(ဖတ္မရသူေတြအတြက္ ေအာက္မွာ ဖတ္လို႔ရေအာင္လုပ္ေပးထားပါတယ္ )
🦁အခန်း၂🦁
💘မာနမင်းသားနှင့်ရွှေဖူးစာ💘
"ဒါဆိုရင်...နင်ယူရမဲ့လူကနင့်ကိုပြစ်ပြစ်နှစ်နှစ်
ပြောပြီးအလုပ်ထုတ်လိုက်တဲ့လူပေါ့..."
"အသေအချာပဲ..ငါ့ကံကြမ္မာကလည်းနော်
ငါမုန်းတဲ့လူနဲ့မှ ညားဖို့ကံပါလာရတယ်လို့
စိတ်တွေညစ်လိုက်တာ...
ငါလှေကားပေါ်ကဆင်းဆင်းပြီးချင်းမှာလေ
သူ့မျက်နှာကြီးကို တွေ့လိုက်ရတော့
အမယ်လေး..ငါ့ခေါင်းတည့်တည့်ကို
မိုးကြိုးပြစ်ချလိုက်သလား မှတ်ရတယ်...
အမေတို့ကလည်းနော်..ယောက်ျားရှာပေးတာ
ဘာလို့အဲ့လောက်..တော်နေကြလဲမသိပါဘူး.."
မေဝိုင်းလေးတစ်ယောက် ထုံးစံအတိုင်း
စိတ်ညစ်စရာတွေကို အတွင်းသိအဆင်းသိ
ဖြစ်သော သူငယ်ချင်း၀တ်ရည်ဆီတွင် လာ၍
ဖွင့်ချလေတော့သည်။နှစ်ယောက်သားဟာ
ငယ်ငယ်တည်းကပေါင်းသင်းခဲ့ကြသူချင်းဖြစ်၍
ငယ်သံယောဇဉ်အရ တစ်ယောက်အကြောင်းကို
တစ်ယောက် နားလည်လွန်းသူများဖြစ်လေသည်။
"ဒါဆိုရင်သူကလည်းနင့်ကိုမှတ်မိမှာပေါ့......"
"အဲ့ဒါတော့..ငါလည်းမသိဘူးလေ..
သူ့မိသားစုက ငါ့ပုံကိုမပြထားလို့လည်း
ဖြစ်နိုင်တာပဲ...
"ငါ့လိုလူကိုအမုန်းဆုံးပဲ..ဆိုပြီး"
သူငါ့ကိုအလုပ်ထုတ်တဲ့နေ့ကပြောလိုက်တာကို
ငါအခုထိမှတ်မိတယ်...သူလက်ထက်ရမဲ့လူက
ငါမှန်းမသိလို့နေမှာပေါ့..."
"ဟဲ့..ဒါဆိုရင်..မနေ့ကစေ့စပ်ပွဲမှာ
သူ့မျက်နှာက ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ..သူ့ပုံစံက
သဘောမကျတဲ့ ပုံစံမျိုးလား..."
သစ်သားဘောင်ခတ်ထားသော ပြူတင်းပေါက်နားတွင် ထိုင်နေသည့်မေဝိုင်းလေး၏အနားသို့
သိချင်လျှက်လက်တို့ဆိုသလို ၀တ်ရည်ကလည်း
မျက်လုံးလေးတွေဝိုင်းကာဖြင့် ထိုင်ချပြီး
မေးခွန်းထုတ်လေတော့သည်။
"သဘောကျလား..မကျလားတော့ငါလည်း
သေချာမကြည့်လိုက်မိဘူး...
ငါလည်းအတွေးများနေခဲ့တာ.."
"ဟယ်...နင့်ဟာကလည်း..ကိုယ်ယူရမဲ့
ယောက်ျားကိုတောင် သေချာမကြည့်ခဲ့ဘူးဆိုတော့
ညံ့လိုက်တာဟယ်..မနက်ဖြန်..သန်ဘက်ခါပဲ
ယူရတော့မယ်.."
"နင်ကလည်းဟာ...ငါလည်းပြူးပြဲပြီးတော့
ဘယ်လိုလုပ်ကြည့်ရဲမှာလည်း..
သူတို့ပြန်ခါနီးတော့ အကြည့်ချင်းတစ်ချက်
ဆုံသွားသေးပါတယ်...ဒါပေမဲ့...သူလည်း
ငါ့ကိုသဘောမကျဘူးထင်တယ်..
မသိရင်..သူ့ကိုငါက
အကြွေးနဲ့သိမ်းထားသလိုမျက်နှာမျိုးကြီး..."
"ဟား...ဟား..နင်ကလှလွန်းလို့သူက
အံ့ဩသွားတာရော မဖြစ်နိုင်ဘူးလား..."
"မဖြစ်နိုင်ပါဘူးဟယ်..
သူ့ရုပ်ကအဲ့လိုရုပ်မဟုတ်ဘူး..ရုပ်ကလည်းလေ
မပြုံးတတ်တာလား..ပြုံးရင်မလှလို့ပဲလားမသိဘူး
ခပ်တည်တည်ကြီးနဲ့ဟယ်..ငါထင်ပါတယ်
သူ့အပြုံးက..ဗေလု၀လောက်တောင်
ကျက်သရေမရှိလို့ မပြုံးတာပဲနေမယ်.."
"ဟ..ဟ.. ပေါက်ပေါက်ရှာရှာဝိုင်းလေးရယ်..
ငါတစ်ခုတော့တွေးမိတယ်ဟ..ငါတို့ဆိုရင်ဟာ
အလုပ်မှာရာထူးတိုးဖို့
အပြိုင်အဆိုင်ကြိုးစားရတာပဲ..
ကိုယ်နဲ့ဘယ်လောက်ပဲခင်ခင်..
အရည်အချင်းတန်းညှိလာရင်တော့
ပြိုင်ဘက်ပဲ...ဒါပေမဲ့
အလုပ်ထဲမှာပဲယှဉ်ပြိုင်တာနော်...အပြင်ကို
ရောက်သွားတာနဲ့ အကုန်လုံးကညီအစ်ကို
မောင်နှမတွေလိုပဲ..
ငါပြောချင်တာကဒီလို..အဲ့ဒီ့ကိုမင်းစက်က
နင့်ရဲ့အလုပ်ရှင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်..
နင်အမှားလုပ်မိလိုက်တဲ့အတွက်..
နင့်ကိုအပြစ်တင်ခဲ့ပြီးတော့
အလုပ်ထုတ်လိုက်တယ်..တကယ်တော့ဒါက
လုပ်ငန်းခွင်မှာပဲလေ..နင်မှမဟုတ်ဘူး..
အပြစ်ရှိတဲ့ဘယ်အလုပ်သမားကိုမဆို
သူဒီလိုလုပ်နိုင်တာပဲလေ..သူကလုပ်ငန်းကြီးတွေကို
ကိုင်တွယ်နေရတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆိုတော့
အပြိုင်အဆိုင်တွေ၊ရန်သူတွေအရမ်းများမှာ
သေချာတယ်..
နင့်လိုမျိုးအလုပ်သမားအများကြီးထဲက
..အလုပ်သမားတစ်ယောက်ကို
အကြောင်းမရှိပဲအလုပ်ခွင်ပြင်ပအထိ
မုန်းနေစရာမှမလိုတာဟယ်..
နင့်စိတ်ကထင်နေတာပဲနေမှာပါ...."
"နင်မသိဘူးနော်..သူနဲ့ငါဘယ်လိုပြဿနာ
တတ်ထားသလဲဆိုတာ..
ငါနင့်ကိုမပြောပြရသေးတာရှိသေးတယ်ဟ.."
"ဟမ်...နင်တို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ
တစ်ခြားဘာပြဿနာတွေ ထပ်ရှိသေးလို့လဲ..."
၀တ်ရည်တို့၏အိမ်ပြူတင်းပေါက်မှနေ၍
ခြံထဲရှိ လေတိုက်သောအခါလှုပ်သွားသော
ခရေပင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ရင်း
သက်ပြင်းချလိုက်မိလေသည်။
အလုပ်ဘာကြောင့် ပြုတ်ရသလဲဆိုတာကိုသာ
၀တ်ရည်ကိုပြောပြထားပြီး သူနဲ့အကြီးအကျယ်
ပြဿနာဖြစ်ထားတဲ့ ကိစ္စကိုတော့
မပြောပြဖြစ်ခဲ့ပေ။
"ဟဲ့...ဘာလို့ငြိမ်နေတာလည်း..အစပျိုးပြီးရင်တော့
ပြောပြမှရမှာနော်...အဲ့ဒါမှငါလည်းကူပြီး
စဉ်းစားပေးလို့ရမှာပေါ့..."
မေဝိုင်းလေးသည် သူ၏လက်ချောင်းလေးများကို
တစ်ခုနှင့်တစ်ခုပွတ်တိုက်ကာ ကော့ညွှတ်နေသော
မျက်တောင်လေးများကို မှေးစဉ်းလိုက်လျှက်
လေကို ရှူထုတ်လိုက်လေသည်။
အညိုရောင်မျက်၀န်းလေးကို လှုပ်ခက်လိုက်ကာ
ဘ၀မှာ ပထမဆုံးပြုလုပ်ခဲ့သည့်
အမှားတစ်ခုကို ပြန်၍မြင်ယောင်နေမိသည်။
"အဲ့ဒီ့နေ့မှာ...သူကငါ့ကိုနင်းကန်ပြီးအပြစ်တင်တဲ့အပြင် အလုပ်ပါထုတ်ပစ်လိုက်တော့
ငါလည်းသူ့ရုံးခန်းထဲကနေ ပြေးထွက်လိုက်ပြီး
သန့်စင်ခန်းထဲမှာ တစ်နေ့ခင်းလုံး
ထိုင်ငိုမိတော့တာပဲ...နင်လည်းသိမှာပါ
ဒီအလုပ်က ရန်ကုန်ကိုပြောင်းလာပြီး..
ငါပထဆုံးရတဲ့အလုပ်ပဲ..အလုပ်သင်ဆင်းရတဲ့
သုံးလအတွင်းမှာ..ငါအရမ်းစိတ်မွမ်းကြပ်ခဲ့ရတာ
အဲ့ဒီ့ကုမ္ပဏီက လစာလည်းများသလို
အပြိုင်အဆိုင်တွေကလည်း အရမ်းများတယ်..
အလုပ်သင်ဘ၀မှာကပိုတောင်ဆိုးသေးတယ်..
အချိန်မရွေး ဖြုတ်ချလို့ရတဲ့၀န်းထမ်းဆိုတဲ့
အကြည့်တွေနဲ့..ကိုယ့်အထက်ကလူတွေရဲ့
အမျိုးမျိူးနှိမ်တာကို ခံခဲ့ရပြီးတော့မှ
တရား၀င်၀န်ထမ်းဖြစ်ခွင့်ရတာလေဟာ...
တရား၀င်၀န်ထမ်းဖြစ်မဲ့နေ့မှာပဲ
အလုပ်ဖြုတ်ခံရတယ်ဆိုတော့ နင်စဉ်းစားကြည့်...
ငါဘယ်လောက်ခံစားရမလဲဆိုတာ..
သူကသူဌေးဆိုတော့
အလုပ်သမားတစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်ကို
ဘယ်နားလည်ပါ့မလဲ..
သူ့မှာ၀န်းထမ်းတွေအများကြီးရှိတယ်ဆိုပြီး...
တစ်ယောက်လျော့သွားလည်း...နောက်တစ်ယောက်
ခန့်လိုက်ယုံပဲလို့ တွေးမှာပေါ့..
အမှားတစ်ခုလုပ်မိယုံနဲ့...ပြင်ဆင်ခွင့်တောင်
မပေးတတ်တာသူ့ဝါသနာထင်ပါတယ်
..ကိုယ်ချင်းစာတရားတစ်စက်မှ မရှိတဲ့လူကြီး
..အမှန်တရားကိုသိတာတောင်..
ပြန်ပြီးပြင်ဆင်ခွင့်မပေးခဲ့ဘူး..
သူ့အတွင်းရေးမှူးကိုရော..သူ့ကိုရော
ငါသိပ်ရွံတာပဲ..."
"သူ့အတွင်းရေးမှူးနဲ့က ဘာဆိုင်လို့လဲဟ..."
ထိုနေ့က မတရားခံခဲ့ရသောအဖြစ်အပျက်ကို
တွေးလိုက်မိတိုင်း စိတ်နာမိတာကြောင့်
အညိုရောင်မျက်၀န်းလေးများသည်
မျက်ရည်လေးများယစ်ဝိုင်းလာလေသည်။
ခုံပေါ်တွင် ခြေထောက်လေးကိုတင်ကာ
ကြုံ့ကြုံ့လေးထိုင်လိုက်ပြီးနောက် သူဌေး၏
ရုံးခန်းထဲမှ ပြေးထွက်ကာသန့်စင်ခန်းထဲတွင်
၀င်၍ ငိုနေမိသောအဖြစ်ကို ပြန်၍
တွေးမိရပြန်သည်။
ထိုနေ့က အဖုံးပိတ်ထားသော အိမ်သာပေါ်တွင်
ထိုင်၍ တရှုံ့ရှုံ့ငိုနေမိသည်မှာ ညနေလည်းစောင်းသွားသလို နှပ်သုတ်လွန်းလို့
အိမ်သာသုံးတစ်ရှူးတွေလည်း ကုန်တာပါပဲ။
ဝိုင်းလေးတို့မိသားစုက အရမ်းအဆင်းရဲကြီး
မဟုတ်ပေမဲ့ ဈေးထဲမှအမေ့အထည်ဆိုင်လေး
တစ်ခုပဲ ၀င်ငွေရှိတာကြောင့်
တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ မိသားစုကို
ကူညီပေးချင်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် နာမည်ကြီးကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ
၀င်လျှောက်မိပြီး အလုပ်သင်ကာလသုံးလကို
ခက်ခက်ခဲခဲ သည်းခံကာကျော်ဖြတ်ခဲ့သည်။
ဂျပန်ကို ရောက်သွားတဲ့အစ်မကလည်း
ကျောင်းသာပြီးသွားတယ် အိမ်ကိုတစ်ခါမှ
ငွေပြန်မပို့တော့ တရား၀င်၀န်ထမ်းဖြစ်မဲ့
အချိန်လေးကိုမျှော်လင့်တကြီး
စောင့်နေပါတယ်ဆိုမှ
ဖွတ်မရ၊ဓားမဆုံးတဲ့အဖြစ်ကိုရောက်ခဲ့ရသည်...
"မချစ်သဲရေ..ဟိုစီမံခန့်ခွဲရေးဌာနက
ကောင်မလေးတော့ ခေါ်အဆူခံလိုက်ရပြီနော်
..သူဌေးကအစ်မကိုရော..ဘာပြောသေးလဲ..."
အပြင်ဘက်မှ အသံတွေကြားနေရ၍
အိမ်သာတံခါးကိုဟကာ နားထောင်ကြည့်လိုက်မိ
သည်။
အပြင်ကိုနဲနဲချောင်းကြည့်လိုက်တော့
မချစ်သဲနှင့်အတူဗဟို၀န်ဆောင်မှုမှ
တာ၀န်ခံအစ်မတစ်ယောက်က
အတူရှိနေကြခြင်းဖြစ်သည်။
မချစ်သဲကတော့ မှန်ကိုကြည့်ကာနှုတ်ခမ်းနီကို
ထုတ်ဆိုးလျှက်နှင့် အေးဆေးတည်ညိမ်စွာ
ခေါင်းညိမ့်ပြလေသည်။
"ငါ့ကိုပြောစရာလားဟဲ့..ငါအလုပ်ရှုပ်နေလို့
စာရင်းကိုသေချာမကြည့်မိပဲ မှားပြီး
တင်ပေးလိုက်တယ်ဆိုပေမဲ့
ငါကနေတိုက်ရိုက်ဖြစ်တဲ့ပြဿနာမှ
မဟုတ်တဲ့ဥစ္စာ..နင်သိတယ်မဟုတ်လား..
ကိုစက်ကလည်း..ငါ့ကိုဆိုရင်အမြဲတမ်းခွင့်လွှတ်
ပြီးသားပဲလေ..အခုကလည်းငါ့အပြစ်မှမဟုတ်တာ"
"ဒါပေမဲ့..ဟိုကောင်မလေးကတော့..
တော်တော်အပြောခံလိုက်ရပုံပဲ..ငိုပြီးတော့
ရုံးခန်းထဲကနေထွက်သွားတဲ့ သတင်းက
အခုအားလုံးရဲ့ပါးစပ်ဖျားမှာ
သတင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်နေပြီ..တို့သူဌေးက..
အမှားလုပ်ရင်လုံး၀ခွင့်မလွှတ်တတ်တဲ့လူဆိုတာ
အခုပိုတောင် ယုံသွားကြပြီ..အဟင်း..
မချစ်သဲကတော့ ချွင်းချက်ပေါ့လေ.."
"အေးဟယ်..ငါလည်းအဲ့နေ့ကအခြားပရောဂျက်ကို
စိတ်ရောက်နေတာနဲ့...အဲ့ကောင်မလေးလာတင်တဲ့
စာရင်းတွေကို ရောသွားခဲ့တာ..ဒါပေမဲ့နင်တို့
ဆားဗစ်သမားတွေကတော့အထှာနပ်ဖို့ကောင်းပါတယ်ဟာ.."
"ဟုတ်တယ်အစ်မရေ...အဲ့ဒီ့နေ့ကကျွန်မလည်း
အခြားပရိုမိုးရှင်းပွဲကြီးကိုရောက်နေတာလေ
တော်တော်များများကလည်းအလုပ်ရှုပ်နေတော့
ပြဿနာကအဲ့လိုဖြစ်သွားတာပဲ..
သူဌေးကဒီနေ့အရမ်းအလုပ်ရှုပ်ပြီး
ရုံးမှာရှိမနေလို့သာ ကံကောင်းသွားတာ..
ဟိုကောင်မလေးကတော့ သူဌေးရဲ့သွေးပူနေတဲ့
အချိန်နဲ့သွားတိုးတော့ ကံဆိုးသွားတာပေါ့.."
"သူအလုပ်ပြုတ်သွားပြီတဲ့..
သူတို့ခေါင်းဆောင်ဆီကနေ ကြားလိုက်တာ..."
"ပြုတ်သွားတော့လည်း ကျွန်မတို့အတွက်
အပူလျော့တာပေါ့အစ်မရယ်..မချစ်သဲက
အားကိုးရတဲ့အတွင်းရေးမှူးဆိုတော့
အမှားတစ်ခုလုပ်မိလည်း အဲ့လောက်က
ကိစ္စမရှိပေမဲ့ကျွန်မတို့ကတော့ ရှော့ခ်ရှိသွားနိုင်တယ်.."
အလှပြင်ပြီးနောက် သန့်စင်ခန်းထဲမှ
သူတို့ထွက်သွားကြလေသည်။
ဝိုင်းလေးမှာသာအိမ်သာတံခါးဘေး၌
ထိုင်ချမိလျှက်သားဖြစ်ကာ
ကိုယ်တိုင် ကြားလိုက်မိတာကိုတောင်
မယုံကြည်နိုင်ဘူးဖြစ်နေသည်။
*ဒါဆိုရင်..ဒီကိစ္စက..ဝိုင်းလေးရဲ့အမှားမဟုတ်ပဲ
အတွင်းရေးမှူးကမှားသွားခဲ့တာပေါ့...
အဲ့ဒီ့အလှကုန်မိတ်ဆက်ပွဲဟာ တကယ်ကိုပွဲ
အကြီးကြီးဖြစ်တာကြောင့် နည်းနည်းလေးမှ
မှားလို့မရတဲ့ကိစ္စပါပဲ..
ဝိုင်းလေးတို့ဌာနက စီစစ်ပြီးပစ္စည်းနဲ့ငွေကြေးစာရင်းတွေကို လုပ်လိုက်ပေမဲ့
စာရေးမကနေတစ်ဆင့် သူဌေးကို
လက်မှတ်ထိုးခိုင်းပြီး ၀န်ဆောင်မှုအတွက်စီစဉ်ရတဲ့
ဌာနကို လွှဲရတယ်..ပွဲအကြီး၊အသေးပေါ်မူတည်ပြီး
အမှားပါရင်ပြန်တင်ရတဲ့ကိစ္စကို
ဗဟို၀န်ဆောင်မှုကလည်း သေချာမစီစစ်လိုက်ဘူး
ဆိုတော့..ဝိုင်းလေးရဲ့အမှားက..ဘယ်နေမှာ
ရှိတော့မှာလည်း..ဝိုင်းလေးဘယ်နေရာမှ
မမှားခဲ့ဘူး..
............
သူတို့ကသာ ဝိုင်းလေးကိုအကုန်အပြစ်ပုံချခဲ့ကြတာ
သူဌေးကမေးတော့ ဝိုင်းလေးရဲ့အပြစ်တွေလို့
သူတို့ပြောခဲ့မှာသေချာတယ်...
...........
ခုဏကစာရေးမပြောပုံအရဆိုရင်
သူဌေးက အမှန်ကိုသိလျှက်နဲ့မချစ်သဲကိုတော့
အပြစ်လွတ်အောင်လုပ်ပြီး ဝိုင်းလေးကိုအလုပ်ဖြုတ်ခဲ့တာပေါ့...
.............
မရဘူး..ဒီလိုတော့လုံး၀မရဘူး..
အဲ့ဒီ့အတွင်းရေးမှူးရော..သူဌေးနဲ့ပါဒဲ့ရှင်းရမယ်..
မေဝိုင်းလေးကို ဒါမျိုးလာလုပ်လို့မရဘူး...*
အိမ်သာတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်သို့
ထွက်လိုက်တော့ ရုံးဆင်းချိန်ရောက်နေပြီဖြစ်၍
ဌာနအသီးသီးမှ လူတွေဟာလည်း ပြန်ကုန်ကြလေပြီ။သူဌေး၏ရုံးခန်းရှိရာကို ရောက်သောအခါမှာတော့ ရုံးခန်းတံခါးကိုပိတ်ထားပြီး ရုံးခန်း၏
အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်ရသောမချစ်သဲ၏
ခုံဟာလည်း အလွတ်ကြီးဖြစ်၍နေသည်။
"သွားပြီ...အလုပ်ဆင်းသွားကြပြီထင်တယ်..
ဒီနေ့က စနေနေ့ဆိုတော့အလုပ်စောပြီး
ဆင်းသွားကြတာပဲ..ဒါဆိုသူတို့ကို
နောက် တနင်္လာနေ့မှပဲတွေ့လို့ရနိုင်တော့မှာပေါ့.."
ကိုယ်မှန်နေတာတောင် ဖြေရှင်းဖို့ကံကြမ္မာက
ဘာကြောင့်အခွင့်အရေးမပေးရတာလဲ..။
နောက်နေ့မှာ ပြန်လာရအောင်ကလဲ
ကိုယ်ကအလုပ်ပြုတ်သွားတဲ့လူဆိုတော့
သက်သက်ပြန်ရန်လာရှာသလိုပဲ ဖြစ်နေမှာ..။
ဒီအတိုင်းကြီးထားလိုက်ပြန်ရင်လည်း
ကိုယ်က အမှားလုပ်ထားတယ်ဆိုတဲ့
အမဲစက်ကြီးက ဒီကုမ္ပဏီမှာကျန်နေခဲ့မှာပေါ့။နောက်ဆုံးမှာတော့ ဝိုင်းလေးတို့လို
အင်အားနည်းတဲ့လူတွေဟာ မြေစာပင်ဖြစ်ရတော့တာပါပဲ။
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
"ဟင်..မယုကအလုပ်မဆင်းသေးဘူးလား.."
ဝိုင်းလေးရဲ့ဌာနကိုရောက်တော့
အခြားသူတွေကအသီးသီးထပြန်သွားကြပေမဲ့
မယုမွန်ကတော့မပြန်သေးပဲထိုင်၍နေလေသည်။
"ဝိုင်းလေးကိုစောင့်နေတာလေ..
ဒီမှာဝိုင်းလေးရဲ့ပစ္စည်းတွေက ကျန်နေခဲ့တော့
အလုပ်ပြုတ်လို့ တစ်နေရာမှာများစိတ်ညစ်ညစ်နဲ့
ထိုင်နေမလားတွေးလိုက်မိတာ..
ဒါကြောင့်ဝိုင်းလေးမပြန်မချင်း
အစ်မကစောင့်နေတာ..
ကြည့်စမ်းပါအုံး..မျက်လုံးတွေကိုရဲနေတာပဲ
စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ငါ့ညီမရယ်..ဒီအလုပ်
အဆင်မပြေတော့လည်း နောက်အလုပ်ကျ
အဆင်ပြေမှာပေါ့...ဒါပေမဲ့အမြဲတမ်း၀န်ထမ်းဖြစ်မဲ့နေ့မှ အလုပ်ပြုတ်တယ်ဆိုတော့
နှမျောဖို့တော့ ကောင်းတာပေါ့.."
မယုမွန်၏စကားကိုကြားလိုက်ရတော့
ဝိုင်းလေးပို၍ ၀မ်းနည်းသွားမိသည်။
ကုမ္ပဏီကို ၀င်ခါစတုန်းကဆိုရင်
တစ်လနည်းပါးလောက်ကို အောက်ကျို့ခံပြီးအလုပ်လုပ်ခဲ့ရတယ်။
သူဌေးရဲ့နိုင်ငံခြားခရီးစဥ်ရှိတဲ့နေ့ဆိုရင်
ပိုတောင်ဆိုးသေးတယ် ။
ခေါင်းဆောင်ကသူ့ကလေးကို အလုပ်ထိခေါ်လာပြီး
တစ်နေကုန်နီးပါးထိန်းခိုင်းတာခံရတဲ့အပြင်
ဓာတ်လှေကားပျက်နေလို့ ရိုးရိုးလှေကားကနေ ခြေတိုအောင်အထိ ဆယ့်နှစ်လွှာကို
တက်ခဲ့ရကာ ခြေထောက်တွေပွန်းပြီး
အနာဖြစ်ခဲ့တာတွေ၊ အမှားလုပ်မိတဲ့အချိန်တွေမှာ ခေါင်းကျောတွေထောင်သည်အထိ၊
မျက်ရည်တွေ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျရတဲ့အထိ အပြောခံခဲ့ရတာတွေက အလကားဖြစ်ကုန်ခဲ့ပြီ။
*သူကတော့အလုပ်ဖြုတ်တယ်..ဆိုတဲ့
စကားလေးတစ်ခွန်းနဲ့ပြီးသွားတာပဲ.."
"ဝိုင်းလေ..ငိုနေပြန်ပြီလား..."
"ဟုတ်တယ်..အဲ့ဒီ့သူဌေးကိုဝိုင်းလေး
လုံး၀မကျေနပ်ဘူး..ဝိုင်းလေးကိုဘာကြောင့်
မတရားစွပ်စွဲခဲ့ရသလဲဆိုတာ..
မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး..ဒဲ့ရှင်းရမှကိုကျေနပ်မယ်.."
"နင်ရှင်းချင်လည်းမရတော့ဘူးလေဟာ
သူဌေးကခုဏကပဲ ဒီဌာနမှာသူလိုချင်တဲ့
ဖိုင်လ်ယူပြီးထွက်သွားပြီလေ...
လာပါညီမရယ်.."
"ခုဏကဆိုတော့ အရမ်းမကြာသေးဘူး
မဟုတ်လား..သူအခုလောက်ဆိုကားပါကင်ကိုပဲ ရောက်သေးမှာပေါ့.."
"မသိဘူးလေ..အဲ့ဒါတော့.."
"အစ်မတစ်ယောက်တည်းပြန်လိုက်တော့နော်
ဝိုင်းလေး သူ့ကိုမှီအောင်လိုက်ရမှာမို့လို့.."
ကိုယ့်ထမင်းချိုင့်နှင့် အိတ်ကိုယူလိုက်ပြီး
ဓာတ်လှေကားမှတစ်ဆင့် ကားပါကင်ရှိရာဆီသို့ပြေးမိတော့သည်။ကုမ္ပဏီအပြင်သို့ထွက်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ကားပါကင်မှမောင်းထွက်လာသော ကားအနက်ရောင်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။
*ဒါဟာ သူဌေးရဲ့ကားဆိုတာလုံး၀သေချာတယ်
..ကားပါကင်ဘက်ကနေ
ကုမ္ပဏီဘက်သို့ ဖြတ်မောင်းမလာခင်မှာပဲ
အမြန်ပြေးသွားလိုက်ပြီး ကားအရှေ့မှာ
ပိတ်ရပ်ပြစ်လိုက်တဲ့အခါ...
"ကျွီ!!!!!"
အဆုံးစွန်အထိ တွေးထားမိတာကြောင့်
မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားမိလေသည်။
ဒူးတွေဟာ တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး ကိုယ့်နှလုံးခုန်သံကိုပါ နားထဲတွင်အကျယ်ကြီးကြားနေရလေသည်။
ကားရပ်သွားသံကြား၍ မျက်လုံးကို
ဖွင့်မည်အလုပ် လက်မောင်းကနေဆွဲဆောင့်ပြီး
အတွန်းခံလိုက်ရတာကြောင့်
ကိုင်ထားသည့် ထမင်းချိုင့်ကိုလွှဲချပြစ်လိုက်ရာ
"ဒိန်!!ကနဲမည်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
မျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိတော့
မျက်ခုံးစက်နား ပေါက်သွား၍
သွေးစို့နေတာကို လက်ဖြင့်စမ်းကြည့်နေသည့်
လူတစ်ယောက်.."
"ဟင်..သ..သူဌေး..."
"မင်းဘာလုပ်တာလဲ..ကားအရှေ့မှာလဲ
ပိတ်ရပ်နေသေးတယ်..ငါ့ကိုလည်းထမင်းချိုင့်နဲ့
ရိုက်တယ်..."
"ဟို..ကျွန်မ...မတော်တဆပါ.."
"တောက်!!!ဟေ့လုံခြုံရေးတွေ..လာကြစမ်း.."
"ဟင်..မလုပ်..မလုပ်ပါနဲ့..."
ကုမ္ပဏီအပေါက်၀တွင် ရပ်နေကြသော
လုံခြုံရေး ဦးလေးကြီးနှစ်ယောက်ကို
အော်ခေါ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့
နှစ်ခါစဉ်းစားမနေတော့ပဲ ထိုနေရာမှ
သုတ်ခြေတင်ကာပြေးထွက်လာခဲ့မိတော့သည်။
လမ်းမှာတွေ့တဲ့ တက္ကစီကိုအတင်းတားပြီး
အိမ်ကို ပြန်ပြေးခဲ့ရသည့်ဝိုင်းလေးဟာ
ထိုနေ့က နစ်နာခဲ့ရသည့်အလုပ်သမားလေးဘ၀ကနေ တရားခံလုံးလုံးဖြစ်ခဲ့ရသည်။
ချိုင့်နဲ့ရိုက်လိုက်သည့်အားက ဘယ်လောက်ပြင်းသလဲဆိုတာ ကိုယ့်လက်စကိုယ်သိပ်သိတာပေါ့။
အားနွဲ့သည့် မိန်းကလေးသာဆို ပစ်လဲသွားနိုင်လောက်သည်။
သူလည်း တော်တော်နာသွားမှာပဲ..။
*ရန်တွေ့မလို့ တွေးထားခဲ့တဲ့မေဝိုင်းလေးအဖို့
အပြေးသာမမြန်ခဲ့လျှင် ရဲစခန်းကို
ရောက်နေလောက်ရောပေါ့..
ငါးမရလို့..ရေချိုးပြီးပြန်မလားမှတ်တယ်
မိချောင်းလိုက်ဆွဲလို့ မသေရုံတမယ်ပါပဲ.."
*
*
*
"ဟား..ဟား..အဲ့ဒါဆိုရင်နင့်အဖြစ်က
စစ်မရောက်ခင်မျှားကုန်ခဲ့ရတာမဟုတ်ပဲ
မျှားကိုထုတ်ချိန်တောင်မရခဲ့တာပေါ့.."
"အေးဟေ့..အဲ့သလိုကိုဖြစ်နေတာ.."
ဝိုင်းလေးရဲ့အဖြစ်ကိုကြားပြီး သူငယ်ချင်း
၀တ်ရည်ကတော့ ပွဲကျအောင်ကို
ရယ်နေလေတော့သည်။တကယ်လည်း
ဝိုင်းလေးရဲ့အဖြစ်က ရယ်စရာကောင်းနေတာပါပဲ။
ကိုယ့်ကိုမတရားသဖြင့်အလုပ်ဖြုတ်လို့
နင်လားဟဲ့ဆိုပြီး ရန်ပြေးတွေ့မလို့ကြံပြီးခါမှ
စတီးလ်ချိုင့်နဲ့ ဆော်လိုက်မိလို့ မနဲပြေးခဲ့ရတဲ့
အဖြစ်..။
"သူနဲ့နင်ကဒီလိုပြဿနာမျိုးဖြစ်ထားတော့..
နင်ဘာဆက်လုပ်မလဲ.."
"ငါ..မသိတော့ပါဘူးဟာ..
ငါ့မှာငြင်းပိုင်ခွင့်မရှိဘူးဆိုတာနင်လည်းသိသားပဲ..
ငါ့မှာမိသားစုဆိုလို့ သူတို့ပဲရှိတာ..
သူတို့စိတ်ဆင်းရဲအောင်လည်း
ငါမလုပ်ချင်သလို..အဲ့ဒီလူကိုလည်း
မယူချင်ဘူး..ငါစိတ်ညစ်တာပဲသိတယ်.."
"မနက်ဖြန်နင်သူနဲ့ သွားတွေ့မှာမဟုတ်လား.."
"အင်း..ဟုတ်တယ်..သူနဲ့သီးသန့်စကားပြောချင်လို့
မိဘတွေကိုပြောခိုင်းထားတာ.."
"အေးဟယ်..နင့်မှာကရည်းစားလည်းမရှိတော့..
ခက်တယ်..ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်..
သူ့ဘက်ကသဘောထားနဲ့
နင့်အပေါ်မှာ ရိုးသားရဲ့လားဆိုတာကို
သေချာလေး တီးခေါက်ကြည့်ခဲ့ပေါ့ဟာ..
ငါ့အထင်တော့..နင်နဲ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စတွေကို
သင်ပုန်းခြေနိုင်လို့သာ..
သူကနင့်ကိုလက်ခံတာနေမှာပါ.."
ဝတ်ရည်၏စကားကြောင့် ဝိုင်းလေးမသိမသာမဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်မိလေသည်။
မနေ့ကစေ့စပ်ပွဲအပြီးမှာ အန်တီလေးသည်
အဲ့ဒီ့မင်းစက်အာဏာဟာ
အဖွား၏ငယ်သူငယ်ချင်းဖြစ်သူရဲ့
မြေးဖြစ်ကြောင်းပြောပြခဲ့တယ်။
ငယ်ငယ်က..ကလောကို အလည်လာလေ့ရှိပြီး
သူ့အား"ကိုစက်"ဟု ဝိုင်းလေးတို့ခေါ်ခဲ့ကြရတယ်။
ကျွန်းတောထဲမှာ ဝိုင်းလေးတို့ညီအစ်မတွေနှင့်အတူ
ကိုစက်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် အတူဆော့ကစား
ခဲ့စဉ်ကအကြောင်းတွေကို ပြန်တွေးကြည့်မိတိုင်း
သူ့ကို ပို၍မုန်းမိတယ်။
သူ့ရဲ့ ခနဲ့တဲ့တဲ့နှုတ်ခမ်းနီဆွေးဆွေးတွေ..
အရောင်လဲ့နေပြီး သူတစ်ပါးကို
အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်တတ်တဲ့သူ့မျက်၀န်းတွေ..အားလုံးကို..သိပ်မုန်းတာပဲ..
ငယ်ငယ်က ကလောကိုအလည်လာတဲ့
ကိုစက်မှန်း သိလိုက်တည်းက
ဝိုင်းလေးကို အားမနာတမ်းဝေဖန်အပြစ်တင်ပြီး
အလုပ်ဖြုတ်ခဲ့တာဟာ အထူးအဆန်းမဟုတ်တော့ပါဘူး..
*သူ့ရဲ့ပင်ကိုယ်စရိုက်ကိုက..
နတ်ဆိုးရဲ့ဝိဉာဉ်၀င်ပူးထားသလို
ကြမ်းတမ်းရိုင်းစိုင်းနေပြီးသားပဲ..
အမြင့်မှာပဲအမြဲနေခဲ့ရတဲ့ မာန်တက်နေသော
မင်းသားတစ်ပါးက..အကြောင်းအရင်းမရှိပဲ
ဝိုင်းလေးကိုလက်ထက်ဖို့ဆိုတာ
လုံး၀မဖြစ်နိုင်ဘူး..*
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
အချိန်အားဖြင့် တစ်နာရီထိုးနေလေပြီ။
အမေနှင့်အန်တီလေးကတော့ ဝိုင်းလေး၏
အ၀တ်ဗီဒိုကို မွှေနှောက်ကာ
တစ်ယောက်တစ်လှည့်စီ အငြင်းပွားနေကြတာများ
နားတွေကို မီးမြိုက်နေသလားမှတ်ရတယ်။
မင်းစက်အာဏာနှင့်နှစ်နာရီခွဲတွင်
အေးရိပ်ငြိမ်စားသောက်ဆိုင်၌
တွေ့ရဖို့ချိန်းထားသည့် ကိစ္စအတွက်
ဝိုင်းလေးကစိတ်မလှုပ်ရှားရပဲ
အမေနှင့်အန်တီလေးက ပွက်လောရိုက်နေကြကာ သားမက်တစ်ယောက်ရဖို့အရေး
မြင်မကောင်း၊ရှုမကောင်းပါပဲ။
"ဒီဂါ၀န်အပွင့်လေးဆိုရင်ဝိုင်းလေးနဲ့ တော်တော်
လိုက်ဖက်မှာပဲနော်..ကြည့်စမ်းပါအုံး..
အဝါရောင်လေးဆိုတော့..အသားဖြူတာနဲ့
ကွက်တိပဲ..."
"ဟဲ့..အခုကသူတို့နှစ်ယောက်တည်းပထမဆုံး
တွေ့ကြတဲ့ဒိတ်လေ..ဒီတော့တစ်ဖက်ကလူရဲ့
ပထမဆုံးအမြင်မှာတည်းက ကျက်သရေရှိပြီး
ရည်မွန်တဲ့ပုံစံဖြစ်နေရမှာပေါ့..ငါကတော့
ဒီရင်ဖုံးလက်ရှည်ကိုပဲ သဘောကျတယ်..
ခောတ်တွေဘယ်လောက်ပြောင်းပြောင်း
ယောက်ျားတွေရဲ့အမြင်မှာတော့
သူတို့ရဲ့အိမ်ထောက်ဖက်ဟာ
သန့်စင်မွန်မြတ်နေရမယ်.."
"အစ်မရယ်..အစ်မရဲ့အတွေးတွေက
တော်တော်ကိုအိုဟိုင်းနေခဲ့ပါပြီ..
ခုခောတ်ကောင်လေးတွေကလေ..လန်းမှ၊သွက်မှ
ခောတ်ဆန်မှဆိုတာလေးကို သဘောကျကြတာ
အစ်မရဲ့..မင်းစက်က..စီးပွားရေးသမားဆိုတော့
ခောတ်အမြင်နဲ့ကြည့်မှာသေချာတယ်..
အိမ်ထောင်ကျပြီးလို့ ဟိုကဒင်နာတွေ၊ပါတီတွေ
တက်ရမဲ့အချိန်မှာ..သူနဲ့လိုက်ဖက်တဲ့
ဇနီးအလှလေးမှန်း သိသွားရအောင်လုပ်ရမှာပေါ့
နက်ခ်တိုင်နဲ့လည်ကတုံးကဘယ်မှာ
လိုက်ဖက်လို့လဲအစ်မရယ်....."
အန်တီလေးက ကိုရီးယားကားတွေကိုကြည့်ထား၍
မနိုင်နိုင်အောင် ချေပသလို အကြောမခံနိုင်သူ
ဒေါ်တင်မမကလည်း..
"အမယ်လေး...ဘာပါတီ..ဘာဒင်နာလည်း..
ငါ့သမီးကပါတီတွေ၊ဒင်နာတွေအတူတက်ပေးဖို့
ယောက်ျားယူတာမဟုတ်ဘူးဟဲ့..
သမီးကညှာအခါမလင့်စေနဲ့ဆိုသလို..
သီးချိန်တန်တဲ့အချိန်ရောက်တဲ့အခါ..
မတော်သူတွေနဲ့ တွေ့မှာစိုးလို့..ငါ့သမီးလေးကို
အစစအရာရာပြည့်စုံတဲ့ ကိုစက်နဲ့
အိမ်ထောင်ချပေးချင်တာ..
ပွဲတက်မယားသွားလုပ်ခိုင်းမလို့မဟုတ်ဘူးဟဲ့
...အမယ်လေးမောတာ..
နင်အဲ့လို တလွဲတွေတွေးနေလို့လည်း
ယောက်ျားမရတာသိရဲ့လား..."
"အမယ်..သူကတော်တော်အဖြစ်ရှိတယ်ဆိုတော့
...အစ်မလည်းဆပ်ပြာကောင်းလို့
ခေါင်းပေါင်းဖြူတာပါနော်
မိဘကောင်းလို့ယောက်ျားရတာကိုများ
..မသိရင်..သူကပဲစွံသလိုလိုနဲ့..
ရွှေရည်၀င်းတို့ကလေ
ယောက်ျားများ..ဟဲ့သလို..မလိုချင်လို့ခါချခဲ့တာ
တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင်ပဲ.."
"ဘာလည်း..ပုရွက်ဆိတ်တွေလား.."
"အောင်မာ..အစ်မနော်..
ငါကတက္ကသိုလ်တုန်းက..ကွင်းဟဲ့..."
"ဘာကွင်းလဲ..လယ်ကွင်းလား..ဘောလုံးကွင်းလား..
အဲ့လိုကွင်းရူးခဲ့လို..ဟိုလူကကန်လိုက်..
ဒီလူကကန်လိုက်နဲ့...နောက်ဆုံးတော့မြောင်းထဲကို
ပြုတ်ကျပြီး..အပျိုကြီးဖြစ်သွားတာပဲ
မဟုတ်ဘူးလား..."
အမေကလည်းအန်တီလေး၏ ဟာကွက်ကိုမှ
နင်းပြီးဆော်နေလေတော့ အန်တီလေးမှာ
တရှူးရှူးနဲ့ ဒေါသတွေထွက်နေတော့သည်။
ဝိုင်းလေးကတော့ ရယ်ရတာအူတွေကိုနာနေရော..
"ဟဲ့..နင်ကဘာရယ်တာလဲ...ကိုယ့်အဒေါ်
တစ်ယောက်လုံး အပြောခံရတာကိုနင်က
ရယ်နိုင်သေးတယ်ပေါ့..ငါဒီလိုအပျိုကြီးဖြစ်ရတာ
နင်တို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကြောင့်သိရဲ့လား..
နင့်အမေလင်ယူတုန်းက
ငါ့အသက်ကနှစ်ဆယ်ပဲရှိသေးတာ..
နင်တို့ညီအစ်မတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်
ထိန်းရလွန်းလို့..ဟော့ဒီ့မယ်..
ခေါင်းမွှေးပါပြောင်တယ်သိရဲ့လား...
ဘာ!!အခုမှငါ့ကိုဝိုင်းရယ်ပြီးအရှက်ခွဲကြတာလဲ..
ငါ့မှာအပျိုကြီးလုပ်တာတောင်
အေးဆေးမလုပ်ရဘူး..ဘယ်နေရာသွားသွား
ကလေးအမေလားပဲ ဝိုင်းမေးခံရတယ်
နင်တို့အမေထက်..
ငါကနင့်တို့ကိုပိုထိန်းခဲ့ရတာသိရဲ့လား..."
"ဟယ်...အမေရေလုပ်အုံး..
ဒေါ်လေးစိတ်ဆိုးသွားပြီ"
ဒေါ်လေးက စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနှင့်အခန်းထဲမှ
ထွက်သွားတော့ အမေသည်လည်းရယ်ရခက်၊
ငိုရခက်ဖြစ်နေရလေသည်။
အဖေဟာအသက်လေးဆယ့်ခုနှနှစ်လောက်တည်းက ရှမ်းပြည်နယ်သို့သွားရင်းနှင့် ယာဉ်တိုက်မှု
ဖြစ်ခဲ့ပြီး အောက်ပိုင်းသေသွားခဲ့တဲ့အပြင်
အာရုံကြောထိခိုက်သွားတာကြောင့် စကားပြောရင်
မပီသတော့ပေ။
နောက်ပိုင်းမှာ အမေတစ်ယောက်တည်းကသာ
မိသားစုစား၀တ်နေရေးအတွက် ဈေးထဲက
အထည်ဆိုင်လေးနှင့် ရုံးကန်ခဲ့ရတာဖြစ်ပြီး
ဝိုင်းလေးတို့ညီအစ်မတွေကိုတော့ ဒေါ်လေးကပဲ
အုပ်ထိန်းပေးခဲ့သည်။
သမီးတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး
ကြိုးစားပြီး လိုအပ်သမျှဖြည့်စည်းပေးတတ်တဲ့
အမေရယ်၊သူ့ဘ၀ရဲ့လွတ်လပ်မှုတွေ၊အခွင့်အရေး တွေအားလုံးကို ဒီမိသားစုအတွက် ပေးဆပ်ထားတဲ့
ဒေါ်လေးနှင့် ဒီမိသားစု၏ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့
လုံခြုံမှုကို ထိမ်းသိမ်းပေးထားတဲ့အဖွားရယ်
အားလုံးဟာ ဝိုင်းလေးအတွက်တန်ဖိုးဖြတ်မရတဲ့
ကျေးဇူးရှင်တွေပါပဲ။
ဒါကြောင့်လည်း ဟိုလူကြီးကိုသိပ်မုန်းပေမဲ့
အားလုံးရဲ့မျက်နှာကအပြုံးတွေမပျက်ရအောင်
လက်ထက်ဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပေါ့။
"ကဲ..သမီးရေ..သမီးရဲ့အဒေါ်ကတော့
စိတ်ကောက်သွားပြီ..သမီးလေးရဲ့သဘောကရော..
ဘာလေး၀တ်သွားချင်လဲ.."
"သမီးလည်းဂါ၀န်ပဲ၀တ်သွားမလားလို့...
စိတ်ချပါအမေရယ်..အမေ့စိတ်သဘောကျ..
လက်ရှည်လည်စည်းလေးနဲ့ခြေမျက်စိအထိ
ဖုံးတဲ့ဂါ၀န်ကို ၀တ်ပါ့မယ်နော်..
ဒေါ်လေးစိတ်ပြေအောင်..လိုက်လျောပါရစေ
အမေရယ်.."
"ကဲပါ..ငါ့သမီးကအခုမှအသက်နှစ်ဆယ်ကျော်ပဲ
ရှိသေးတော့..လူကြီးဆန်တာကြီးကို
ဘယ်ကြိုက်ပါ့မလဲ..အဒေါ်နဲ့နေပါများတော့
ဓာတ်တွေကူးကုန်ပြီထင်ပါရဲ့..သမီးကြိုက်တာပဲ
၀တ်ပါတော့..အမေတက္ကစီသမားကို
ခေါ်ထားလိုက်မယ်နော်.."
"ဟုတ်ကဲ့..သမီးကနာရီ၀က်ပဲကြာမှာပါ..."
အခန်းထဲမှ အမေထွက်သွားသည်နှင့်
ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး
သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
ကိုယ့်ကိုကိုယ် မပိုင်တော့သလိုပဲ။
ဘယ်တုန်းကမှလည်း ဝိုင်းလေးရဲ့ဘ၀ကို
ကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်တယ်လို့ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။
ဆယ်တန်းအောင်တော့လည်း အနုပညာကျောင်းကို
တက်ချင်ခဲ့ပေမဲ့ အဖွားရဲ့ဖိအားပေးမှုကြောင့်စီးပွားရေးဘက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ရတယ်။
ဟင်းချက်ဝါသနာပါလို့ သင်တန်းလေးတက်ပြီး
ဆိုင်ဖွင့်မယ်လုပ်တော့လည်း အစ်မဖြစ်သူ
ခင်ထိပ်ထားဦး၏ ဂျပန်မှာကျောင်းတက်မည့်
ကိစ္စကြောင့် အားလုံးပျက်စီးခဲ့ရတယ်။
မေဝိုင်းလေးကိုယ်တိုင်အတွက်ဆိုတာ
တစ်ခါမှမရှိခဲ့ဖူးသည့်ဘ၀ကနေ အခုလည်း
အခြားသူတွေကို စိတ်ချမ်းသာစေဖို့
ယောက်ျားတစ်ယောက်၏လက်ထဲကို
ကိုယ့်ဘ၀ကြီးတစ်ခုလုံး နှင်းအပ်ရန်ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။
"အရာအားလုံးဟာ..တကယ်ပဲကောင်းဖို့
ဖြစ်လာတာလား..."
အတွေးတွေအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပြစ်လိုက်ပြီး
မှန်တင်ခုံရှေ့သို့သွားကာ ပုံမှန်ပြင်နေကြအတိုင်းပဲ
ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဝိုင်းလေး၏ မျက်စံများသည် အညိုရင့်ရောင်လေးဖြစ်ပြီး မျက်စံအနက်လေးကိုထင်းလင်းစွာ
မြင်ရသည်အထိ အရောင်တောက်လေသည်။
ကော့ညွှတ်ထူထဲသော မျက်တောင်လေးများ
၀န်းရံလိုက်သည့်အခါ မျက်၀န်းဝိုင်းဝိုင်းလေး
ဖြစ်သွားကာ
အပြုံးမျက်၀န်းပုံသဏ္ဍန်လေးဖြစ်နေလေသည်။
မျက်နှာလေးကဝိုင်းနေပေမဲ့
နှာတံသေးသေးချွန်ချွန်လေးနှင့် အနားသပ်များ
သေသပ်တိကျနေသော နှုတ်ခမ်းစုစုထွေးထွေး
လေးများကြောင့် ဘိုလ်ဆန်သောမျက်နှာကျမျိုး
ဖြစ်လေသည်။
အဖေက ဆံပင်အရှည်လေးတွေကိုအလွန်တန်ဖိုးထားတာကြောင့် ဝိုင်းလေးတို့ညီအစ်မတွေဟာ
အမြဲတမ်းဆံပင်အရှည်နှင့်သာ နေခဲ့ရသည်။
မမထိပ်ထားကတော့ ဂျပန်ကိုသွားခါနီးမှ
ဂုတ်ထောက်လေးညှပ်သွားခဲ့သည်။
အဖေသိလျှင် စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာကိုသိ၍
မမဟာ ဂျပန်ကိုသွားသည့်နေ့မှသာ အဖေ့ကို
နှုတ်ဆက်သွားခဲ့လေသည်။ဝိုင်းလေးကတော့
အဖေနှစ်သက်သော ဆံပင်ရှည်လေးတွေကို
အမြဲတန်ဖိုးထားတယ်။
ဘယ်လိုအကြောင်းမျိုးနှင့်မှ ဒီဆံပင်တွေကို
ဖြတ်ပြစ်မည်မဟုတ်ပေ။
တင်ပါးအုပ်နေသော ဆံပင်တွေကိုမြှောက်၍
စည်းလိုက်ပြီး ဖဲပြားကလစ်လေးထိုးလိုက်သည်။
အ၀တ်အစားကိုတော့ ဝိုင်းလေးစိတ်ကြိုက်
အဖြူရောင်ကိုသာ ရွေး၀တ်လိုက်သည်။
ဝိုင်းလေးသည် အနက်ရောင်ကိုမုန်းသလောက်
ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည့် အဖြူရောင်ကိုတော့
အရမ်းသဘောကျသည်။
အဖြူရောင်ဟာ ဝိုင်းလေး၏စိတ်နေသဘောထားနှင့်လည်း ကိုက်ညီသည်ဟုထင်မိတယ်။
အားလုံးပြင်ဆင်ပြီး၍ အောက်ထပ်သို့ဆင်းလာသောအခါ ဂါ၀န်၀တ်စေချင်သော
အန်တီလေးလည်း ဝိုင်းလေးကိုကြည့်ပြီး
စိတ်ကျေနပ်သွားသလို လုံလုံခြုံခြုံ၀တ်ဆင်ထား၍
အမေကလည်း သဘောကျသွားလေသည်။
အဖွားကတော့ ဝိုင်းလေးကိုပြုံး၍သာ
ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ဟိုရောက်ရင် ကောင်လေးကို
သေချာလေ့လာခဲ့နော်..မိဘကစီစဉ်ပေးရတယ်ဆိုပေမဲ့ အိမ်ထောင်ပြုတယ်ဆိုတာဟာ
ပေါ့သေးသေးကိစ္စမဟုတ်ဘူး..နှစ်ဦးနှစ်ဖက်
သေချာနားလည်အောင် ညှိနှိုင်းခဲ့ကြားလား.."
"ဟုတ်ကဲ့ပါအဖွားရဲ့...သမီးအဖေ့ကိုသွားပြီး
ကန်တော့လိုက်အုံးမယ်နော်.."
အပြင်သွားတိုင်း မြတ်စွာဘုရားနှင့်တကွ
မိသားစုအားလုံးကို ကန်တော့နေကြဖြစ်၍
အဖေနှင့်အမေ၏ အိပ်ခန်းထဲသို့၀င်ကာ
အဖေ့ကို ကန်တော့လိုက်ပြီး ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဘာမှနားမလည်သလိုငေး၍
ကြည့်နေသော အဖေ့ရဲ့လက်ကလေးကို
ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"အဖေ..အခုဖြစ်နေတာတွေ..လုပ်နေတာတွေ
အကုန်လုံးက သမီးရဲ့စိတ်ဆန္ဒကြောင့်မဟုတ်ပေမဲ့
ဒီမိသားစုတွေ ပျော်ရွှင်မယ်ဆိုရင်..
သမီးအရာအားလုံးကို လုပ်ပေးဖို့ဆန္ဒရှိပါတယ်..
သမီးရဲ့မင်္ဂလာပွဲမှာ အဖေ့ကိုမိန့်မိန့်ကြီးထိုင်ပြီး
ပြုံးနေတာလေးကို မြင်ချင်လိုက်တာအဖေရယ်.."
ဝိုင်လေးပြောနေတာတွေကို
မျက်လုံးအကြောင်သားလေးနဲ့ ငေးပြီး
ကြည့်နေသည့်အဖေ့ကို သိပ်သနားမိတာပဲ။
အဖေ့လက်ဖမိုးပေါ်၌ ပါးလေးကိုအပ်ကာ
ခဏတဖြုတ်ငိုခဲ့ပြီးနောက် တက္ကစီနှင့်
ချိန်ထားသော နေရာသို့ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
အေးရိပ်ငြိမ်..စားသောက်ဆိုင်သည်
ခြံအကျယ်ကြီးတစ်ခုထဲတွင်တည်ရှိနေပြီး
သစ်ပင်၊ပန်းပင်တို့နှင့် သေချာလေးအလှဆင်ထား၍ ဥယျာဉ်တစ်ခုထဲသို့
ရောက်သွားသလိုပါပဲ။
ဆိုင်ထဲသို့ မ၀င်တော့ပဲခြံထဲရှိ အမိုးတစ်ခုအောက်တွင် ၀င်၍ထိုင်လိုက်ပြီး ဦးမင်းစက်ကိုဖုန်းခေါ်
ကြည့်လိုက်မိသည်။
သူကဖုန်းမကိုင်သောကြောင့်
သူ့အိမ်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်တော့ ကုမ္ပဏီကနေ
တန်း၍လာမည်ဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းပြန်လာခဲ့သည်။အမှန်ဆိုစောစောချိန်းလို့ရပေမဲ့
သူ့ရဲ့အလုပ်အချိန်ဇယားတွေကြောင့် နေ့ခင်း
နှစ်နာရီလောက်မှ တွေ့ဖို့ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။
အအေးနှင့်ကိတ်မုန့်တစ်ခုလောက်သာ
မှာစားပြီးနောက် ဖုန်းသုံးလိုက်၊ဟိုဒီတွေးလိုက်နှင့်
နာရီ၀က်နီးပါးလောက်ကြာသောအခါ ခုံပေါ်တွင်မေးထောက်လျှက် ငိုက်မြည်းလာလေတော့သည်။
*သူမ၏ဘေးနား၌ လူတစ်ယောက်လာရပ်သော
အချိန်တွင်တော့ ခုံပေါ်တွင် ခေါင်းတင်၍
အိပ်မောကျနှင့်နေလေပြီ..*
အခန်း(၃)ဆက်ရန်...
☕☕☕☕☕☕☕☕
တွေ့တဲ့နေရာမှာ အိပ်တော့တာပဲအစ်မရယ်🤭
=========================================================================
🦁အခန္း၂🦁
💘မာနမင္းသားႏွင့္ေရႊဖူးစာ💘
"ဒါဆိုရင္...နင္ယူရမဲ့လူကနင့္ကိုျပစ္ျပစ္ႏွစ္ႏွစ္
ေျပာၿပီးအလုပ္ထုတ္လိုက္တဲ့လူေပါ့..."
"အေသအခ်ာပဲ..ငါ့ကံၾကမၼာကလည္းေနာ္
ငါမုန္းတဲ့လူနဲ႔မွ ညားဖို႔ကံပါလာရတယ္လို႔
စိတ္ေတြညစ္လိုက္တာ...
ငါေလွကားေပၚကဆင္းဆင္းၿပီးခ်င္းမွာေလ
သူ႔မ်က္ႏွာႀကီးကို ေတြ့လိုက္ရေတာ့
အမယ္ေလး..ငါ့ေခါင္းတၫ့္တၫ့္ကို
မိုးႀကိဳးျပစ္ခ်လိုက္သလား မွတ္ရတယ္...
အေမတို႔ကလည္းေနာ္..ေယာက္်ားရွာေပးတာ
ဘာလို႔အဲ့ေလာက္..ေတာ္ေနၾကလဲမသိပါဘူး.."
ေမဝိုင္းေလးတစ္ေယာက္ ထံုးစံအတိုင္း
စိတ္ညစ္စရာေတြကို အတြင္းသိအဆင္းသိ
ျဖစ္ေသာ သူငယ္ခ်င္း၀တ္ရည္ဆီတြင္ လာ၍
ဖြင့္ခ်ေလေတာ့သည္။ႏွစ္ေယာက္သားဟာ
ငယ္ငယ္တည္းကေပါင္းသင္းခဲ့ၾကသူခ်င္းျဖစ္၍
ငယ္သံေယာဇဉ္အရ တစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို
တစ္ေယာက္ နားလည္လြန္းသူမ်ားျဖစ္ေလသည္။
"ဒါဆိုရင္သူကလည္းနင့္ကိုမွတ္မိမွာေပါ့......"
"အဲ့ဒါေတာ့..ငါလည္းမသိဘူးေလ..
သူ႔မိသားစုက ငါ့ပံုကိုမျပထားလို႔လည္း
ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ...
"ငါ့လိုလူကိုအမုန္းဆံုးပဲ..ဆိုၿပီး"
သူငါ့ကိုအလုပ္ထုတ္တဲ့ေန့ကေျပာလိုက္တာကို
ငါအခုထိမွတ္မိတယ္...သူလက္ထက္ရမဲ့လူက
ငါမွန္းမသိလို႔ေနမွာေပါ့..."
"ဟဲ့..ဒါဆိုရင္..မေန့ကေစ့စပ္ပဲြမွာ
သူ႔မ်က္ႏွာက ဘယ္လိုျဖစ္ေနလဲ..သူ႔ပံုစံက
သေဘာမက်တဲ့ ပံုစံမ်ိဳးလား..."
သစ္သားေဘာင္ခတ္ထားေသာ ျပဴတင္းေပါက္နားတြင္ ထိုင္ေနသၫ့္ေမဝိုင္းေလး၏အနားသို႔
သိခ်င္လ်ွက္လက္တို႔ဆိုသလို ၀တ္ရည္ကလည္း
မ်က္လံုးေလးေတြဝိုင္းကာျဖင့္ ထိုင္ခ်ၿပီး
ေမးခြန္းထုတ္ေလေတာ့သည္။
"သေဘာက်လား..မက်လားေတာ့ငါလည္း
ေသခ်ာမၾကၫ့္လိုက္မိဘူး...
ငါလည္းအေတြးမ်ားေနခဲ့တာ.."
"ဟယ္...နင့္ဟာကလည္း..ကိုယ္ယူရမဲ့
ေယာက္်ားကိုေတာင္ ေသခ်ာမၾကၫ့္ခဲ့ဘူးဆိုေတာ့
ညံ့လိုက္တာဟယ္..မနက္ျဖန္..သန္ဘက္ခါပဲ
ယူရေတာ့မယ္.."
"နင္ကလည္းဟာ...ငါလည္းျပဴးၿပဲျပီးေတာ့
ဘယ္လိုလုပ္ၾကၫ့္ရဲမွာလည္း..
သူတို႔ျပန္ခါနီးေတာ့ အၾကၫ့္ခ်င္းတစ္ခ်က္
ဆံုသြားေသးပါတယ္...ဒါေပမဲ့...သူလည္း
ငါ့ကိုသေဘာမက်ဘူးထင္တယ္..
မသိရင္..သူ႔ကိုငါက
အႂကြေးနဲ႔သိမ္းထားသလိုမ်က္ႏွာမ်ိဳးႀကီး..."
"ဟား...ဟား..နင္ကလွလြန္းလို႔သူက
အံ့ဩသြားတာေရာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား..."
"မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးဟယ္..
သူ႔ရုပ္ကအဲ့လိုရုပ္မဟုတ္ဘူး..ရုပ္ကလည္းေလ
မႃပံုးတတ္တာလား..ႃပံုးရင္မလွလို႔ပဲလားမသိဘူး
ခပ္တည္တည္ႀကီးနဲ႔ဟယ္..ငါထင္ပါတယ္
သူ႔အႃပံုးက..ေဗလု၀ေလာက္ေတာင္
က်က္သေရမရိွလို႔ မႃပံုးတာပဲေနမယ္.."
"ဟ..ဟ.. ေပါက္ေပါက္ရွာရွာဝိုင္းေလးရယ္..
ငါတစ္ခုေတာ့ေတြးမိတယ္ဟ..ငါတို႔ဆိုရင္ဟာ
အလုပ္မွာရာထူးတိုးဖို႔
အၿပိဳင္အဆိုင္ႀကိဳးစားရတာပဲ..
ကိုယ္နဲ႔ဘယ္ေလာက္ပဲခင္ခင္..
အရည္အခ်င္းတန္းၫွိလာရင္ေတာ့
ၿပိဳင္ဘက္ပဲ...ဒါေပမဲ့
အလုပ္ထဲမွာပဲယွဉ္ၿပိဳင္တာေနာ္...အျပင္ကို
ေရာက္သြားတာနဲ႔ အကုန္လံုးကညီအစ္ကို
ေမာင္ႏွမေတြလိုပဲ..
ငါေျပာခ်င္တာကဒီလို..အဲ့ဒီ့ကိုမင္းစက္က
နင့္ရဲ့အလုပ္ရွင္ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္..
နင္အမွားလုပ္မိလိုက္တဲ့အတြက္..
နင့္ကိုအျပစ္တင္ခဲ့ၿပီးေတာ့
အလုပ္ထုတ္လိုက္တယ္..တကယ္ေတာ့ဒါက
လုပ္ငန္းခြင္မွာပဲေလ..နင္မွမဟုတ္ဘူး..
အျပစ္ရိွတဲ့ဘယ္အလုပ္သမားကိုမဆို
သူဒီလိုလုပ္ႏိုင္တာပဲေလ..သူကလုပ္ငန္းႀကီးေတြကို
ကိုင္တြယ္ေနရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့
အၿပိဳင္အဆိုင္ေတြ၊ရန္သူေတြအရမ္းမ်ားမွာ
ေသခ်ာတယ္..
နင့္လိုမ်ိဳးအလုပ္သမားအမ်ားႀကီးထဲက
..အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ကို
အေၾကာင္းမရိွပဲအလုပ္ခြင္ျပင္ပအထိ
မုန္းေနစရာမွမလိုတာဟယ္..
နင့္စိတ္ကထင္ေနတာပဲေနမွာပါ...."
"နင္မသိဘူးေနာ္..သူနဲ႔ငါဘယ္လိုျပႆနာ
တတ္ထားသလဲဆိုတာ..
ငါနင့္ကိုမေျပာျပရေသးတာရိွေသးတယ္ဟ.."
"ဟမ္...နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ
တစ္ျခားဘာျပႆနာေတြ ထပ္ရိွေသးလို႔လဲ..."
၀တ္ရည္တို႔၏အိမ္ျပဴတင္းေပါက္မွေန၍
ၿခံထဲရိွ ေလတိုက္ေသာအခါလႈပ္သြားေသာ
ခေရပင္ႀကီးကို ၾကၫ့္လိုက္ရင္း
သက္ျပင္းခ်လိုက္မိေလသည္။
အလုပ္ဘာေၾကာင့္ ျပဳတ္ရသလဲဆိုတာကိုသာ
၀တ္ရည္ကိုေျပာျပထားၿပီး သူနဲ႔အႀကီးအက်ယ္
ျပႆနာျဖစ္ထားတဲ့ ကိစၥကိုေတာ့
မေျပာျပျဖစ္ခဲ့ေပ။
"ဟဲ့...ဘာလို႔ၿငိမ္ေနတာလည္း..အစပ်ိဳးၿပီးရင္ေတာ့
ေျပာျပမွရမွာေနာ္...အဲ့ဒါမွငါလည္းကူၿပီး
စဉ္းစားေပးလို႔ရမွာေပါ့..."
ေမဝိုင္းေလးသည္ သူ၏လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားကို
တစ္ခုႏွင့္တစ္ခုပြတ္တိုက္ကာ ေကာ့ၫႊတ္ေနေသာ
မ်က္ေတာင္ေလးမ်ားကို ေမွးစဉ္းလိုက္လ်ွက္
ေလကို ရႉထုတ္လိုက္ေလသည္။
အညိုေရာင္မ်က္၀န္းေလးကို လႈပ္ခက္လိုက္ကာ
ဘ၀မွာ ပထမဆံုးျပဳလုပ္ခဲ့သၫ့္
အမွားတစ္ခုကို ျပန္၍ျမင္ေယာင္ေနမိသည္။
"အဲ့ဒီ့ေန့မွာ...သူကငါ့ကိုနင္းကန္ၿပီးအျပစ္တင္တဲ့အျပင္ အလုပ္ပါထုတ္ပစ္လိုက္ေတာ့
ငါလည္းသူ႔ရံုးခန္းထဲကေန ေျပးထြက္လိုက္ၿပီး
သန႔္စင္ခန္းထဲမွာ တစ္ေန့ခင္းလံုး
ထိုင္ငိုမိေတာ့တာပဲ...နင္လည္းသိမွာပါ
ဒီအလုပ္က ရန္ကုန္ကိုေျပာင္းလာၿပီး..
ငါပထဆံုးရတဲ့အလုပ္ပဲ..အလုပ္သင္ဆင္းရတဲ့
သံုးလအတြင္းမွာ..ငါအရမ္းစိတ္မြမ္းၾကပ္ခဲ့ရတာ
အဲ့ဒီ့ကုမၸဏီက လစာလည္းမ်ားသလို
အၿပိဳင္အဆိုင္ေတြကလည္း အရမ္းမ်ားတယ္..
အလုပ္သင္ဘ၀မွာကပိုေတာင္ဆိုးေသးတယ္..
အခ်ိန္မေရြး ျဖဳတ္ခ်လို႔ရတဲ့၀န္းထမ္းဆိုတဲ့
အၾကၫ့္ေတြနဲ႔..ကိုယ့္အထက္ကလူေတြရဲ့
အမ်ိဳးမ်ိူးႏိွမ္တာကို ခံခဲ့ရၿပီးေတာ့မွ
တရား၀င္၀န္ထမ္းျဖစ္ခြင့္ရတာေလဟာ...
တရား၀င္၀န္ထမ္းျဖစ္မဲ့ေန့မွာပဲ
အလုပ္ျဖဳတ္ခံရတယ္ဆိုေတာ့ နင္စဉ္းစားၾကၫ့္...
ငါဘယ္ေလာက္ခံစားရမလဲဆိုတာ..
သူကသူေဌးဆိုေတာ့
အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ့ ခံစားခ်က္ကို
ဘယ္နားလည္ပါ့မလဲ..
သူ႔မွာ၀န္းထမ္းေတြအမ်ားႀကီးရိွတယ္ဆိုၿပီး...
တစ္ေယာက္ေလ်ာ့သြားလည္း...ေနာက္တစ္ေယာက္
ခန႔္လိုက္ယံုပဲလို႔ ေတြးမွာေပါ့..
အမွားတစ္ခုလုပ္မိယံုနဲ႔...ျပင္ဆင္ခြင့္ေတာင္
မေပးတတ္တာသူ႔ဝါသနာထင္ပါတယ္
..ကိုယ္ခ်င္းစာတရားတစ္စက္မွ မရိွတဲ့လူႀကီး
..အမွန္တရားကိုသိတာေတာင္..
ျပန္ၿပီးျပင္ဆင္ခြင့္မေပးခဲ့ဘူး..
သူ႔အတြင္းေရးမွဴးကိုေရာ..သူ႔ကိုေရာ
ငါသိပ္ရြံတာပဲ..."
"သူ႔အတြင္းေရးမွဴးနဲ႔က ဘာဆိုင္လို႔လဲဟ..."
ထိုေန့က မတရားခံခဲ့ရေသာအျဖစ္အပ်က္ကို
ေတြးလိုက္မိတိုင္း စိတ္နာမိတာေၾကာင့္
အညိုေရာင္မ်က္၀န္းေလးမ်ားသည္
မ်က္ရည္ေလးမ်ားယစ္ဝိုင္းလာေလသည္။
ခံုေပၚတြင္ ေျခေထာက္ေလးကိုတင္ကာ
ႄကံု႔ႄကံု႔ေလးထိုင္လိုက္ၿပီးေနာက္ သူေဌး၏
ရံုးခန္းထဲမွ ေျပးထြက္ကာသန႔္စင္ခန္းထဲတြင္
၀င္၍ ငိုေနမိေသာအျဖစ္ကို ျပန္၍
ေတြးမိရျပန္သည္။
ထိုေန့က အဖံုးပိတ္ထားေသာ အိမ္သာေပၚတြင္
ထိုင္၍ တရႈံ႔ရႈံ႔ငိုေနမိသည္မွာ ညေနလည္းေစာင္းသြားသလို ႏွပ္သုတ္လြန္းလို႔
အိမ္သာသံုးတစ္ရႉးေတြလည္း ကုန္တာပါပဲ။
ဝိုင္းေလးတို႔မိသားစုက အရမ္းအဆင္းရဲႀကီး
မဟုတ္ေပမဲ့ ေဈးထဲမွအေမ့အထည္ဆိုင္ေလး
တစ္ခုပဲ ၀င္ေငြရိွတာေၾကာင့္
တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန မိသားစုကို
ကူညီေပးခ်င္ခဲ့သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ နာမည္ႀကီးကုမၸဏီတစ္ခုမွာ
၀င္ေလ်ွာက္မိၿပီး အလုပ္သင္ကာလသံုးလကို
ခက္ခက္ခဲခဲ သည္းခံကာေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့သည္။
ဂ်ပန္ကို ေရာက္သြားတဲ့အစ္မကလည္း
ေက်ာင္းသာၿပီးသြားတယ္ အိမ္ကိုတစ္ခါမွ
ေငျြပန္မပို႔ေတာ့ တရား၀င္၀န္ထမ္းျဖစ္မဲ့
အခ်ိန္ေလးကိုေမ်ွာ္လင့္တႀကီး
ေစာင့္ေနပါတယ္ဆိုမွ
ဖြတ္မရ၊ဓားမဆံုးတဲ့အျဖစ္ကိုေရာက္ခဲ့ရသည္...
"မခ်စ္သဲေရ..ဟိုစီမံခန္႔ခဲြေရးဌာနက
ေကာင္မေလးေတာ့ ေခၚအဆူခံလိုက္ရၿပီေနာ္
..သူေဌးကအစ္မကိုေရာ..ဘာေျပာေသးလဲ..."
အျပင္ဘက္မွ အသံေတြၾကားေနရ၍
အိမ္သာတံခါးကိုဟကာ နားေထာင္ၾကၫ့္လိုက္မိ
သည္။
အျပင္ကိုနဲနဲေခ်ာင္းၾကၫ့္လိုက္ေတာ့
မခ်စ္သဲႏွင့္အတူဗဟို၀န္ေဆာင္မႈမွ
တာ၀န္ခံအစ္မတစ္ေယာက္က
အတူရိွေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။
မခ်စ္သဲကေတာ့ မွန္ကိုၾကၫ့္ကာႏႈတ္ခမ္းနီကို
ထုတ္ဆိုးလ်ွက္ႏွင့္ ေအးေဆးတည္ညိမ္စြာ
ေခါင္းညိမ့္ျပေလသည္။
"ငါ့ကိုေျပာစရာလားဟဲ့..ငါအလုပ္ရႈပ္ေနလို႔
စာရင္းကိုေသခ်ာမၾကၫ့္မိပဲ မွားၿပီး
တင္ေပးလိုက္တယ္ဆိုေပမဲ့
ငါကေနတိုက္ရိုက္ျဖစ္တဲ့ျပႆနာမွ
မဟုတ္တဲ့ဥစၥာ..နင္သိတယ္မဟုတ္လား..
ကိုစက္ကလည္း..ငါ့ကိုဆိုရင္အၿမဲတမ္းခြင့္လႊတ္
ၿပီးသားပဲေလ..အခုကလည္းငါ့အျပစ္မွမဟုတ္တာ"
"ဒါေပမဲ့..ဟိုေကာင္မေလးကေတာ့..
ေတာ္ေတာ္အေျပာခံလိုက္ရပံုပဲ..ငိုၿပီးေတာ့
ရံုးခန္းထဲကေနထြက္သြားတဲ့ သတင္းက
အခုအားလံုးရဲ့ပါးစပ္ဖ်ားမွာ
သတင္းတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေနၿပီ..တို႔သူေဌးက..
အမွားလုပ္ရင္လံုး၀ခြင့္မလႊတ္တတ္တဲ့လူဆိုတာ
အခုပိုေတာင္ ယံုသြားၾကၿပီ..အဟင္း..
မခ်စ္သဲကေတာ့ ခၽြင္းခ်က္ေပါ့ေလ.."
"ေအးဟယ္..ငါလည္းအဲ့ေန့ကအျခားပေရာဂ်က္ကို
စိတ္ေရာက္ေနတာနဲ႔...အဲ့ေကာင္မေလးလာတင္တဲ့
စာရင္းေတြကို ေရာသြားခဲ့တာ..ဒါေပမဲ့နင္တို႔
ဆားဗစ္သမားေတြကေတာ့အထွာနပ္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္ဟာ.."
"ဟုတ္တယ္အစ္မေရ...အဲ့ဒီ့ေန့ကကၽြန္မလည္း
အျခားပရိုမိုးရွင္းပဲြႀကီးကိုေရာက္ေနတာေလ
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္းအလုပ္ရႈပ္ေနေတာ့
ျပႆနာကအဲ့လိုျဖစ္သြားတာပဲ..
သူေဌးကဒီေန့အရမ္းအလုပ္ရႈပ္ၿပီး
ရံုးမွာရိွမေနလို႔သာ ကံေကာင္းသြားတာ..
ဟိုေကာင္မေလးကေတာ့ သူေဌးရဲ့ေသြးပူေနတဲ့
အခ်ိန္နဲ႔သြားတိုးေတာ့ ကံဆိုးသြားတာေပါ့.."
"သူအလုပ္ျပဳတ္သြားၿပီတဲ့..
သူတို႔ေခါင္းေဆာင္ဆီကေန ၾကားလိုက္တာ..."
"ျပဳတ္သြားေတာ့လည္း ကၽြန္မတို႔အတြက္
အပူေလ်ာ့တာေပါ့အစ္မရယ္..မခ်စ္သဲက
အားကိုးရတဲ့အတြင္းေရးမွဴးဆိုေတာ့
အမွားတစ္ခုလုပ္မိလည္း အဲ့ေလာက္က
ကိစၥမရိွေပမဲ့ကၽြန္မတို႔ကေတာ့ ေရွာ့ခ္ရိွသြားႏိုင္တယ္.."
အလျွပင္ၿပီးေနာက္ သန႔္စင္ခန္းထဲမွ
သူတို႔ထြက္သြားၾကေလသည္။
ဝိုင္းေလးမွာသာအိမ္သာတံခါးေဘး၌
ထိုင္ခ်မိလ်ွက္သားျဖစ္ကာ
ကိုယ္တိုင္ ၾကားလိုက္မိတာကိုေတာင္
မယံုၾကည္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနသည္။
*ဒါဆိုရင္..ဒီကိစၥက..ဝိုင္းေလးရဲ့အမွားမဟုတ္ပဲ
အတြင္းေရးမွဴးကမွားသြားခဲ့တာေပါ့...
အဲ့ဒီ့အလွကုန္မိတ္ဆက္ပဲြဟာ တကယ္ကိုပဲြ
အႀကီးႀကီးျဖစ္တာေၾကာင့္ နည္းနည္းေလးမွ
မွားလို႔မရတဲ့ကိစၥပါပဲ..
ဝိုင္းေလးတို႔ဌာနက စီစစ္ၿပီးပစၥည္းနဲ႔ေငြေၾကးစာရင္းေတြကို လုပ္လိုက္ေပမဲ့
စာေရးမကေနတစ္ဆင့္ သူေဌးကို
လက္မွတ္ထိုးခိုင္းၿပီး ၀န္ေဆာင္မႈအတြက္စီစဉ္ရတဲ့
ဌာနကို လႊဲရတယ္..ပဲြအႀကီး၊အေသးေပၚမူတည္ၿပီး
အမွားပါရင္ျပန္တင္ရတဲ့ကိစၥကို
ဗဟို၀န္ေဆာင္မႈကလည္း ေသခ်ာမစီစစ္လိုက္ဘူး
ဆိုေတာ့..ဝိုင္းေလးရဲ့အမွားက..ဘယ္ေနမွာ
ရိွေတာ့မွာလည္း..ဝိုင္းေလးဘယ္ေနရာမွ
မမွားခဲ့ဘူး..
............
သူတို႔ကသာ ဝိုင္းေလးကိုအကုန္အျပစ္ပံုခ်ခဲ့ၾကတာ
သူေဌးကေမးေတာ့ ဝိုင္းေလးရဲ့အျပစ္ေတြလို႔
သူတို႔ေျပာခဲ့မွာေသခ်ာတယ္...
...........
ခုဏကစာေရးမေျပာပံုအရဆိုရင္
သူေဌးက အမွန္ကိုသိလ်ွက္နဲ႔မခ်စ္သဲကိုေတာ့
အျပစ္လြတ္ေအာင္လုပ္ၿပီး ဝိုင္းေလးကိုအလုပ္ျဖဳတ္ခဲ့တာေပါ့...
.............
မရဘူး..ဒီလိုေတာ့လံုး၀မရဘူး..
အဲ့ဒီ့အတြင္းေရးမွဴးေရာ..သူေဌးနဲ႔ပါဒဲ့ရွင္းရမယ္..
ေမဝိုင္းေလးကို ဒါမ်ိဳးလာလုပ္လို႔မရဘူး...*
အိမ္သာတံခါးကို တြန္းဖြင့္လိုက္ၿပီး အျပင္သို႔
ထြက္လိုက္ေတာ့ ရံုးဆင္းခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္၍
ဌာနအသီးသီးမွ လူေတြဟာလည္း ျပန္ကုန္ၾကေလၿပီ။သူေဌး၏ရံုးခန္းရိွရာကို ေရာက္ေသာအခါမွာေတာ့ ရံုးခန္းတံခါးကိုပိတ္ထားၿပီး ရံုးခန္း၏
အျပင္ဘက္တြင္ ထိုင္ရေသာမခ်စ္သဲ၏
ခံုဟာလည္း အလြတ္ႀကီးျဖစ္၍ေနသည္။
"သြားၿပီ...အလုပ္ဆင္းသြားၾကၿပီထင္တယ္..
ဒီေန့က စေနေန့ဆိုေတာ့အလုပ္ေစာၿပီး
ဆင္းသြားၾကတာပဲ..ဒါဆိုသူတို႔ကို
ေနာက္ တနလၤာေန့မွပဲေတြ့လို႔ရႏိုင္ေတာ့မွာေပါ့.."
ကိုယ္မွန္ေနတာေတာင္ ေျဖရွင္းဖို႔ကံၾကမၼာက
ဘာေၾကာင့္အခြင့္အေရးမေပးရတာလဲ..။
ေနာက္ေန့မွာ ျပန္လာရေအာင္ကလဲ
ကိုယ္ကအလုပ္ျပဳတ္သြားတဲ့လူဆိုေတာ့
သက္သက္ျပန္ရန္လာရွာသလိုပဲ ျဖစ္ေနမွာ..။
ဒီအတိုင္းႀကီးထားလိုက္ျပန္ရင္လည္း
ကိုယ္က အမွားလုပ္ထားတယ္ဆိုတဲ့
အမဲစက္ႀကီးက ဒီကုမၸဏီမွာက်န္ေနခဲ့မွာေပါ့။ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဝိုင္းေလးတို႔လို
အင္အားနည္းတဲ့လူေတြဟာ ေျမစာပင္ျဖစ္ရေတာ့တာပါပဲ။
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
"ဟင္..မယုကအလုပ္မဆင္းေသးဘူးလား.."
ဝိုင္းေလးရဲ့ဌာနကိုေရာက္ေတာ့
အျခားသူေတြကအသီးသီးထျပန္သြားၾကေပမဲ့
မယုမြန္ကေတာ့မျပန္ေသးပဲထိုင္၍ေနေလသည္။
"ဝိုင္းေလးကိုေစာင့္ေနတာေလ..
ဒီမွာဝိုင္းေလးရဲ့ပစၥည္းေတြက က်န္ေနခဲ့ေတာ့
အလုပ္ျပဳတ္လို႔ တစ္ေနရာမွာမ်ားစိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔
ထိုင္ေနမလားေတြးလိုက္မိတာ..
ဒါေၾကာင့္ဝိုင္းေလးမျပန္မခ်င္း
အစ္မကေစာင့္ေနတာ..
ၾကၫ့္စမ္းပါအံုး..မ်က္လံုးေတြကိုရဲေနတာပဲ
စိတ္ဓာတ္မက်ပါနဲ႔ငါ့ညီမရယ္..ဒီအလုပ္
အဆင္မေျပေတာ့လည္း ေနာက္အလုပ္က်
အဆင္ေျပမွာေပါ့...ဒါေပမဲ့အၿမဲတမ္း၀န္ထမ္းျဖစ္မဲ့ေန့မွ အလုပ္ျပဳတ္တယ္ဆိုေတာ့
ႏွေမ်ာဖို႔ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့.."
မယုမြန္၏စကားကိုၾကားလိုက္ရေတာ့
ဝိုင္းေလးပို၍ ၀မ္းနည္းသြားမိသည္။
ကုမၸဏီကို ၀င္ခါစတုန္းကဆိုရင္
တစ္လနည္းပါးေလာက္ကို ေအာက္က်ိဳ႕ခံၿပီးအလုပ္လုပ္ခဲ့ရတယ္။
သူေဌးရဲ့ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္ရိွတဲ့ေန့ဆိုရင္
ပိုေတာင္ဆိုးေသးတယ္ ။
ေခါင္းေဆာင္ကသူ႔ကေလးကို အလုပ္ထိေခၚလာၿပီး
တစ္ေနကုန္နီးပါးထိန္းခိုင္းတာခံရတဲ့အျပင္
ဓာတ္ေလွကားပ်က္ေနလို႔ ရိုးရိုးေလွကားကေန ေျခတိုေအာင္အထိ ဆယ့္ႏွစ္လႊာကို
တက္ခဲ့ရကာ ေျခေထာက္ေတြပြန္းၿပီး
အနာျဖစ္ခဲ့တာေတြ၊ အမွားလုပ္မိတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ေခါင္းေက်ာေတြေထာင္သည္အထိ၊
မ်က္ရည္ေတြ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်ရတဲ့အထိ အေျပာခံခဲ့ရတာေတြက အလကားျဖစ္ကုန္ခဲ့ၿပီ။
*သူကေတာ့အလုပ္ျဖဳတ္တယ္..ဆိုတဲ့
စကားေလးတစ္ခြန္းနဲ႔ၿပီးသြားတာပဲ.."
"ဝိုင္းေလ..ငိုေနျပန္ၿပီလား..."
"ဟုတ္တယ္..အဲ့ဒီ့သူေဌးကိုဝိုင္းေလး
လံုး၀မေက်နပ္ဘူး..ဝိုင္းေလးကိုဘာေၾကာင့္
မတရားစြပ္စဲြခဲ့ရသလဲဆိုတာ..
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ၿပီး..ဒဲ့ရွင္းရမွကိုေက်နပ္မယ္.."
"နင္ရွင္းခ်င္လည္းမရေတာ့ဘူးေလဟာ
သူေဌးကခုဏကပဲ ဒီဌာနမွာသူလိုခ်င္တဲ့
ဖိုင္လ္ယူၿပီးထြက္သြားၿပီေလ...
လာပါညီမရယ္.."
"ခုဏကဆိုေတာ့ အရမ္းမၾကာေသးဘူး
မဟုတ္လား..သူအခုေလာက္ဆိုကားပါကင္ကိုပဲ ေရာက္ေသးမွာေပါ့.."
"မသိဘူးေလ..အဲ့ဒါေတာ့.."
"အစ္မတစ္ေယာက္တည္းျပန္လိုက္ေတာ့ေနာ္
ဝိုင္းေလး သူ႔ကိုမွီေအာင္လိုက္ရမွာမို႔လို႔.."
ကိုယ့္ထမင္းခ်ိဳင့္ႏွင့္ အိတ္ကိုယူလိုက္ၿပီး
ဓာတ္ေလွကားမွတစ္ဆင့္ ကားပါကင္ရိွရာဆီသို႔ေျပးမိေတာ့သည္။ကုမၸဏီအျပင္သို႔ထြက္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ကားပါကင္မွေမာင္းထြက္လာေသာ ကားအနက္ေရာင္ကိုေတြ့လိုက္ရသည္။
*ဒါဟာ သူေဌးရဲ့ကားဆိုတာလံုး၀ေသခ်ာတယ္
..ကားပါကင္ဘက္ကေန
ကုမၸဏီဘက္သို႔ ျဖတ္ေမာင္းမလာခင္မွာပဲ
အျမန္ေျပးသြားလိုက္ၿပီး ကားအေရ႔ွမွာ
ပိတ္ရပ္ျပစ္လိုက္တဲ့အခါ...
"ကၽီြ!!!!!"
အဆံုးစြန္အထိ ေတြးထားမိတာေၾကာင့္
မ်က္လံုးေတြကို မိွတ္ထားမိေလသည္။
ဒူးေတြဟာ တုန္ယင္ေနခဲ့ၿပီး ကိုယ့္ႏွလံုးခုန္သံကိုပါ နားထဲတြင္အက်ယ္ႀကီးၾကားေနရေလသည္။
ကားရပ္သြားသံၾကား၍ မ်က္လံုးကို
ဖြင့္မည္အလုပ္ လက္ေမာင္းကေနဆဲြေဆာင့္ၿပီး
အတြန္းခံလိုက္ရတာေၾကာင့္
ကိုင္ထားသၫ့္ ထမင္းခ်ိဳင့္ကိုလႊဲခ်ျပစ္လိုက္ရာ
"ဒိန္!!ကနဲမည္သံကို ၾကားလိုက္ရသည္။
မ်က္လံုးကို ဖြင့္ၾကၫ့္လိုက္မိေတာ့
မ်က္ခံုးစက္နား ေပါက္သြား၍
ေသြးစို႔ေနတာကို လက္ျဖင့္စမ္းၾကၫ့္ေနသၫ့္
လူတစ္ေယာက္.."
"ဟင္..သ..သူေဌး..."
"မင္းဘာလုပ္တာလဲ..ကားအေရ႔ွမွာလဲ
ပိတ္ရပ္ေနေသးတယ္..ငါ့ကိုလည္းထမင္းခ်ိဳင့္နဲ႔
ရိုက္တယ္..."
"ဟို..ကၽြန္မ...မေတာ္တဆပါ.."
"ေတာက္!!!ေဟ့လံုႃခံုေရးေတြ..လာၾကစမ္း.."
"ဟင္..မလုပ္..မလုပ္ပါနဲ႔..."
ကုမၸဏီအေပါက္၀တြင္ ရပ္ေနၾကေသာ
လံုႃခံုေရး ဦးေလးႀကီးႏွစ္ေယာက္ကို
ေအာ္ေခၚလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့
ႏွစ္ခါစဉ္းစားမေနေတာ့ပဲ ထိုေနရာမွ
သုတ္ေျခတင္ကာေျပးထြက္လာခဲ့မိေတာ့သည္။
လမ္းမွာေတြ့တဲ့ တကၠစီကိုအတင္းတားၿပီး
အိမ္ကို ျပန္ေျပးခဲ့ရသၫ့္ဝိုင္းေလးဟာ
ထိုေန့က နစ္နာခဲ့ရသၫ့္အလုပ္သမားေလးဘ၀ကေန တရားခံလံုးလံုးျဖစ္ခဲ့ရသည္။
ခ်ိဳင့္နဲ႔ရိုက္လိုက္သၫ့္အားက ဘယ္ေလာက္ျပင္းသလဲဆိုတာ ကိုယ့္လက္စကိုယ္သိပ္သိတာေပါ့။
အားႏဲြ႔သၫ့္ မိန္းကေလးသာဆို ပစ္လဲသြားႏိုင္ေလာက္သည္။
သူလည္း ေတာ္ေတာ္နာသြားမွာပဲ..။
*ရန္ေတြ့မလို႔ ေတြးထားခဲ့တဲ့ေမဝိုင္းေလးအဖို႔
အေျပးသာမျမန္ခဲ့လ်ွင္ ရဲစခန္းကို
ေရာက္ေနေလာက္ေရာေပါ့..
ငါးမရလို႔..ေရခ်ိဳးၿပီးျပန္မလားမွတ္တယ္
မိေခ်ာင္းလိုက္ဆဲြလို႔ မေသရံုတမယ္ပါပဲ.."
*
*
*
"ဟား..ဟား..အဲ့ဒါဆိုရင္နင့္အျဖစ္က
စစ္မေရာက္ခင္မ်ွားကုန္ခဲ့ရတာမဟုတ္ပဲ
မ်ွားကိုထုတ္ခ်ိန္ေတာင္မရခဲ့တာေပါ့.."
"ေအးေဟ့..အဲ့သလိုကိုျဖစ္ေနတာ.."
ဝိုင္းေလးရဲ့အျဖစ္ကိုၾကားၿပီး သူငယ္ခ်င္း
၀တ္ရည္ကေတာ့ ပဲြက်ေအာင္ကို
ရယ္ေနေလေတာ့သည္။တကယ္လည္း
ဝိုင္းေလးရဲ့အျဖစ္က ရယ္စရာေကာင္းေနတာပါပဲ။
ကိုယ့္ကိုမတရားသျဖင့္အလုပ္ျဖဳတ္လို႔
နင္လားဟဲ့ဆိုၿပီး ရန္ေျပးေတြ့မလို႔ႀကံျပီးခါမွ
စတီးလ္ခ်ိဳင့္နဲ႔ ေဆာ္လိုက္မိလို႔ မနဲေျပးခဲ့ရတဲ့
အျဖစ္..။
"သူနဲ႔နင္ကဒီလိုျပႆနာမ်ိဳးျဖစ္ထားေတာ့..
နင္ဘာဆက္လုပ္မလဲ.."
"ငါ..မသိေတာ့ပါဘူးဟာ..
ငါ့မွာျငင္းပိုင္ခြင့္မရိွဘူးဆိုတာနင္လည္းသိသားပဲ..
ငါ့မွာမိသားစုဆိုလို႔ သူတို႔ပဲရိွတာ..
သူတို႔စိတ္ဆင္းရဲေအာင္လည္း
ငါမလုပ္ခ်င္သလို..အဲ့ဒီလူကိုလည္း
မယူခ်င္ဘူး..ငါစိတ္ညစ္တာပဲသိတယ္.."
"မနက္ျဖန္နင္သူနဲ႔ သြားေတြ့မွာမဟုတ္လား.."
"အင္း..ဟုတ္တယ္..သူနဲ႔သီးသန႔္စကားေျပာခ်င္လို႔
မိဘေတြကိုေျပာခိုင္းထားတာ.."
"ေအးဟယ္..နင့္မွာကရည္းစားလည္းမရိွေတာ့..
ခက္တယ္..ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္..
သူ႔ဘက္ကသေဘာထားနဲ႔
နင့္အေပၚမွာ ရိုးသားရဲ့လားဆိုတာကို
ေသခ်ာေလး တီးေခါက္ၾကၫ့္ခဲ့ေပါ့ဟာ..
ငါ့အထင္ေတာ့..နင္နဲ႔ျဖစ္ခဲ့တဲ့ကိစၥေတြကို
သင္ပုန္းေျခႏိုင္လို႔သာ..
သူကနင့္ကိုလက္ခံတာေနမွာပါ.."
ဝတ္ရည္၏စကားေၾကာင့္ ဝိုင္းေလးမသိမသာမဲ့ႃပံုးႃပံုးလိုက္မိေလသည္။
မေန့ကေစ့စပ္ပဲြအၿပီးမွာ အန္တီေလးသည္
အဲ့ဒီ့မင္းစက္အာဏာဟာ
အဖြား၏ငယ္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူရဲ့
ေျမးျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပခဲ့တယ္။
ငယ္ငယ္က..ကေလာကို အလည္လာေလ့ရိွၿပီး
သူ႔အား"ကိုစက္"ဟု ဝိုင္းေလးတို႔ေခၚခဲ့ၾကရတယ္။
ကၽြန္းေတာထဲမွာ ဝိုင္းေလးတို႔ညီအစ္မေတြႏွင့္အတူ
ကိုစက္တို႔ ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ အတူေဆာ့ကစား
ခဲ့စဉ္ကအေၾကာင္းေတြကို ျပန္ေတြးၾကၫ့္မိတိုင္း
သူ႔ကို ပို၍မုန္းမိတယ္။
သူ႔ရဲ့ ခနဲ႔တဲ့တဲ့ႏႈတ္ခမ္းနီေဆြးေဆြးေတြ..
အေရာင္လဲ့ေနၿပီး သူတစ္ပါးကို
အထင္အျမင္ေသးစြာ ၾကၫ့္တတ္တဲ့သူ႔မ်က္၀န္းေတြ..အားလံုးကို..သိပ္မုန္းတာပဲ..
ငယ္ငယ္က ကေလာကိုအလည္လာတဲ့
ကိုစက္မွန္း သိလိုက္တည္းက
ဝိုင္းေလးကို အားမနာတမ္းေဝဖန္အျပစ္တင္ၿပီး
အလုပ္ျဖဳတ္ခဲ့တာဟာ အထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး..
*သူ႔ရဲ့ပင္ကိုယ္စရိုက္ကိုက..
နတ္ဆိုးရဲ့ဝိဉာဉ္၀င္ပူးထားသလို
ၾကမ္းတမ္းရိုင္းစိုင္းေနၿပီးသားပဲ..
အျမင့္မွာပဲအၿမဲေနခဲ့ရတဲ့ မာန္တက္ေနေသာ
မင္းသားတစ္ပါးက..အေၾကာင္းအရင္းမရိွပဲ
ဝိုင္းေလးကိုလက္ထက္ဖို႔ဆိုတာ
လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ဘူး..*
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
အခ်ိန္အားျဖင့္ တစ္နာရီထိုးေနေလၿပီ။
အေမႏွင့္အန္တီေလးကေတာ့ ဝိုင္းေလး၏
အ၀တ္ဗီဒိုကို ေမႊေနွာက္ကာ
တစ္ေယာက္တစ္လွၫ့္စီ အျငင္းပြားေနၾကတာမ်ား
နားေတြကို မီးၿမိဳက္ေနသလားမွတ္ရတယ္။
မင္းစက္အာဏာႏွင့္ႏွစ္နာရီခဲြတြင္
ေအးရိပ္ၿငိမ္စားေသာက္ဆိုင္၌
ေတြ့ရဖို႔ခ်ိန္းထားသၫ့္ ကိစၥအတြက္
ဝိုင္းေလးကစိတ္မလႈပ္ရွားရပဲ
အေမႏွင့္အန္တီေလးက ပြက္ေလာရိုက္ေနၾကကာ သားမက္တစ္ေယာက္ရဖို႔အေရး
ျမင္မေကာင္း၊ရႈမေကာင္းပါပဲ။
"ဒီဂါ၀န္အပြင့္ေလးဆိုရင္ဝိုင္းေလးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္
လိုက္ဖက္မွာပဲေနာ္..ၾကၫ့္စမ္းပါအံုး..
အဝါေရာင္ေလးဆိုေတာ့..အသားျဖဴတာနဲ႔
ကြက္တိပဲ..."
"ဟဲ့..အခုကသူတို႔ႏွစ္ေယာက္တည္းပထမဆံုး
ေတြ့ၾကတဲ့ဒိတ္ေလ..ဒီေတာ့တစ္ဖက္ကလူရဲ့
ပထမဆံုးအျမင္မွာတည္းက က်က္သေရရိွၿပီး
ရည္မြန္တဲ့ပံုစံျဖစ္ေနရမွာေပါ့..ငါကေတာ့
ဒီရင္ဖံုးလက္ရွည္ကိုပဲ သေဘာက်တယ္..
ေခာတ္ေတြဘယ္ေလာက္ေျပာင္းေျပာင္း
ေယာက္်ားေတြရဲ့အျမင္မွာေတာ့
သူတို႔ရဲ့အိမ္ေထာက္ဖက္ဟာ
သန႔္စင္မြန္ျမတ္ေနရမယ္.."
"အစ္မရယ္..အစ္မရဲ့အေတြးေတြက
ေတာ္ေတာ္ကိုအိုဟိုင္းေနခဲ့ပါၿပီ..
ခုေခာတ္ေကာင္ေလးေတြကေလ..လန္းမွ၊သြက္မွ
ေခာတ္ဆန္မွဆိုတာေလးကို သေဘာက်ၾကတာ
အစ္မရဲ့..မင္းစက္က..စီးပြားေရးသမားဆိုေတာ့
ေခာတ္အျမင္နဲ႔ၾကၫ့္မွာေသခ်ာတယ္..
အိမ္ေထာင္က်ၿပီးလို႔ ဟိုကဒင္နာေတြ၊ပါတီေတြ
တက္ရမဲ့အခ်ိန္မွာ..သူနဲ႔လိုက္ဖက္တဲ့
ဇနီးအလွေလးမွန္း သိသြားရေအာင္လုပ္ရမွာေပါ့
နက္ခ္တိုင္နဲ႔လည္ကတံုးကဘယ္မွာ
လိုက္ဖက္လို႔လဲအစ္မရယ္....."
အန္တီေလးက ကိုရီးယားကားေတြကိုၾကၫ့္ထား၍
မႏိုင္ႏိုင္ေအာင္ ေခ်ပသလို အေၾကာမခံႏိုင္သူ
ေဒၚတင္မမကလည္း..
"အမယ္ေလး...ဘာပါတီ..ဘာဒင္နာလည္း..
ငါ့သမီးကပါတီေတြ၊ဒင္နာေတြအတူတက္ေပးဖို႔
ေယာက္်ားယူတာမဟုတ္ဘူးဟဲ့..
သမီးကၫွာအခါမလင့္ေစနဲ႔ဆိုသလို..
သီးခ်ိန္တန္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္တဲ့အခါ..
မေတာ္သူေတြနဲ႔ ေတြ့မွာစိုးလို႔..ငါ့သမီးေလးကို
အစစအရာရာျပၫ့္စံုတဲ့ ကိုစက္နဲ႔
အိမ္ေထာင္ခ်ေပးခ်င္တာ..
ပဲြတက္မယားသြားလုပ္ခိုင္းမလို႔မဟုတ္ဘူးဟဲ့
...အမယ္ေလးေမာတာ..
နင္အဲ့လို တလဲြေတြေတြးေနလို႔လည္း
ေယာက္်ားမရတာသိရဲ့လား..."
"အမယ္..သူကေတာ္ေတာ္အျဖစ္ရိွတယ္ဆိုေတာ့
...အစ္မလည္းဆပ္ျပာေကာင္းလို႔
ေခါင္းေပါင္းျဖဴတာပါေနာ္
မိဘေကာင္းလို႔ေယာက္်ားရတာကိုမ်ား
..မသိရင္..သူကပဲစြံသလိုလိုနဲ႔..
ေရႊရည္၀င္းတို႔ကေလ
ေယာက္်ားမ်ား..ဟဲ့သလို..မလိုခ်င္လို႔ခါခ်ခဲ့တာ
တစ္ေကာင္ၿပီးတစ္ေကာင္ပဲ.."
"ဘာလည္း..ပုရြက္ဆိတ္ေတြလား.."
"ေအာင္မာ..အစ္မေနာ္..
ငါကတကၠသိုလ္တုန္းက..ကြင္းဟဲ့..."
"ဘာကြင္းလဲ..လယ္ကြင္းလား..ေဘာလံုးကြင္းလား..
အဲ့လိုကြင္းရူးခဲ့လို..ဟိုလူကကန္လိုက္..
ဒီလူကကန္လိုက္နဲ႔...ေနာက္ဆံုးေတာ့ေျမာင္းထဲကို
ျပဳတ္က်ၿပီး..အပ်ိဳႀကီးျဖစ္သြားတာပဲ
မဟုတ္ဘူးလား..."
အေမကလည္းအန္တီေလး၏ ဟာကြက္ကိုမွ
နင္းၿပီးေဆာ္ေနေလေတာ့ အန္တီေလးမွာ
တရႉးရႉးနဲ႔ ေဒါသေတြထြက္ေနေတာ့သည္။
ဝိုင္းေလးကေတာ့ ရယ္ရတာအူေတြကိုနာေနေရာ..
"ဟဲ့..နင္ကဘာရယ္တာလဲ...ကိုယ့္အေဒၚ
တစ္ေယာက္လံုး အေျပာခံရတာကိုနင္က
ရယ္ႏိုင္ေသးတယ္ေပါ့..ငါဒီလိုအပ်ိဳႀကီးျဖစ္ရတာ
နင္တို႔ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္သိရဲ့လား..
နင့္အေမလင္ယူတုန္းက
ငါ့အသက္ကႏွစ္ဆယ္ပဲရိွေသးတာ..
နင္တို႔ညီအစ္မေတြကို တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္
ထိန္းရလြန္းလို႔..ေဟာ့ဒီ့မယ္..
ေခါင္းေမႊးပါေျပာင္တယ္သိရဲ့လား...
ဘာ!!အခုမွငါ့ကိုဝိုင္းရယ္ၿပီးအရွက္ခဲြၾကတာလဲ..
ငါ့မွာအပ်ိဳႀကီးလုပ္တာေတာင္
ေအးေဆးမလုပ္ရဘူး..ဘယ္ေနရာသြားသြား
ကေလးအေမလားပဲ ဝိုင္းေမးခံရတယ္
နင္တို႔အေမထက္..
ငါကနင့္တို႔ကိုပိုထိန္းခဲ့ရတာသိရဲ့လား..."
"ဟယ္...အေမေရလုပ္အံုး..
ေဒၚေလးစိတ္ဆိုးသြားၿပီ"
ေဒၚေလးက စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးႏွင့္အခန္းထဲမွ
ထြက္သြားေတာ့ အေမသည္လည္းရယ္ရခက္၊
ငိုရခက္ျဖစ္ေနရေလသည္။
အေဖဟာအသက္ေလးဆယ့္ခုႏွႏွစ္ေလာက္တည္းက ရွမ္းျပည္နယ္သို႔သြားရင္းႏွင့္ ယာဉ္တိုက္မႈ
ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေအာက္ပိုင္းေသသြားခဲ့တဲ့အျပင္
အာရံုေၾကာထိခိုက္သြားတာေၾကာင့္ စကားေျပာရင္
မပီသေတာ့ေပ။
ေနာက္ပိုင္းမွာ အေမတစ္ေယာက္တည္းကသာ
မိသားစုစား၀တ္ေနေရးအတြက္ ေဈးထဲက
အထည္ဆိုင္ေလးႏွင့္ ရံုးကန္ခဲ့ရတာျဖစ္ၿပီး
ဝိုင္းေလးတို႔ညီအစ္မေတြကိုေတာ့ ေဒၚေလးကပဲ
အုပ္ထိန္းေပးခဲ့သည္။
သမီးေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး
ႀကိဳးစားၿပီး လိုအပ္သမ်ျွဖၫ့္စည္းေပးတတ္တဲ့
အေမရယ္၊သူ႔ဘ၀ရဲ့လြတ္လပ္မႈေတြ၊အခြင့္အေရး ေတြအားလံုးကို ဒီမိသားစုအတြက္ ေပးဆပ္ထားတဲ့
ေဒၚေလးႏွင့္ ဒီမိသားစု၏ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔
လံုႃခံုမႈကို ထိမ္းသိမ္းေပးထားတဲ့အဖြားရယ္
အားလံုးဟာ ဝိုင္းေလးအတြက္တန္ဖိုးျဖတ္မရတဲ့
ေက်းဇူးရွင္ေတြပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္လည္း ဟိုလူႀကီးကိုသိပ္မုန္းေပမဲ့
အားလံုးရဲ့မ်က္ႏွာကအႃပံုးေတြမပ်က္ရေအာင္
လက္ထက္ဖို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာေပါ့။
"ကဲ..သမီးေရ..သမီးရဲ့အေဒၚကေတာ့
စိတ္ေကာက္သြားၿပီ..သမီးေလးရဲ့သေဘာကေရာ..
ဘာေလး၀တ္သြားခ်င္လဲ.."
"သမီးလည္းဂါ၀န္ပဲ၀တ္သြားမလားလို႔...
စိတ္ခ်ပါအေမရယ္..အေမ့စိတ္သေဘာက်..
လက္ရွည္လည္စည္းေလးနဲ႔ေျခမ်က္စိအထိ
ဖံုးတဲ့ဂါ၀န္ကို ၀တ္ပါ့မယ္ေနာ္..
ေဒၚေလးစိတ္ေျပေအာင္..လိုက္ေလ်ာပါရေစ
အေမရယ္.."
"ကဲပါ..ငါ့သမီးကအခုမွအသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ပဲ
ရိွေသးေတာ့..လူႀကီးဆန္တာႀကီးကို
ဘယ္ႀကိဳက္ပါ့မလဲ..အေဒၚနဲ႔ေနပါမ်ားေတာ့
ဓာတ္ေတြကူးကုန္ၿပီထင္ပါရဲ့..သမီးႀကိဳက္တာပဲ
၀တ္ပါေတာ့..အေမတကၠစီသမားကို
ေခၚထားလိုက္မယ္ေနာ္.."
"ဟုတ္ကဲ့..သမီးကနာရီ၀က္ပဲၾကာမွာပါ..."
အခန္းထဲမွ အေမထြက္သြားသည္ႏွင့္
ကုတင္ေပၚတြင္ ထိုင္ခ်လိုက္ၿပီး
သက္ျပင္းခ်လိုက္မိသည္။
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မပိုင္ေတာ့သလိုပဲ။
ဘယ္တုန္းကမွလည္း ဝိုင္းေလးရဲ့ဘ၀ကို
ကိုယ္တိုင္ပိုင္ဆိုင္တယ္လို႔ မခံစားခဲ့ရဖူးေပ။
ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့လည္း အႏုပညာေက်ာင္းကို
တက္ခ်င္ခဲ့ေပမဲ့ အဖြားရဲ့ဖိအားေပးမႈေၾကာင့္စီးပြားေရးဘက္ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့ရတယ္။
ဟင္းခ်က္ဝါသနာပါလို႔ သင္တန္းေလးတက္ၿပီး
ဆိုင္ဖြင့္မယ္လုပ္ေတာ့လည္း အစ္မျဖစ္သူ
ခင္ထိပ္ထားဦး၏ ဂ်ပန္မွာေက်ာင္းတက္မၫ့္
ကိစၥေၾကာင့္ အားလံုးပ်က္စီးခဲ့ရတယ္။
ေမဝိုင္းေလးကိုယ္တိုင္အတြက္ဆိုတာ
တစ္ခါမွမရိွခဲ့ဖူးသၫ့္ဘ၀ကေန အခုလည္း
အျခားသူေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာေစဖို႔
ေယာက္်ားတစ္ေယာက္၏လက္ထဲကို
ကိုယ့္ဘ၀ႀကီးတစ္ခုလံုး ႏွင္းအပ္ရန္ျဖစ္လာခဲ့ေလၿပီ။
"အရာအားလံုးဟာ..တကယ္ပဲေကာင္းဖို႔
ျဖစ္လာတာလား..."
အေတြးေတြအားလံုးကို ျဖတ္ေတာက္ျပစ္လိုက္ၿပီး
မွန္တင္ခံုေရ႔ွသို႔သြားကာ ပံုမွန္ျပင္ေနၾကအတိုင္းပဲ
ျပင္ဆင္လိုက္သည္။
ဝိုင္းေလး၏ မ်က္စံမ်ားသည္ အညိုရင့္ေရာင္ေလးျဖစ္ၿပီး မ်က္စံအနက္ေလးကိုထင္းလင္းစြာ
ျမင္ရသည္အထိ အေရာင္ေတာက္ေလသည္။
ေကာ့ၫႊတ္ထူထဲေသာ မ်က္ေတာင္ေလးမ်ား
၀န္းရံလိုက္သၫ့္အခါ မ်က္၀န္းဝိုင္းဝိုင္းေလး
ျဖစ္သြားကာ
အႃပံုးမ်က္၀န္းပံုသ႑န္ေလးျဖစ္ေနေလသည္။
မ်က္ႏွာေလးကဝိုင္းေနေပမဲ့
ႏွာတံေသးေသးခၽြန္ခၽြန္ေလးႏွင့္ အနားသပ္မ်ား
ေသသပ္တိက်ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းစုစုေထြးေထြး
ေလးမ်ားေၾကာင့္ ဘိုလ္ဆန္ေသာမ်က္ႏွာက်မ်ိဳး
ျဖစ္ေလသည္။
အေဖက ဆံပင္အရွည္ေလးေတြကိုအလြန္တန္ဖိုးထားတာေၾကာင့္ ဝိုင္းေလးတို႔ညီအစ္မေတြဟာ
အၿမဲတမ္းဆံပင္အရွည္ႏွင့္သာ ေနခဲ့ရသည္။
မမထိပ္ထားကေတာ့ ဂ်ပန္ကိုသြားခါနီးမွ
ဂုတ္ေထာက္ေလးၫွပ္သြားခဲ့သည္။
အေဖသိလ်ွင္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာကိုသိ၍
မမဟာ ဂ်ပန္ကိုသြားသၫ့္ေန့မွသာ အေဖ့ကို
ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့ေလသည္။ဝိုင္းေလးကေတာ့
အေဖႏွစ္သက္ေသာ ဆံပင္ရွည္ေလးေတြကို
အၿမဲတန္ဖိုးထားတယ္။
ဘယ္လိုအေၾကာင္းမ်ိဳးႏွင့္မွ ဒီဆံပင္ေတြကို
ျဖတ္ျပစ္မည္မဟုတ္ေပ။
တင္ပါးအုပ္ေနေသာ ဆံပင္ေတြကိုၿမွောက္၍
စည္းလိုက္ၿပီး ဖဲျပားကလစ္ေလးထိုးလိုက္သည္။
အ၀တ္အစားကိုေတာ့ ဝိုင္းေလးစိတ္ႀကိဳက္
အျဖဴေရာင္ကိုသာ ေရြး၀တ္လိုက္သည္။
ဝိုင္းေလးသည္ အနက္ေရာင္ကိုမုန္းသေလာက္
ဆန႔္က်င္ဘက္ျဖစ္သၫ့္ အျဖဴေရာင္ကိုေတာ့
အရမ္းသေဘာက်သည္။
အျဖဴေရာင္ဟာ ဝိုင္းေလး၏စိတ္ေနသေဘာထားႏွင့္လည္း ကိုက္ညီသည္ဟုထင္မိတယ္။
အားလံုးျပင္ဆင္ၿပီး၍ ေအာက္ထပ္သို႔ဆင္းလာေသာအခါ ဂါ၀န္၀တ္ေစခ်င္ေသာ
အန္တီေလးလည္း ဝိုင္းေလးကိုၾကၫ့္ၿပီး
စိတ္ေက်နပ္သြားသလို လံုလံုႃခံုျခဳံ၀တ္ဆင္ထား၍
အေမကလည္း သေဘာက်သြားေလသည္။
အဖြားကေတာ့ ဝိုင္းေလးကိုႃပံုး၍သာ
ၾကၫ့္ေနခဲ့သည္။
"ဟိုေရာက္ရင္ ေကာင္ေလးကို
ေသခ်ာေလ့လာခဲ့ေနာ္..မိဘကစီစဉ္ေပးရတယ္ဆိုေပမဲ့ အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ဆိုတာဟာ
ေပါ့ေသးေသးကိစၥမဟုတ္ဘူး..ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္
ေသခ်ာနားလည္ေအာင္ ၫွိႏိႈင္းခဲ့ၾကားလား.."
"ဟုတ္ကဲ့ပါအဖြားရဲ့...သမီးအေဖ့ကိုသြားၿပီး
ကန္ေတာ့လိုက္အံုးမယ္ေနာ္.."
အျပင္သြားတိုင္း ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္တကြ
မိသားစုအားလံုးကို ကန္ေတာ့ေနၾကျဖစ္၍
အေဖႏွင့္အေမ၏ အိပ္ခန္းထဲသို႔၀င္ကာ
အေဖ့ကို ကန္ေတာ့လိုက္ၿပီး ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚတြင္ ဘာမွနားမလည္သလိုေငး၍
ၾကၫ့္ေနေသာ အေဖ့ရဲ့လက္ကေလးကို
ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။
"အေဖ..အခုျဖစ္ေနတာေတြ..လုပ္ေနတာေတြ
အကုန္လံုးက သမီးရဲ့စိတ္ဆႏၵေၾကာင့္မဟုတ္ေပမဲ့
ဒီမိသားစုေတြ ေပ်ာ္ရႊင္မယ္ဆိုရင္..
သမီးအရာအားလံုးကို လုပ္ေပးဖို႔ဆႏၵရိွပါတယ္..
သမီးရဲ့မဂၤလာပဲြမွာ အေဖ့ကိုမိန႔္မိန႔္ႀကီးထိုင္ၿပီး
ႃပံုးေနတာေလးကို ျမင္ခ်င္လိုက္တာအေဖရယ္.."
ဝိုင္ေလးေျပာေနတာေတြကို
မ်က္လံုးအေၾကာင္သားေလးနဲ႔ ေငးၿပီး
ၾကၫ့္ေနသၫ့္အေဖ့ကို သိပ္သနားမိတာပဲ။
အေဖ့လက္ဖမိုးေပၚ၌ ပါးေလးကိုအပ္ကာ
ခဏတျဖဳတ္ငိုခဲ့ၿပီးေနာက္ တကၠစီႏွင့္
ခ်ိန္ထားေသာ ေနရာသို႔ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။
ေအးရိပ္ၿငိမ္..စားေသာက္ဆိုင္သည္
ၿခံအက်ယ္ႀကီးတစ္ခုထဲတြင္တည္ရိွေနၿပီး
သစ္ပင္၊ပန္းပင္တို႔ႏွင့္ ေသခ်ာေလးအလွဆင္ထား၍ ဥယ်ာဉ္တစ္ခုထဲသို႔
ေရာက္သြားသလိုပါပဲ။
ဆိုင္ထဲသို႔ မ၀င္ေတာ့ပဲၿခံထဲရိွ အမိုးတစ္ခုေအာက္တြင္ ၀င္၍ထိုင္လိုက္ၿပီး ဦးမင္းစက္ကိုဖုန္းေခၚ
ၾကၫ့္လိုက္မိသည္။
သူကဖုန္းမကိုင္ေသာေၾကာင့္
သူ႔အိမ္ကို ဖုန္းဆက္လိုက္ေတာ့ ကုမၸဏီကေန
တန္း၍လာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္လာခဲ့သည္။အမွန္ဆိုေစာေစာခ်ိန္းလို႔ရေပမဲ့
သူ႔ရဲ့အလုပ္အခ်ိန္ဇယားေတြေၾကာင့္ ေန့ခင္း
ႏွစ္နာရီေလာက္မွ ေတြ့ဖို႔ျဖစ္လာခဲ့ရသည္။
အေအးႏွင့္ကိတ္မုန႔္တစ္ခုေလာက္သာ
မွာစားၿပီးေနာက္ ဖုန္းသံုးလိုက္၊ဟိုဒီေတြးလိုက္ႏွင့္
နာရီ၀က္နီးပါးေလာက္ၾကာေသာအခါ ခံုေပၚတြင္ေမးေထာက္လ်ွက္ ငိုက္ျမည္းလာေလေတာ့သည္။
*သူမ၏ေဘးနား၌ လူတစ္ေယာက္လာရပ္ေသာ
အခ်ိန္တြင္ေတာ့ ခံုေပၚတြင္ ေခါင္းတင္၍
အိပ္ေမာက်ႏွင့္ေနေလၿပီ..*
အခန္း(၃)ဆက္ရန္...
☕☕☕☕☕☕☕☕
ေတြ့တဲ့ေနရာမွာ အိပ္ေတာ့တာပဲအစ္မရယ္🤭
No comments:
Post a Comment