အောင်လုပ်ခဲ့သူမို့ ဝိုင်းလေးအလုပ်ပြန်၀င်တာကို သူလိုလားမှာမဟုတ်ဘူး။

အိမ်သာထဲမှာ၀င်ထိုင်နေတာလည်းကြာနေပြီမို့

ရေအိမ်ပေါ်မှအမြန်ထကာအိမ်သာတံခါးကို

ဖွင့်လိုက်မိစဉ်မှာတော့..

"မချစ်သဲ..."

မချစ်သဲနဲ့မတွေ့ချင်ပါဘူးဆိုနေမှ မချစ်သဲက

ကိုယ့်တက်တဲ့အိမ်သာတံခါးအ၀မှာလာ၍

ရပ်နေလေသည်။

အချိန်ကလည်း နေ့လည်စာစားချိန်ဖြစ်နေ၍

သန့်စင်ခန်းတစ်ခုလုံးလည်း လူတွေပြည့်‌နေလေသည်။

"နင့်ကိုငါတွေ့ဖူးသလိုပဲ..."

"အဟင်း..ဟုတ်ကဲ့..ကျွန်မက.."

"နောက်မှပဲပြောပါဟယ်..အခုကအရမ်းအိမ်သာ

တက်ချင်နေလို့..ဖယ်‌စမ်းပါ..."

အိမ်သာတံခါးအ၀မှာ ရပ်နေမိသောဝိုင်းလေးကို

အတင်းဆွဲထုတ်ပြီး အိမ်သာထဲသို့၀င်ကာ

တံခါးကိုဆောင့်ပိတ်သွားခဲ့လေသည်။

သူ့ကြည့်ရတာ ဝိုင်းလေးကိုသိပ်ပြီး

မှတ်မိပုံမရဘူး။

ဒီလိုနဲ့ဝိုင်းလေးလည်း နေ့လည်စာစားပြီးချိန်တည်းက ကိုယ့်နေရာ၌သာပြန်၍ထိုင်ကာအလုပ်လုပ်

နေမိလေသည်။အလုပ်ဆင်းချိန်ရောက်တော့မှ

ကိုယ့်နေရာကနေ ပြန်ထလိုက်ပြီး

မယုမွန်တို့နင့်အတူ ဖယ်ရီကားတွေဆီသို့

အတူသွားဖြစ်ကြသည်။

ကုမ္ပဏီထဲမှ ထွက်ပြီးနောက်ဖယ်ရီကားဆီသို့သွားနေစဉ်မှာပဲ ကားပါကင်မှထွက်လာသော

မင်းစက်အာဏာ၏ကားကိုလှမ်းမြင်လိုက်ရတဲ့

အခါမှာတော့ ...

"ဟဲ့..မေဝိုင်းလေး..ဘာဖြစ်လို့ပုန်းနေတာလဲ.."

"အစ်မသာဖယ်ရီဆီကိုရောက်အောင် အရင်သွားလိုက်ပါ..ဝိုင်းလေးအနောက်ကနေလိုက်လာခဲ့မယ်.."

"ဟဲ့ဖြစ်လို့လား.."

"ဖြစ်တယ်..ဖြစ်တယ်.."

နီးစပ်ရာဖယ်ရီကားဘေးသို့၀င်ပုန်းနေလိုက်ရ၍

မယုမွန်ကို အရင်သွားခိုင်းလိုက်ရလေသည်။

သူ့ကားလေး ကုမ္ပဏီအရှေ့မှထွက်သွားတော့မှသာ

စိတ်အေးရတော့သည်။

ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့ သူအနှေးနဲ့အမြန်သိမှာပဲ။

နောက်နေ့တွေလည်း ဒီလိုပဲဆက်ပုန်းနေလို့တော့

မဖြစ်ဘူး။

သူကလည်း ဝိုင်းလေးအလုပ်၀င်နေမှန်းသိရင်

သေချာပေါက်အလုပ်ထွက်ခိုင်းမှာပဲ။

ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့မလဲ???.

❤️❤️❤️❤️❤️❤️

"နောက်ဆုံးတော့အပြီးသတ်သွားပြီပေါ့.."

"အခုမှပဲသက်ပြင်းချနိုင်တော့တယ်.."

ဒီလအတွက်လချုပ်စာရင်းတွေကိုအပြီးသတ်သွားပြီဖြစ်၍ ဝိုင်းလေးတို့ဌာနတစ်ခုလုံး

အသံတွေစုံကာ ပျော်နေကြလေသည်။

မယုမွန်တို့အဖွဲ့ကလည်း အခုမှစိတ်လက်ပေါ့ပါး

သွားကြပုံပါပဲ။ဝိုင်းလေးအလုပ်၀င်သည့်အချိန်ဟာ

လကုန်ခါနီးဖြစ်နေ၍ ကိုယ်ကတော့

သူတို့ကိုအနည်းငယ်ကူညီပေးရုံကလွဲပြီး

အများကြီးတော့ မပင်ပန်းလိုက်ပေ။

မန်နေဂျာရဲ့အကပ်နဲ့ အလုပ်၀င်တဲ့သတင်းကြောင့်လည်း အရင်လိုဟောက်စားလုပ်ချင်သူတွေ

မရှိတော့တာကိုတော့ သတိထားမိလေသည်။

"ဝိုင်းလေး..ကော်ဖီသောက်မလား..

အစ်မသွားဖျော်ပေးမယ်လေ.."

"ရပါတယ်..အစ်မတို့ကပိုပင်ပန်းတာပါ..

ဝိုင်းလေးဖျော်ခဲ့လိုက်မယ်လေ..

ဗန်းနဲ့ပါမလာခဲ့မယ်..ဘယ်သူတွေကော်ဖီ

သောက်ချင်ကြလဲ.."

"အားနာတယ်ဝိုင်းလေးရယ်..ဒါပေမဲ့အစ်မကိုလည်း

တစ်ခွက်လောက်ဖျော်ခဲ့ပေးနော်.."

"အစ်ကိုရောပဲ စိတ်လန်းအောင်တစ်ခွက်လောက်

သောက်ချင်တယ်..ဘယ်ကော်ဖီမဆိုရတယ်ကွာ..."

"စိတ်ချကောင်းကောင်းလေး ဖျော်လာပေးပါ့မယ်.."

ဝိုင်းလေးတို့ဌာနကအရေးကြီးစားရင်းတွေကို

ကိုင်ရသည့်ဌာနဖြစ်သလို ဒီအထပ်မှာမန်နေဂျာရဲ့

ရုံးခန်းလည်းရှိနေသည့်အတွက် ဘားအသေးလေးတစ်ခုထားရှိလေသည်။

ထိုဘားမှာ ကော်ဖီထုတ်မျိုးစုံရှိကာ အအေးတွေဘာတွေလည်း ကိုယ့်ဘာသာဖျော်၍သောက်နိုင်လေသည်။

ဝိုင်းလေးလည်း လင်ဗန်းတစ်ခုကိုယူလိုက်ကာ

ဖိုင်ဘာခွက်လေးများကို စီ၍တင်လိုက်ပြီး

ကော်ဖီဖျော်ဖို့ပြင်လိုက်သည်။

"ကော်ဖီခွက်တွေကများလှချည်လား..."

အတွင်းရေးမချစ်သဲက ရုတ်တရက်ကြီးရောက်ချလာ၍ လန့်တောင်လန့်သွားမိသည်။

ရှောင်လွှဲလို့လည်း မရတော့သည်မို့

ဝိုင်းလေးလည်း မပြုံးချင်ပဲပြုံးပြလိုက်ရလေသည်။

"ဟုတ်တယ်..ဝိုင်းလေးတို့ဌာနက

လချုပ်စာရင်းတွေ

အပြီးသတ်သွားလို့လေ..အားလုံးအရမ်းပင်ပန်း

ထားကြတော့ ဝိုင်းလေးကကော်ဖီဖျော်တိုင်တာပါ.."

"နေပါအုံး...ညီမကိုအစ်မမြင်ဖူးသလိုပဲနော်..

ညီမနာမည်ကဘယ်သူလဲ...."

"ဟို...ညီမနာမည်က..."

"မေဝိုင်းလေးမဟုတ်လား.."

"ရှင်..."

ဝိုင်းလေးရဲ့နာမည်ကို သူမှတ်မိနေတာလား။

ဒါဆိုရင် ဝိုင်းလေးအလုပ်ပြုတ်ဖူးတာကိုလည်း

သူမှတ်မိနေမှာပေါ့။အတွင်းရေးမှူး

တစ်ယောက်က ဒီလောက်အထိတော့

မှတ်ဉာဏ်မချို့ယွင်းလောက်ပါဘူး။

"ဒီမှာလေ..အလုပ်သမားကပ်ပြားကမေဝိုင်းလေးဆိုတာ မင်းရဲ့နာမည်မဟုတ်လား..."

"ဟား..ဟား..ဟုတ်တာပေါ့..."

အော်..အလုပ်သမားကပ်ပြားကနာမည်ကို

ဖတ်လိုက်မိတာကို။ငါ့နယ် သူကမှတ်မိသွားပြီလို့

ထင်လိုက်မိတာ။

ဒီလိုဆိုရင် ထင်သလောက်လည်း

မှတ်ဉာဏ်မကောင်းဘူးနဲ့တူတယ်။

ငါတောင်သူ့ကိုမှတ်မိတယ်။

သူကတော့ အခုထိကိုမမှတ်မိသေးဘူး။

ဒါနဲ့များဘယ်လိုအတွင်းရေးမှူးလုပ်နေသလဲ

မသိဘူး။ဒီလိုမေ့တတ်လို့လည်း စာရင်းတွေ

တလွဲဖြစ်ပြီး ငါအလုပ်ဖြုတ်ခံခဲ့ရတာနေမယ်။

မင်းစက်အာဏာက ကိုကောင်းသန့်ကိုပဲ

သွားလေရာခေါ်သွားတာလည်း မပြောနဲ့

မချစ်သဲကအသုံးမှမကျတာ။

ကြည့်ရတာ သူကလည်းအကပ်နဲ့၀င်လာတာများလား။

"မင်းရဲ့နာမည်က တို့သူဌေးရဲ့အမျိုးသမီးနာမည်နဲ့

ဆင်သလိုပဲနော်..."

ဆင်တာမဟုတ်ဘူးရှင့် တစ်ယောက်တည်းပဲ

သိရဲ့လား။နေပါအုံး မင်းစက်အာဏာက

မင်္ဂလာဆောင်တုန်းက သူ့ကိုဖိတ်လိုက်လို့များလား။

မင်္ဂလာဆောင်မှာတော့ မချစ်သဲကိုမတွေ့မိပါဘူး။

"ကျွန်မကအလုပ်သင်ပါ..နာမည်တူမရှား

လူတူမရှားဆိုတာရှိတာပဲမဟုတ်လား..."

"အင်း..တို့ကနာမည်တူလို့မေးကြည့်တာပါ.."

"ဒါနဲ့..မချစ်သဲကဘယ်သူ့အတွက်ကော်ဖီဖျော်နေတာလဲဟင်..ကော်ဖီစေ့တွေကိုကြိတ်နေတော့

မခါးဘူးလား..."

"Espresso(အက်စပရက်ဆို)ဖျော်နေတာလေ..

နောက်နှစ်နာရီဆိုအစည်းအဝေးစတော့မှာ

ဆိုတော့ ကိုစက်ကခေါင်းကြည်အောင်

"Espressoသောက်ချင်တယ်လို့

ပြောလာလို့..ကိုစက်ကတို့ဖျော်တဲ့

အက်စပရက်ဆိုကိုသိပ်ကြိုက်တာလေ...

အခြားသူတွေဖျော်ရင်အနံ့တောင်ခံတာမဟုတ်ဘူး"

"အော်..ဟုတ်လား.."

မင်းစက်အာဏာက သူ့အတွင်းရေးမှူးဖျော်တဲ့

ကော်ဖီခါးခါးကြီးကိုသိပ်ကြိုက်တယ်ပေါ့လေ။

ကော်ဖီစေ့တွေကို သေချာကြိတ်ပြီး စစ်ထုတ်နေလိုက်တာများ သူ့ရည်းစားအတွက်တယုတယ

လုပ်ပေးနေသလားမှတ်ရတယ်။

မင်းစက်အာဏာရဲ့မင်္ဂလာပွဲကို မတက်လိုက်ရရင်တောင် သူ့မှာအိမ်ထောင်ရှိတာကိုတော့

သိသင့်ပါတယ်။သိလည်းရှောင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။

*ဟာ..ဒါတွေကငါနဲ့မဆိုင်ပါဘူး...သူတို့နှစ်ယောက်

ဖောက်ပြန်ရင်ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်

သူတို့ကိုအမြန်ဆုံး အမိဖမ်းပြီး

ကွာရှင်းခွင့်တောင်းလို့ရတာပေါ့

ဒါဆိုငါလွတ်လပ်ပြီ...*

"အစ်မဘယ်သွားမလို့လည်း..ဒါကြီးကိုဒီအတိုင်း

ထားခဲ့မလို့လား.."

"ပူနေပါသေးတယ်..မန်နေဂျာရုံးခန်းမှာ

စာချုပ်တစ်ခုသွားယူခဲ့ဖို့

ကိုစက်ကမှာလိုက်လို့.."

မချစ်သဲကသူဖျော်ထားတဲ့espressoကို

အုပ်ထားခဲ့ကာ မန်နေဂျရုံးခန်းသို့

ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ဝိုင်းလေးလည်းကော်ဖီတွေကိုဖျော်လို့ ပြီးသွားပြီ

ဖြစ်၍ ဗန်းကိုမဖို့ပြင်လိုက်မိ‌စဉ် ကိုစက်အတွက်ဟု

ချွဲချွဲနွဲ့နွဲ့ပြောသွားသည့် အတွင်းရေးမှူး၏အသံကိုပြန်ကြားယောင်လိုက်မိပြီး မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်မိသည်။

မချစ်သဲကကော်ဖီကို အရသာမြည်းပြီးသွားပြီ

ဆိုတော့ သူထပ်ပြီးမြည်းတော့မှာမဟုတ်လောက်ဘူး။ဒါဆို....

အနီးကအအေးတွေဖျော်ဖို့ အအေးပုလင်းတွေတင်ထားသည့် စင်အပေါ်မှသံပုရာသီးတစ်လုံးကို

‌လှမ်းယူလိုက်ပြီး အခွံခွာလိုက်သည်။

ညိုစိုနေသော espressoခွက်ထဲသို့

သံပုရာသီးကိုညှစ်ထည့်ပြစ်ခဲ့လိုက်ကာ

ထိုနေရာမှ အမြန်ထွက်ခွာလာခဲ့လိုက်သည်။

"ကော်ဖီရပါပြီ.."

ဌာနကိုပြန်ရောက်တော့ ကော်ဖီခွက်တွေကို

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအား ဝေပေးလိုက်ပါသည်။

"အံမယ်..ဝိုင်းလေးက ပြုံးရွှင်နေပါလား

ပိုက်ဆံကောက်ရခဲ့လို့လား..."

"မဟုတ်ပါဘူးအစ်မတို့ရယ်..ဘ၀မှာအလုပ်ချင်ဆုံး

အရာတစ်ခုအောင်မြင်သွားလို့ပါ.."

"တယ်ဟုတ်ပါလား..တို့တွေကိုလည်းပြောပြပါအုံး.."

"ဟင့်အင်းနော်..လျို့ဝှက်ချက်.."

ဘ၀မှာအလုပ်ချင်ဆုံးကမင်းစက်အာဏာကို

နောင်ကျင်‌အောင်ဆုံးမချင်တာ..။

Espressoကလည်းခါးခါး..သံပုရာသီးက

ချဉ်ချဉ်ဆိုတော့..ချဉ်ခါးလေးပေါ့။

အဲ့ဒီကော်ဖီကိုသောက်ပြီး ဖြစ်သွားမဲ့

သူ့ရုပ်ကြီးကိုမြင်ချင်လိုက်တာ..။

❤️❤️❤️❤️❤️❤️

"ဖီ!!!!အား!!!ဘယ်လိုအရသာကြီးလဲဟ..."

"ဘာ..ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်..."

မင်းစက်၏မျက်နှာကြီးတစ်ခုလုံးသည်

ရှုံ့တွနီရဲ‌နေကာ ခံတွင်းတစ်ခုလုံးလည်းချဉ်စုပ်နေတာပဲ။

သွားတွေတောင် အကပ်လိုက်ကျွတ်ထွက်တော့

မလိုခံစားလိုက်ရတယ်။

ပါးဆောင်တစ်ခုလုံးချဉ်တက်သွားကာ

တော်တော်ခံရခက်လေသည်။

"ကော်ဖီကိုမင်းဘယ်လိုဖျော်လာတာလဲ!!!"

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆရာရယ်...

ကျွန်မပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဖျော်လာခဲ့တာပါ...

ဆရာ့အကြိုက်espressoခါးခါးလေး..."

"ဘာခါးတာလဲ..ဒီလောက်ချဉ်စုပ်နေတာကြီးကို

ငါ့သွားတွေကျွတ်မထွက်တာကံကောင်း...

မင်းငါ့ကိုတမင် ရွဲ့နေတာလား..."

ဒေါသအရှိန်ပြင်းလာသည့် ဆရာ့မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး ချစ်သဲအဖို့ တိုင်နဲ့ခေါင်းနဲ့ပြေးစောင့်တာမှ

သက်သာအုံးမည်ဟု တွေးနေမိလေသည်။

ကော်ဖီက ဖျော်တုန်းက‌တော့အကောင်းပါပဲ

မြည်းတုန်းကလည်း ခါးတူးနေတာအသေအချာပဲ။

ဆရာ့လက်ထဲကိုရောက်မှ ဘာကြောင့်ချဉ်သွားရတာလဲ။

"ကော်ဖီလေးတစ်ခွက်တောင် ဖြောင့်အောင်မဖျော်နိုင်ရင် မင်းဒီမှာဘာလုပ်မှာလဲ...

မင်းရဲ့အဖေကြောင့်သာငါသည်းခံနေတာနော်

မင်းလုပ်တဲ့အမှားတွေကမနည်းတော့ဘူး.."

"ချစ်သဲတောင်းပန်ပါတယ်..အလုပ်တော့

ဆက်လုပ်ပါရစေနော်..အဖေ့ကိုတော့

မပြောလိုက်ပါနဲ့...."

ချစ်သဲတစ်ယောက် ရုံးခန်းထဲတွင်ငိုကြီးချက်မနှင့်

ဖြစ်နေသည်မို့ မင်းစက်ဟာပို၍စိတ်ရှုပ်လာလေသည်။ချဉ်စုပ်နေတဲ့ကော်ဖီကို သောက်လိုက်ရတာက ကိုယ်ဖြစ်ပြီးအခုတော့ အမှားလုပ်တဲ့လူက

ငိုနေသည်တဲ့။ဒါကြောင့်မို့ အတွင်းရေးမှူးကို

မိန်းကလေးမခန့်ချင်တာ။

သူ့အဖေက ကိုယ့်အတွင်းရေးမှူးနေရာကို

အတင်းလာထည့်လို့သာ မကောင်းတတ်လို့

မပြောပဲနေလိုက်တာကို အဟုတ်ကြီးမှတ်နေတယ်။

"ငါ့အရှေ့မှာလာငိုမနေနဲ့..မင်းအဖေနဲ့တော့

ငါစကားပြောရမှာပဲ..မင်းကိုဆက်ထားလို့တော့

မဖြစ်တော့ဘူး..."

"အဲ့လိုမလုပ်ပါနဲ့..."

"အစည်းအဝေးအတွက် သွားပြင်ဆင်တော့.."

စကားကိုပိတ်ပြောလိုက်တာကြောင့် ချစ်သဲလည်း

မျက်ရည်ကိုသုတ်ကာ ငိုချင်ပေမဲ့ကိုစက်ခိုင်းတဲ့

အတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်ရလေသည်။

ကိုယ့်လက်ပ်တော့ကို ယူလိုက်ပြီး

ကိုစက်ပို့ပေးထားတဲ့ ပရောဂျက်ဇယားကို

စစ်လိုက်ကာ အစည်းအဝေးအခန်းဆီသို့

ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

ဒီကုမ္ပဏီကို ၀င်ရသည့်အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ

ကိုစက်ကြောင့်ပါပဲ။အဖေက ကိုစက်တို့ပြီးရင်

ဒီကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာအများဆုံးဖြစ်၍

အတွင်းရေးမှူးနေရာကို အဖေ့ကြောင့်ရအောင်

လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

ကိုစက်က ချစ်သဲရဲ့အိပ်မက်မင်းသားလေးတစ်ပါးပဲ။သူ့ရဲ့ဘေးနာမှာ နေရရင်ကိုပျော်နေမိတာပါ။

အခုတော့ အလုပ်ထုတ်ခံရတော့မယ်ထင်ပါတယ်။

ကိုစက်မင်္ဂလာဆောင်တုန်းကတောင် 

မခံစားနိုင်လို့မသွားခဲ့မိဘူး။အခုတော့ပိုဝေးရတော့မယ်ထင်ပါတယ်။

"မဖြစ်ဘူးအလုပ်မထွက်ရဖို့

တစ်ခုခုတော့ လုပ်ရမှာပဲ..."

အခန်း(၁၄)ဆက်ရန်...

စာရေးသူ..ဆောင်းငွေ့ဝေ

❤️❤️❤️❤️❤️

ဝိုင်းလေးကလည်း ပညာတွေထုတ်သုံးနေပါပြီ

ဖတ်ရှုပေးသူတစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီကို

အထူးကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။

=========================================================================

အခန္း  (၁၃)

             💘မာနမင္းသားႏွင့္ေရႊဖူးစာ💘

အလုပ္က၈နာရီမွာ၏၀င္ရမွာဆိုေပမဲ့

ဘက္စ္ကားတိုးစီးလာခဲ့ရ၍ ကားလမ္းပိတ္တာႏွင့္ ႄကံုကာ အလုပ္ကိုအခ်ိန္ကြက္တိေလာက္မွ

ေရာက္ေလသည္။

ကားမွတ္တိုင္ကကုမၸဏီအေရ႔ွမွာရိွေန၍

ဖယ္ရီကားမစီးရင္ေတာင္ ရေလသည္။

ဒါေပမဲ့ ဒီေန့ကအလုပ္ျပန္ဆင္းရၿပီဆိုေတာ့

ညေနအျပန္ေတာ့ ဖယ္ရီစီးလို႔ရေလာက္ပါၿပီ။

KG၏ကုမၸဏီအေဆာက္အဦးအေရ႔ွမွာမတ္တပ္ရပ္၍ ကုမၸဏီႀကီးကိုေသခ်ာၾကၫ့္ေနမိေလသည္။

ယခုျမင္ေနရသၫ့္အေဆာက္အဦးသည္

 တစ္ႏိုင္ငံလံုးရိွKGႏွင့္သက္ဆိုင္သၫ့္

ကုန္တိုက္မ်ား၏ ရံုးခ်ဳပ္ျဖစ္ၿပီး ဒီကုမၸဏီမွာ

အလုပ္၀င္ခြင့္ရဖို႔ဟာ အင္မတန္ခက္ေလသည္။

အျပင္ဘက္ကေနၾကၫ့္ရင္ေတာ့ အရမ္းခမ္းနားတဲ့

ဒီေနရာဟာ လူငယ္ေတြရဲ့အိမ္မက္တစ္ခုျဖစ္ေနေပမဲ့ အတြင္းထဲမွာေတာ့ေရွးအစဉ္အလာမပ်က္တဲ့

ေျခထိုးခံတဲ့လုပ္ရပ္ေတြ၊တစ္ဦးတိုးတက္သြားမွာကို

မနာလို၀န္တိုမႈေတြ၊လူငယ္ဆိုရင္ေနရာမေပးခ်င္တဲ့

အေျခအေနေတြႏွင့္အတူ ကိုယ့္ထက္နဲနဲေလးနိမ့္က်

တာနဲ႔ ဖိႏိွပ္ခ်င္တဲ့ဉာဉ္ဆိုးေတြကပ္ၿငိေနေသာ

ငရဲခန္းတစ္ခုပါပဲ။

"အခုေတာ့ငါလည္းဒီငရဲခန္းကို ျပန္ေရာက္လာခဲ့ၿပီေပါ့.."

သံုးလတိတိအလုပ္သင္ဆင္းေပးခဲ့ရၿပီးမွ

အၿမဲတမ္း၀န္ထမ္းျဖစ္ၿပီးလစာတိုးမဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ

မတရားစြပ္စဲြခံရၿပီး အလုပ္ထုတ္ခံလိုက္ရတဲ့

ေနရာကို မထင္မွတ္ပဲျပန္ေရာက္လို႔လာေလၿပီ။

တကယ္အမွားလုပ္တဲ့လူဟာ အတြင္းေရးမွဴး

မခ်စ္သဲျဖစ္ၿပီး အလုပ္ထုတ္ခံလိုက္ရတာက

ဝိုင္းေလးျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

"ရွင္တို႔နဲ႔တန္တဲ့အရာကို ကၽြန္မျပန္ေပးမယ္.."

အဓိကကေတာ့ အတြင္းေရးမွဴးမခ်စ္သဲပဲ။

သူ႔ေၾကာင့္သာဝိုင္းေလးအခုလို ကုမၸဏီကေန

နာမည္ပ်က္နဲ႔အလုပ္ထုတ္ခံခဲ့ရတာ

သူသာစိတ္ထားေကာင္းတဲ့လူဆိုရင္

မင္းစက္အာဏာကို အနည္းငယ္ေဖ်ာင္းျပၿပီး

သူ႔အျပစ္ကိုထုတ္မေျပာခ်င္ရင္ေတာင္

ဝိုင္းေလးကိုလည္း သူေဌးဘက္ကေနအထင္လဲြမႈ

ေလ်ာ့ေအာင္ ေျပာေပးလို႔ရပါလ်ွက္နဲ႔

သက္သက္အက်င့္ယုတ္ခဲ့တာ။

အခုေတာ့ ဖြားဖြားႏုကိုယ္တိုင္ကမင္းစက္အာဏာကို

ေစာင့္ၾကၫ့္ဖို႔ အလုပ္ျပန္လုပ္ခိုင္းတာ

ျဖစ္တဲ့အတြက္ အဖြားကိုယ္တိုင္ပဲအလုပ္ျဖဳတ္လို႔

ရေတာ့မယ္။

ကုမၸဏီအေရ႔ွ၌ ခါးေထာက္ကာ

ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး

ဟားတိုက္၍ရယ္ခ်လိုက္မိေလသည္။

"ဟား..ဟား.."

"ေဟ့ေကာင္မေလး..အဲ့မွာဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲ

ဒီကအလုပ္သမားလား..၀င္မယ္ဆိုလည္း၀င္ေလ.."

လံုႃခံုေရးႀကီးႏွစ္ေယာက္ကထေအာ္လိုက္၍

ရယ္ေနသၫ့္ပါးစပ္ေတာင္ျပန္ေစ့သြားရေလသည္။

"ေအာ္..စိတ္ကူးယဉ္တာေတာင္မေျဖာင့္ရပါလား.."

ကိုယ့္အျဖစ္ကိုယ္ ျပန္ေတြးၾကၫ့္ေတာ့လည္း

တကယ္ကိုရင္နာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။

တကယ္တမ္းေတာ့ ဝိုင္းေလးရဲ့အေတြးဟာ

ဓာတ္တိုင္ကို ေခါင္းႏွင့္ေျပးေဆာင့္ရန္

အေတြးသာျဖစ္ေလသည္။

မင္းစက္အာဏာက ဓာတ္တိုင္ႀကီးျဖစ္ၿပီး

ကိုယ္ကသာ ေခါင္းကဲြၿပီးမသာေပၚသြားႏိုင္ေပမဲ့

ဓာတ္တိုင္ႀကီးကလဲမယ္မထင္ေပ။

"မသိေတာ့ဘူးဟာ..အနည္းဆံုးေတာ့ဓာတ္တိုင္ႀကီး

အက္ကဲြသြားလဲအျမတ္ပဲ.."

"ဟဲ့ေကာင္မေလး..တစ္ေယာက္တည္းစကားေတြ

ေျပာေနတာ ရူးမ်ားေနလား.."

ကိုယ့္ဘာသာေတြးေတြးေျပာေျပာလုပ္ေနမိတာကို

သူတို႔ကို ေျပာတာၾကေနတာပဲ။

ဒီလံုႃခံုေရးႏွစ္ေယာက္က ေနရာတကာကိုပါတယ္။

ထိုလူႀကီးႏွစ္ေယာက္ကို ႏႈတ္ခမ္းဆူကာ

တမင္ေစာင္းမဲမဲႏွင့္ၾကၫ့္လိုက္ၿပီး ကုမၸဏီထဲသို႔

လွမ္းသာ၀င္လိုက္သည္။

"ဟြန႔္..ၾကၫ့္လို႔ကိုမရဘူး..ေနရာတကာကိုပါတယ္"

ထိုလူႏွစ္ေယာက္ကို တမင္မ်က္ေစာင္းထိုးပစ္ခဲ့လိုက္သည္။မင္းစက္အာဏာရဲ့ကားကိုတားလိုက္တဲ့ေန့တုန္းက ဒီႏွစ္ေယာက္ေပါ့

ဝိုင္းေလးကိုလိုက္ဖမ္းလို႔ေျပးလိုက္ရတာ

ေျပာမေနနဲ႔။သူတို႔ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုမမွတ္မိေပမဲ့ ကိုယ္ကေတာ့ ဒီႏွစ္ေယာက္မ်က္ႏွာကိုေသေတာင္

မေမ့ဘူး။

တစ္ေယာက္ကလူရႊင္‌ေတာ္ေမာ့လိုႏႈတ္ခမ္းေမႊး

ကားကားနဲ႔ျဖစ္ကာ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့

ကင္းေကာင္လို မ်က္လံုးကေတာင္တစ္လံုး

ေျမာက္တစ္လံုးျဖစ္ေလသည္။

"လံုႃခံုေရးခန႔္ရင္လည္း..ၾကၫ့္ေပ်ာ္ရႈေပ်ာ္ေလးေတြကိုမခန႔္ဘူး..အခုေတာ့

ေတြ့တာနဲ႔လန႔္ေျပးခ်င္စရာရုပ္ေတြနဲ႔

အေပါက္၀မွာ

ဘီလူးရုပ္ထုႀကီး‌ေတြခ်ထားသလားမွတ္ရတယ္.."

"ေဟ့မင္းဘာေျပာလိုက္တာလဲ.."

တမင္သူတို႔ၾကားေအာင္ေျပာလိုက္တာျဖစ္၍

ဝိုင္းေလးလည္းေျပာၿပီးတာႏွင့္တန္း၍

ေျပးလာခဲ့လိုက္ေတာ့သည္။

ကိုယ္အလုပ္လုပ္ရမၫ့္ ဌာနသို႔ေရာက္ေတာ့

မယုမြန္ကဝိုင္းေလးကို ႃပံုးရႊင္စြာႀကိဳဆိုလာခဲ့သည္။

စီမံခန႔္ခဲြေရးဌာနကအျခားအလုပ္သမားေတြကပါ

ဝိုင္းေလးအလုပ္ျပန္၀င္တာကို အံ့ဩေနၾကေလသည္။အလုပ္အျဖဳတ္ခံရၿပီးမွ ျပန္၀င္လာတာဆိုေတာ့ ေသခ်ာေပါက္အကပ္ရိွလို႔ဆိုတာေတာ့

သူတို႔ေတြသိၾကမွာပါ။

ဝိုင္းေလးလည္း ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ။

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

"ဝိုင္းေလးေရ..ခဏေနၾကရင္သူေဌးက

ဒီစာခ်ဳပ္ကိုလာယူလိမ့္မယ္..ဂ်ပန္က

သူေဌးနဲ႔ပူးေပါင္းဖို႔ေရးထားတဲ့စာခ်ဳပ္ေလ...

အစ္မကအလုပ္အားမွာမဟုတ္ဘူး..

အဲ့ေတာ့ လာေတာင္းရင္ဝိုင္းေလးပဲ

ေပးလိုက္ပါေနာ္.."

"ဟင္..သူေဌးကိုယ္တိုင္လာယူမွာဟုတ္လား..."

"ဟုတ္တယ္ေလ..သူေဌးကခဏေနၾကရင္

လာလိမ့္မယ္..အစ္မလုပ္စရာေလးရိွေသးလို႔

ညီမ‌ပဲေပးလိုက္ေနာ္..."

ဒုကၡပဲ..ဝိုင္းေလးကသူ႔ကုမၸဏီမွာအလုပ္ျပန္၀င္

ေနတာကို သူလံုး၀မသိေသးဘူး။

သိသြားခဲ့ရင္လည္းလက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။

ကိုယ္နဲ႔ယူထားတဲ့မိန္းကေလးက ကုမၸဏီမွာအလုပ္သင္ေလးဆိုတဲ့ ကိစၥကို

သူလိုလူကလံုး၀လက္သင့္ခံမွာမဟုတ္ေလာက္ဘူး။

မျဖစ္ဘူး။အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူနဲ႔လံုး၀ထိပ္တိုက္ေတြ့လို႔မျဖစ္ဘူး။

"အား...မယုမြန္ေရ..ဝိုင္းေလးဗိုက္ေတြတအားနာလာၿပီ..."

"ဟဲ့ဘာျဖစ္လို႔လဲ..ဘယ္နားကနာတာလဲ..

ရံုးေဆးခန္းကိုလိုက္ပို႔ေပးရမလား..."

ဝိုင္းေလးသရုပ္ေဆာင္ျပလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္

ပီျပင္သြားပံုပါပဲ။မယုမြန္ဟာျပာျပာသလဲျဖစ္သြားလ်ွက္ ထိုင္ခံုမွထလာခဲ့ေလသည္။

ဝိုင္းေလးကေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ကိုကုန္းလိုက္ၿပီး

ကိုယ့္ဗိုက္ကိုယ္ ျပန္အုပ္ကာ

အသဲအသန္ျဖစ္ေနသလို

ပံုစံဖမ္းယူလိုက္သည္။

"အား..မယုေျပာသလိုပဲရံုးေဆးခန္းကိုသြားျပမွ

ျဖစ္မယ္နဲ႔တူတယ္..မရေတာ့ဘူးအစ္မေရ.."

ဝိုင္ေလးလည္းမတတ္ႏိုင္ေတာ့၍ သန႔္စင္ခန္းဆီသို႔

သာေျပးသြားလိုက္မိေလသည္။

သန႔္စင္ခန္းထဲသို႔အျမန္၀င္ပုန္းေနလိုက္ၿပီးမွသာ

 သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ့သည္။အခုအခ်ိန္မွာ

အလုပ္စ၀င္၀င္ခ်င္း ဝိုင္းေလးေရွာင္ရမၫ့္လူက

မင္းစက္အာဏာနဲ႔ သူ႔အတြင္းေရးမွဴးကိုပဲ။

အတြင္းေရးမွဴးမခ်စ္သဲက ဝိုင္းေလးကို

အလုပ္ျပဳတ္ေအာင္လုပ္ခဲ့သူမို႔ ဝိုင္းေလးအလုပ္ျပန္၀င္တာကို သူလိုလားမွာမဟုတ္ဘူး။

အိမ္သာထဲမွာ၀င္ထိုင္ေနတာလည္းၾကာေနၿပီမို႔

ေရအိမ္ေပၚမွအျမန္ထကာအိမ္သာတံခါးကို

ဖြင့္လိုက္မိစဉ္မွာေတာ့..

"မခ်စ္သဲ..."

မခ်စ္သဲနဲ႔မေတြ့ခ်င္ပါဘူးဆိုေနမွ မခ်စ္သဲက

ကိုယ့္တက္တဲ့အိမ္သာတံခါးအ၀မွာလာ၍

ရပ္ေနေလသည္။

အခ်ိန္ကလည္း ေန့လည္စာစားခ်ိန္ျဖစ္ေန၍

သန႔္စင္ခန္းတစ္ခုလံုးလည္း လူေတျြပၫ့္‌ေနေလသည္။

"နင့္ကိုငါေတြ့ဖူးသလိုပဲ..."

"အဟင္း..ဟုတ္ကဲ့..ကၽြန္မက.."

"ေနာက္မွပဲေျပာပါဟယ္..အခုကအရမ္းအိမ္သာ

တက္ခ်င္ေနလို႔..ဖယ္‌စမ္းပါ..."

အိမ္သာတံခါးအ၀မွာ ရပ္ေနမိေသာဝိုင္းေလးကို

အတင္းဆဲြထုတ္ၿပီး အိမ္သာထဲသို႔၀င္ကာ

တံခါးကိုေဆာင့္ပိတ္သြားခဲ့ေလသည္။

သူ႔ၾကၫ့္ရတာ ဝိုင္းေလးကိုသိပ္ၿပီး

မွတ္မိပံုမရဘူး။

ဒီလိုနဲ႔ဝိုင္းေလးလည္း ေန့လည္စာစားၿပီးခ်ိန္တည္းက ကိုယ့္ေနရာ၌သာျပန္၍ထိုင္ကာအလုပ္လုပ္

ေနမိေလသည္။အလုပ္ဆင္းခ်ိန္ေရာက္ေတာ့မွ

ကိုယ့္ေနရာကေန ျပန္ထလိုက္ၿပီး

မယုမြန္တို႔နင့္အတူ ဖယ္ရီကားေတြဆီသို႔

အတူသြားျဖစ္ၾကသည္။

ကုမၸဏီထဲမွ ထြက္ၿပီးေနာက္ဖယ္ရီကားဆီသို႔သြားေနစဉ္မွာပဲ ကားပါကင္မွထြက္လာေသာ

မင္းစက္အာဏာ၏ကားကိုလွမ္းျမင္လိုက္ရတဲ့

အခါမွာေတာ့ ...

"ဟဲ့..ေမဝိုင္းေလး..ဘာျဖစ္လို႔ပုန္းေနတာလဲ.."

"အစ္မသာဖယ္ရီဆီကိုေရာက္ေအာင္ အရင္သြားလိုက္ပါ..ဝိုင္းေလးအေနာက္ကေနလိုက္လာခဲ့မယ္.."

"ဟဲ့ျဖစ္လို႔လား.."

"ျဖစ္တယ္..ျဖစ္တယ္.."

နီးစပ္ရာဖယ္ရီကားေဘးသို႔၀င္ပုန္းေနလိုက္ရ၍

မယုမြန္ကို အရင္သြားခိုင္းလိုက္ရေလသည္။

သူ႔ကားေလး ကုမၸဏီအေရ႔ွမွထြက္သြားေတာ့မွသာ

စိတ္ေအးရေတာ့သည္။

ဒီအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ သူအေနွးနဲ႔အျမန္သိမွာပဲ။

ေနာက္ေန့ေတြလည္း ဒီလိုပဲဆက္ပုန္းေနလို႔ေတာ့

မျဖစ္ဘူး။

သူကလည္း ဝိုင္းေလးအလုပ္၀င္ေနမွန္းသိရင္

ေသခ်ာေပါက္အလုပ္ထြက္ခိုင္းမွာပဲ။

ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့မလဲ???.

❤️❤️❤️❤️❤️❤️

"ေနာက္ဆံုးေတာ့အၿပီးသတ္သြားၿပီေပါ့.."

"အခုမွပဲသက္ျပင္းခ်ႏိုင္ေတာ့တယ္.."

ဒီလအတြက္လခ်ဳပ္စာရင္းေတြကိုအၿပီးသတ္သြားၿပီျဖစ္၍ ဝိုင္းေလးတို႔ဌာနတစ္ခုလံုး

အသံေတြစံုကာ ေပ်ာ္ေနၾကေလသည္။

မယုမြန္တို႔အဖဲြ႔ကလည္း အခုမွစိတ္လက္ေပါ့ပါး

သြားၾကပံုပါပဲ။ဝိုင္းေလးအလုပ္၀င္သၫ့္အခ်ိန္ဟာ

လကုန္ခါနီးျဖစ္ေန၍ ကိုယ္ကေတာ့

သူတို႔ကိုအနည္းငယ္ကူညီေပးရံုကလဲြၿပီး

အမ်ားႀကီးေတာ့ မပင္ပန္းလိုက္ေပ။

မန္ေနဂ်ာရဲ့အကပ္နဲ႔ အလုပ္၀င္တဲ့သတင္းေၾကာင့္လည္း အရင္လိုေဟာက္စားလုပ္ခ်င္သူေတြ

မရိွေတာ့တာကိုေတာ့ သတိထားမိေလသည္။

"ဝိုင္းေလး..ေကာ္ဖီေသာက္မလား..

အစ္မသြားေဖ်ာ္ေပးမယ္ေလ.."

"ရပါတယ္..အစ္မတို႔ကပိုပင္ပန္းတာပါ..

ဝိုင္းေလးေဖ်ာ္ခဲ့လိုက္မယ္ေလ..

ဗန္းနဲ႔ပါမလာခဲ့မယ္..ဘယ္သူေတြေကာ္ဖီ

ေသာက္ခ်င္ၾကလဲ.."

"အားနာတယ္ဝိုင္းေလးရယ္..ဒါေပမဲ့အစ္မကိုလည္း

တစ္ခြက္ေလာက္ေဖ်ာ္ခဲ့ေပးေနာ္.."

"အစ္ကိုေရာပဲ စိတ္လန္းေအာင္တစ္ခြက္ေလာက္

ေသာက္ခ်င္တယ္..ဘယ္ေကာ္ဖီမဆိုရတယ္ကြာ..."

"စိတ္ခ်ေကာင္းေကာင္းေလး ေဖ်ာ္လာေပးပါ့မယ္.."

ဝိုင္းေလးတို႔ဌာနကအေရးႀကီးစားရင္းေတြကို

ကိုင္ရသၫ့္ဌာနျဖစ္သလို ဒီအထပ္မွာမန္ေနဂ်ာရဲ့

ရံုးခန္းလည္းရိွေနသၫ့္အတြက္ ဘားအေသးေလးတစ္ခုထားရိွေလသည္။

ထိုဘားမွာ ေကာ္ဖီထုတ္မ်ိဳးစံုရိွကာ အေအးေတြဘာေတြလည္း ကိုယ့္ဘာသာေဖ်ာ္၍ေသာက္ႏိုင္ေလသည္။

ဝိုင္းေလးလည္း လင္ဗန္းတစ္ခုကိုယူလိုက္ကာ

ဖိုင္ဘာခြက္ေလးမ်ားကို စီ၍တင္လိုက္ၿပီး

ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ဖို႔ျပင္လိုက္သည္။

"ေကာ္ဖီခြက္ေတြကမ်ားလွခ်ည္လား..."

အတြင္းေရးမခ်စ္သဲက ရုတ္တရက္ႀကီးေရာက္ခ်လာ၍ လန႔္ေတာင္လန႔္သြားမိသည္။

ေရွာင္လႊဲလို႔လည္း မရေတာ့သည္မို႔

ဝိုင္းေလးလည္း မႃပံုးခ်င္ပဲႃပံုးျပလိုက္ရေလသည္။

"ဟုတ္တယ္..ဝိုင္းေလးတို႔ဌာနက

လခ်ဳပ္စာရင္းေတြ

အၿပီးသတ္သြားလို႔ေလ..အားလံုးအရမ္းပင္ပန္း

ထားၾကေတာ့ ဝိုင္းေလးကေကာ္ဖီေဖ်ာ္တိုင္တာပါ.."

"ေနပါအံုး...ညီမကိုအစ္မျမင္ဖူးသလိုပဲေနာ္..

ညီမနာမည္ကဘယ္သူလဲ...."

"ဟို...ညီမနာမည္က..."

"ေမဝိုင္းေလးမဟုတ္လား.."

"ရွင္..."

ဝိုင္းေလးရဲ့နာမည္ကို သူမွတ္မိေနတာလား။

ဒါဆိုရင္ ဝိုင္းေလးအလုပ္ျပဳတ္ဖူးတာကိုလည္း

သူမွတ္မိေနမွာေပါ့။အတြင္းေရးမွဴး

တစ္ေယာက္က ဒီေလာက္အထိေတာ့

မွတ္ဉာဏ္မခ်ိဳ႕ယြင္းေလာက္ပါဘူး။

"ဒီမွာေလ..အလုပ္သမားကပ္ျပားကေမဝိုင္းေလးဆိုတာ မင္းရဲ့နာမည္မဟုတ္လား..."

"ဟား..ဟား..ဟုတ္တာေပါ့..."

ေအာ္..အလုပ္သမားကပ္ျပားကနာမည္ကို

ဖတ္လိုက္မိတာကို။ငါ့နယ္ သူကမွတ္မိသြားၿပီလို႔

ထင္လိုက္မိတာ။

ဒီလိုဆိုရင္ ထင္သေလာက္လည္း

မွတ္ဉာဏ္မေကာင္းဘူးနဲ႔တူတယ္။

ငါေတာင္သူ႔ကိုမွတ္မိတယ္။

သူကေတာ့ အခုထိကိုမမွတ္မိေသးဘူး။

ဒါနဲ႔မ်ားဘယ္လိုအတြင္းေရးမွဴးလုပ္ေနသလဲ

မသိဘူး။ဒီလိုေမ့တတ္လို႔လည္း စာရင္းေတြ

တလဲြျဖစ္ၿပီး ငါအလုပ္ျဖဳတ္ခံခဲ့ရတာေနမယ္။

မင္းစက္အာဏာက ကိုေကာင္းသန႔္ကိုပဲ

သြားေလရာေခၚသြားတာလည္း မေျပာနဲ႔

မခ်စ္သဲကအသံုးမွမက်တာ။

ၾကၫ့္ရတာ သူကလည္းအကပ္နဲ႔၀င္လာတာမ်ားလား။

"မင္းရဲ့နာမည္က တို႔သူေဌးရဲ့အမ်ိဳးသမီးနာမည္နဲ႔

ဆင္သလိုပဲေနာ္..."

ဆင္တာမဟုတ္ဘူးရွင့္ တစ္ေယာက္တည္းပဲ

သိရဲ့လား။ေနပါအံုး မင္းစက္အာဏာက

မဂၤလာေဆာင္တုန္းက သူ႔ကိုဖိတ္လိုက္လို႔မ်ားလား။

မဂၤလာေဆာင္မွာေတာ့ မခ်စ္သဲကိုမေတြ့မိပါဘူး။

"ကၽြန္မကအလုပ္သင္ပါ..နာမည္တူမရွား

လူတူမရွားဆိုတာရိွတာပဲမဟုတ္လား..."

"အင္း..တို႔ကနာမည္တူလို႔ေမးၾကၫ့္တာပါ.."

"ဒါနဲ႔..မခ်စ္သဲကဘယ္သူ႔အတြက္ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေနတာလဲဟင္..ေကာ္ဖီေစ့ေတြကိုႀကိတ္ေနေတာ့

မခါးဘူးလား..."

"Espresso(အက္စပရက္ဆို)ေဖ်ာ္ေနတာေလ..

ေနာက္ႏွစ္နာရီဆိုအစည္းအေဝးစေတာ့မွာ

ဆိုေတာ့ ကိုစက္ကေခါင္းၾကည္ေအာင္

"Espressoေသာက္ခ်င္တယ္လို႔

ေျပာလာလို႔..ကိုစက္ကတို႔ေဖ်ာ္တဲ့

အက္စပရက္ဆိုကိုသိပ္ႀကိဳက္တာေလ...

အျခားသူေတြေဖ်ာ္ရင္အနံ႔ေတာင္ခံတာမဟုတ္ဘူး"

"ေအာ္..ဟုတ္လား.."

မင္းစက္အာဏာက သူ႔အတြင္းေရးမွဴးေဖ်ာ္တဲ့

ေကာ္ဖီခါးခါးႀကီးကိုသိပ္ႀကိဳက္တယ္ေပါ့ေလ။

ေကာ္ဖီေစ့ေတြကို ေသခ်ာႀကိတ္ၿပီး စစ္ထုတ္ေနလိုက္တာမ်ား သူ႔ရည္းစားအတြက္တယုတယ

လုပ္ေပးေနသလားမွတ္ရတယ္။

မင္းစက္အာဏာရဲ့မဂၤလာပဲြကို မတက္လိုက္ရရင္ေတာင္ သူ႔မွာအိမ္ေထာင္ရိွတာကိုေတာ့

သိသင့္ပါတယ္။သိလည္းေရွာင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။

*ဟာ..ဒါေတြကငါနဲ႔မဆိုင္ပါဘူး...သူတို႔ႏွစ္ေယာက္

ေဖာက္ျပန္ရင္ပိုေတာင္ေကာင္းေသးတယ္

သူတို႔ကိုအျမန္ဆံုး အမိဖမ္းၿပီး

ကြာရွင္းခြင့္ေတာင္းလို႔ရတာေပါ့

ဒါဆိုငါလြတ္လပ္ၿပီ...*

"အစ္မဘယ္သြားမလို႔လည္း..ဒါႀကီးကိုဒီအတိုင္း

ထားခဲ့မလို႔လား.."

"ပူေနပါေသးတယ္..မန္ေနဂ်ာရံုးခန္းမွာ

စာခ်ဳပ္တစ္ခုသြားယူခဲ့ဖို႔

ကိုစက္ကမွာလိုက္လို႔.."

မခ်စ္သဲကသူေဖ်ာ္ထားတဲ့espressoကို

အုပ္ထားခဲ့ကာ မန္ေနဂ်ရံုးခန္းသို႔

ထြက္သြားခဲ့ေလသည္။

ဝိုင္းေလးလည္းေကာ္ဖီေတြကိုေဖ်ာ္လို႔ ၿပီးသြားၿပီ

ျဖစ္၍ ဗန္းကိုမဖို႔ျပင္လိုက္မိ‌စဉ္ ကိုစက္အတြက္ဟု

ခၽဲြခၽဲြႏဲြ႔ႏဲြ့ေျပာသြားသၫ့္ အတြင္းေရးမွဴး၏အသံကိုျပန္ၾကားေယာင္လိုက္မိၿပီး မဲ့ႃပံုးႃပံုးလိုက္မိသည္။

မခ်စ္သဲကေကာ္ဖီကို အရသာျမည္းၿပီးသြားၿပီ

ဆိုေတာ့ သူထပ္ၿပီးျမည္းေတာ့မွာမဟုတ္ေလာက္ဘူး။ဒါဆို....

အနီးကအေအးေတြေဖ်ာ္ဖို႔ အေအးပုလင္းေတြတင္ထားသၫ့္ စင္အေပၚမွသံပုရာသီးတစ္လံုးကို

‌လွမ္းယူလိုက္ၿပီး အခြံခြာလိုက္သည္။

ညိုစိုေနေသာ espressoခြက္ထဲသို႔

သံပုရာသီးကိုၫွစ္ထၫ့္ျပစ္ခဲ့လိုက္ကာ

ထိုေနရာမွ အျမန္ထြက္ခြာလာခဲ့လိုက္သည္။

"ေကာ္ဖီရပါၿပီ.."

ဌာနကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ ေကာ္ဖီခြက္ေတြကို

လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားအား ေဝေပးလိုက္ပါသည္။

"အံမယ္..ဝိုင္းေလးက ႃပံုးရႊင္ေနပါလား

ပိုက္ဆံေကာက္ရခဲ့လို႔လား..."

"မဟုတ္ပါဘူးအစ္မတို႔ရယ္..ဘ၀မွာအလုပ္ခ်င္ဆံုး

အရာတစ္ခုေအာင္ျမင္သြားလို႔ပါ.."

"တယ္ဟုတ္ပါလား..တို႔ေတြကိုလည္းေျပာျပပါအံုး.."

"ဟင့္အင္းေနာ္..လ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္.."

ဘ၀မွာအလုပ္ခ်င္ဆံုးကမင္းစက္အာဏာကို

ေနာင္က်င္‌ေအာင္ဆံုးမခ်င္တာ..။

Espressoကလည္းခါးခါး..သံပုရာသီးက

ခ်ဉ္ခ်ဉ္ဆိုေတာ့..ခ်ဉ္ခါးေလးေပါ့။

အဲ့ဒီေကာ္ဖီကိုေသာက္ၿပီး ျဖစ္သြားမဲ့

သူ႔ရုပ္ႀကီးကိုျမင္ခ်င္လိုက္တာ..။

❤️❤️❤️❤️❤️❤️

"ဖီ!!!!အား!!!ဘယ္လိုအရသာႀကီးလဲဟ..."

"ဘာ..ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္..."

မင္းစက္၏မ်က္ႏွာႀကီးတစ္ခုလံုးသည္

ရႈံ႔တြနီရဲ‌ေနကာ ခံတြင္းတစ္ခုလံုးလည္းခ်ဉ္စုပ္ေနတာပဲ။

သြားေတြေတာင္ အကပ္လိုက္ကၽြတ္ထြက္ေတာ့

မလိုခံစားလိုက္ရတယ္။

ပါးေဆာင္တစ္ခုလံုးခ်ဉ္တက္သြားကာ

ေတာ္ေတာ္ခံရခက္ေလသည္။

"ေကာ္ဖီကိုမင္းဘယ္လိုေဖ်ာ္လာတာလဲ!!!"

"ဘာျဖစ္လို႔လဲဆရာရယ္...

ကၽြန္မပံုမွန္အတိုင္းပဲ ေဖ်ာ္လာခဲ့တာပါ...

ဆရာ့အႀကိဳက္espressoခါးခါးေလး..."

"ဘာခါးတာလဲ..ဒီေလာက္ခ်ဉ္စုပ္ေနတာႀကီးကို

ငါ့သြားေတြကၽြတ္မထြက္တာကံေကာင္း...

မင္းငါ့ကိုတမင္ ရဲြ႔ေနတာလား..."

ေဒါသအရိွန္ျပင္းလာသၫ့္ ဆရာ့မ်က္ႏွာကိုၾကၫ့္ၿပီး ခ်စ္သဲအဖို႔ တိုင္နဲ႔ေခါင္းနဲ႔ေျပးေစာင့္တာမွ

သက္သာအံုးမည္ဟု ေတြးေနမိေလသည္။

ေကာ္ဖီက ေဖ်ာ္တုန္းက‌ေတာ့အေကာင္းပါပဲ

ျမည္းတုန္းကလည္း ခါးတူးေနတာအေသအခ်ာပဲ။

ဆရာ့လက္ထဲကိုေရာက္မွ ဘာေၾကာင့္ခ်ဉ္သြားရတာလဲ။

"ေကာ္ဖီေလးတစ္ခြက္ေတာင္ ေျဖာင့္ေအာင္မေဖ်ာ္ႏိုင္ရင္ မင္းဒီမွာဘာလုပ္မွာလဲ...

မင္းရဲ့အေဖေၾကာင့္သာငါသည္းခံေနတာေနာ္

မင္းလုပ္တဲ့အမွားေတြကမနည္းေတာ့ဘူး.."

"ခ်စ္သဲေတာင္းပန္ပါတယ္..အလုပ္ေတာ့

ဆက္လုပ္ပါရေစေနာ္..အေဖ့ကိုေတာ့

မေျပာလိုက္ပါနဲ႔...."

ခ်စ္သဲတစ္ေယာက္ ရံုးခန္းထဲတြင္ငိုႀကီးခ်က္မႏွင့္

ျဖစ္ေနသည္မို႔ မင္းစက္ဟာပို၍စိတ္ရႈပ္လာေလသည္။ခ်ဉ္စုပ္ေနတဲ့ေကာ္ဖီကို ေသာက္လိုက္ရတာက ကိုယ္ျဖစ္ၿပီးအခုေတာ့ အမွားလုပ္တဲ့လူက

ငိုေနသည္တဲ့။ဒါေၾကာင့္မို႔ အတြင္းေရးမွဴးကို

မိန္းကေလးမခန႔္ခ်င္တာ။

သူ႔အေဖက ကိုယ့္အတြင္းေရးမွဴးေနရာကို

အတင္းလာထၫ့္လို႔သာ မေကာင္းတတ္လို႔

မေျပာပဲေနလိုက္တာကို အဟုတ္ႀကီးမွတ္ေနတယ္။

"ငါ့အေရ႔ွမွာလာငိုမေနနဲ႔..မင္းအေဖနဲ႔ေတာ့

ငါစကားေျပာရမွာပဲ..မင္းကိုဆက္ထားလို႔ေတာ့

မျဖစ္ေတာ့ဘူး..."

"အဲ့လိုမလုပ္ပါနဲ႔..."

"အစည္းအေဝးအတြက္ သြားျပင္ဆင္ေတာ့.."

စကားကိုပိတ္ေျပာလိုက္တာေၾကာင့္ ခ်စ္သဲလည္း

မ်က္ရည္ကိုသုတ္ကာ ငိုခ်င္ေပမဲ့ကိုစက္ခိုင္းတဲ့

အတိုင္းပဲ လုပ္လိုက္ရေလသည္။

ကိုယ့္လက္ပ္ေတာ့ကို ယူလိုက္ၿပီး

ကိုစက္ပို႔ေပးထားတဲ့ ပေရာဂ်က္ဇယားကို

စစ္လိုက္ကာ အစည္းအေဝးအခန္းဆီသို႔

ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။

ဒီကုမၸဏီကို ၀င္ရသၫ့္အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာ

ကိုစက္ေၾကာင့္ပါပဲ။အေဖက ကိုစက္တို႔ၿပီးရင္

ဒီကုမၸဏီ၏ ရွယ္ယာအမ်ားဆံုးျဖစ္၍

အတြင္းေရးမွဴးေနရာကို အေဖ့ေၾကာင့္ရေအာင္

လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။

ကိုစက္က ခ်စ္သဲရဲ့အိပ္မက္မင္းသားေလးတစ္ပါးပဲ။သူ႔ရဲ့ေဘးနာမွာ ေနရရင္ကိုေပ်ာ္ေနမိတာပါ။

အခုေတာ့ အလုပ္ထုတ္ခံရေတာ့မယ္ထင္ပါတယ္။

ကိုစက္မဂၤလာေဆာင္တုန္းကေတာင္ 

မခံစားႏိုင္လို႔မသြားခဲ့မိဘူး။အခုေတာ့ပိုေဝးရေတာ့မယ္ထင္ပါတယ္။

"မျဖစ္ဘူးအလုပ္မထြက္ရဖို႔

တစ္ခုခုေတာ့ လုပ္ရမွာပဲ..."

အခန္း(၁၄)ဆက္ရန္...

စာေရးသူ..ေဆာင္းေငြ့ေဝ

❤️❤️❤️❤️❤️

ဝိုင္းေလးကလည္း ပညာေတြထုတ္သံုးေနပါၿပီ

ဖတ္ရႈေပးသူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီကို

အထူးေက်းဇူးတင္ရိွပါတယ္။