အခန်း(၅၅) 💘မာနမင်းသားနှင့်ရွှေဖူးစာ💘

  

(ဖတ္မရသူေတြအတြက္ ေအာက္မွာ ဖတ္လို႔ရေအာင္လုပ္ေပးထားပါတယ္ )

အခန်း(၅၅)

💘မာနမင်းသားနှင့်ရွှေဖူးစာ💘

နားထဲမှာ ကြွက်တွေဖြတ်ပြေးနေသလိုမျိုး

တကျွီကျွီ အသံတွေကိုကြားနေရ၍ မျက်လုံးတွေကို

ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်မိတော့

အမှောင်ထုက ဦးစွာဆီးကြိုလာသည်။

ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှအားလုံးကို အိပ်မက်သာ

ဖြစ်ပါစေဟု ဆုတောင်းခဲ့မိပေမဲ့ 

ဒီကြောက်စရာ ငရဲကြီးက‌နေ

မလွှတ်မြောက်နိုင်မှန်း သိသွားခဲ့ပါပြီ။

တစ်ညလုံး လက်တွေရော၊ခြေထောက်တွေရော

ကြိုးချည်ခြင်း ခံထားရသောကြောင့်

လှုပ်ရှားလိုက်မိတိုင်း ကြိုးနှင့်အသားချင်း

ပွတ်တိုက်မိသွားသည့်နေရာမှ

 အသဲခိုက်မတတ်နာကျင်လာကာ

  မျက်ရည်တောင်ကျလာမိသည်။

နာကျင်မှုဒဏ်ကို အော်ညီး၍

ဖြေဖျောက်ပစ်ချင်မိပေမဲ့ ပါးစပ်ကိုလည်း

အ၀တ်စနှင့် စည်း‌ထားတာ့ ပါးစပ်နေရာကပါ

နာနေသည်။

*ဘယ်လိုငရဲကြီးကို ဝိုင်းလေးရောက်နေရတာလဲ

အရှင်လတ်လတ် ငရဲကျတယ်ဆိုတာ

ဒါမျိုးထင်ပါရဲ့.."

အခန်းတစ်ခုလုံးက အလင်းရောင်တစ်စက်တောင်

မရှိပဲ မှောင်ပိန်းနေကာ နေ့မှန်း၊ညမှန်းတောင်

မသိနိုင်တဲ့ ဘ၀သို့ရောက်နေရသည်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက နုံးချိနေပြီး

အေးစက်နေသည့် တမံသလင်းပေါ်မှာ

တစ်ချိန်လုံး လှဲနေခဲ့ရတော့ အဖျားပိုး၀င်သွားသည်

ထင်ပါရဲ့ နှာခေါင်းကမှုတ်ထုတ်လိုက်သည့်

လေတွေကတောင် ပူနေသည်။

"အွန်း...အွန်း.."

အားအင်ကုန်ခမ်းနေပေမဲ့ အတတ်နိုင်ဆုံး

ခန္ဓာကိုယ်ကို လူးလှိမ့်ကြည့်ကာ

အော်နေမိလေသည်။

မနေ့က မနက်တည်းကဘာမှမစားထားရသေး

သောကြောင့် ဗိုက်တွေလည်းထိုးအောင့်လာသည်။

"ကျွီ!!!"

ထိုအချိန်မှာ အခန်းတံခါးကိုဖွင့်လိုက်သံနှင့်အတူ

နေ့အလင်းရောင်က အခန်းထဲသို့

၀င်ရောက်လာလေသည်။

အမှောင်ထုနှင့် အသားကျပြီးကာမှ

စူးရှသည့်အလင်းရောင်က မျက်လုံးကို

လာဟပ်နေ၍ မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ချလိုက်မိသည်။

" ဇော်ကြီးကတော့ကွာ..အခန်းကို

မီးဖွင့်ထားခဲ့ရင် သေမှာမို့လို့လားမသိဘူး.."

အခန်းထဲသို့ ဖိနပ်သံတရှပ်ရှပ်မြည်သံပေးရင်း

ယောက်ျားတစ်ယောက် ၀င်လာလေသည်။

ထိုလူ၏လေသံမှာ အခြားတစ်ယောက်ကို

ပြစ်တင်ဝေဖန်နေဟန်ပေါ်သည်။

ရုတ်တရက်ခလုတ်နှိပ်လိုက်သံနှင့်အတူ

အခန်း၏အလည်တည့်တည့်မှ မီး‌သီးလေးကြောင့်

အလင်းရောင်ကို အပြည့်အ၀ခံစားလိုက်ရသည်။

မီးခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည့်လူ၏မျက်နှာကိုလည်း

သေချာမြင်လိုက်ရသည်။

ထိုသူသည် အရပ်ပုပြီးအသားညိုကာ

ရုပ်ရည်ကလည်း ရင့်ထော်နေလေသည်။

ဝိုင်းလေးကို ဖမ်းလာသည့်ဦးမင်းဒင်၏

အပေါင်းအပါဖြစ်နိုင်သည်။

ဦးမင်းဒင်က ထောင်ထွက်ဆိုတော့ဒီလူကလည်း

ထောင်ထွက်ပဲ‌နေလိမ့်မယ်။

"ဟေ့ကောင်မလေး..နင်ကငါ့ကိုဘာကြည့်တာလဲ.."

သူ့ကိုအကဲခတ်နေမိရာမှ အအော်ခံလိုက်ရ၍

လန့်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တောင်တုန်တက်သွားသည်။

အခုအချိန်မှာ ဝိုင်းလေး၏ရင်ထဲ၌

အကြောက်တရားတွေနှင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝိုင်းလေး၏ အသက်ကသူတို့လက်ထဲမှာမို့

သူတို့တွေစိတ်ဖောက်ပြန်ပြီး တစ်ခုခုလုပ်လာမှာကို

အချိန်တိုင်းတွေးကြောက်နေမိတယ်။

"သေချာကြည့်မှ မင်းကလှသားပဲနော်.."

ထိုလူ၏မျက်၀န်းများသည် နီရဲတက်နေကာ

အပြုံးကြီးကအစ ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။

ရမ္မက်ခိုးဝေနေသော သူ့မျက်၀န်းနီနီကြီးနှင့်

ဝိုင်းလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စုန်ချည်ဆန်ချည်

ကြည့်လာပြီး အရှေ့တိုးလာခဲ့သည်။

သူ့အသက်အရွယ်နှင့်မှမလိုက် သွားရည်တမျှမျှနှင့်

ယုတ်မာကောက်ကျစ်သည့် ထိုလူကို

ဝိုင်းလေးရွံမုန်းလာသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ကိုကြီးကနဲနဲလေးထိရုံပါပဲ.."

ထိုလူကို ရှေ့မတိုးလာဖို့အော်ပြောလိုက်ချင်ပေမဲ့

အသံထွက်ပြီး မပြောနိုင်သည့်အခြေအနေမို့

ဘေးတစောင်း ‌လှဲနေမိရင်းမှ

 ရုန်းကန်ကြည့်နေမိရာ သမံတလင်းနှင့်

ယှက်တိုက်သလိုဖြစ်ကာ အသားတွေတောင်

ပွန်းပဲ့လာသည်။

ဝိုင်းလေး၀တ်ထားသည့် အစိမ်းနုရောင်

ဂါ၀န်လေးက ဒူးအထိလိပ်တင်နေလေရာ

ထိုသူ၏ ကောက်ကျစ်သောမျက်၀န်းတို့သည်

ပို၍ အရောင်တောက်လာခဲ့သည်။

"အွန်း..အွန်း.."

ဝိုင်းလေး၏ခြေသလုံးကို သူ့ရဲ့

အသမာတတ်နေသည့် လက်ကြမ်းကြီးနှင့်

ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်အချိန် 

အသဲအူလှိုက်တက်လာလောက်အောင်

အော်လိုက်မိတော့သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက်အထိရုန်းနေရတာလဲ

ကိုကြီးက ကလေးကိုဝါးမစားပါဘူး..ဟဲ..ဟဲ.."

*ဟင့်အင်း..ဝိုင်းလေးလက်မခံဘူး..

ဝိုင်းလေးရဲ့ဘ၀တော့ ဒီလူယုတ်မာကြီးကြောင့်

ပျက်စီးရတော့မယ်ထင်တယ်..

အခုအချိန်ဆို ကိုကိုဝိုင်းလေးကို

စိတ်ပူပြီး လိုက်ရှာနေလောက်မှာသေချာတယ်

ဒီလူယုတ်မာရဲ့ လက်ထဲမှာဝိုင်းလေးရဲ့

ဘ၀ကြီး ပျက်စီးရမယ်ဆိုရင်..

တကယ်လို့လွတ်မြောက်သွားမယ်ဆိုရင်တောင်

ဝိုင်းလေးအသက်မရှင်ချင်တော့ဘူး..

ကိုကို့ဆီကို သန့်စင်တဲ့ဘ၀နဲ့ပဲ

ဝိုင်းလေးပြန်သွားချင်တယ်..*

"ဟေ့ကောင်တေဇ..အဲ့ဒီ့မှာဘာလုပ်နေတာလဲ.."

အခန်းတံခါးအ၀သို့ နောက်ထပ်လူအရိပ်တစ်ခုက

ထပ်ရောက်လာပြီး အော်ငေါက်လာရာ

ဝိုင်းလေး၏ ခြေထောက်တွေကိုကိုင်ဆုပ်ထားသော

လူကြီးက သူ့လုပ်ရပ်တွေအားလုံးကို

ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

"မင်းဒင်ကလည်းကွာ..

ငါဒီမှာဇာတ်လမ်းစမလို့ဥစ္စာ.."

"ဟေ့ကောင့်..မင်းဇာတ်လမ်းစတာက

အရေးမကြီးဘူး ခုလောလောဆယ်

ငါတို့မှာစားစရာမရှိတာကို အရင်ရှင်းရမယ်ကွ

ဇော်ကြီးကို ဒီကောင်မလေးရဲ့

လက်၀တ်လက်စားတွေ သွားရောင်းခိုင်းထားတာ

အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး.."

"ကြည့်ရတာ ဒီကောင်လစ်သွားပြီများလား.."

"အဲ့ဒါတော့ မဖြစ်ဘူးနော်..

ကားလည်းသူပဲယူသွားတာဟ..."

For Me, [5/24/2025 11:40 AM]

"ဟာ..နေအုံး..ငါသူ့နောက်လိုက်သွားအုံးမယ်

မင်းဒီကောင်မလေးကို ကြည့်ထားလိုက်.."

အခန်းထဲမှာ ပြောနေကြသည့်စကားတွေကို

ဝိုင်းလေးကြားနေရ၍ ဒီလူဆိုးအဖွဲ့မှာ

စုစုပေါင်း လူသုံးယောက်ပဲရှိတာကိုတော့

ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

ဝိုင်းလေးကို ဆော်ကားဖို့ကြံနေသည့်လူကြီး

ထွက်သွားပြီဖြစ်၍ အန္တရာယ်မှကပ်သီးလေး

လွတ်သွားပြီဟု ဆိုနိုင်ပေမဲ့ အခုဝိုင်းလေး၏

အရှေ့မှာ ရပ်နေသော လူကြီးကပို၍

ကြောက်စရာ ကောင်းသည်ဟုထင်မိသည်။

သူ့အသံကိုကြားယုံနဲ့တင် ‌လိပ်ပြာလန့်မတတ်

ကြောက်နေမိတာ။

သူတို့ပြောတဲ့ကားက ဖွားဖွားနုတို့ရဲ့

ကားဖြစ်နိုင်တယ်။

ဝိုင်းလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ၀တ်လာသမျှ

လက်၀တ်လက်စားတွေလည်း 

မရှိတော့ပုံထောက်ရင် သူတို့ရောင်းဖို့ပြောနေတဲ့

ဟာတွေက ဝိုင်းလေးဆီကနေ

ချွတ်ယူထားတာပဲနေမယ်..။

တော်တော်ယုတ်မာကောက်ကျစ်ကြတဲ့လူတွေပဲ။

သူများရဲ့မျက်ရည်တွေကိုခြနင်းပြီး

မသမာတဲ့နည်းနဲ့ ပိုက်ဆံရှာနေကြလို့လည်း

သူတို့တွေ အခုလိုပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုးနဲ့

နေရတဲ့ ဘ၀ကိုရောက်နေရတာ။

သူတို့ဘာကြောင့် ဝိုင်းလေးကိုဖမ်းထားကြတာလဲ။

သူတို့ ဝိုင်းလေးကိုဘာလုပ်ပစ်ကြမှာလဲ။

အွန်လိုင်းမှာ လူကုန်ကူးခံရသည့်

မှုခင်းသတင်းအမျိုးမျိုးကို ဖတ်ခဲ့ဖူးပေမဲ့

ကိုယ်တိုင် ဒီလိုဘ၀မျိုးရောက်ရလိမ့်မယ်လို့

တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့မိဘူး။

အခုတော့ ကျားခံတွင်း၀မှာ ခြေဆင်းမိနေသည့်

အဖြစ်မျိုးရောက်နေရလေပြီ။

ဘယ်အချိန် ကျားအစားခံရမလဲဆိုတာကို

ရင်တထိတ်ထိတ်နှင့် ကြောက်လန့်နေရသည်။

ဝိုင်းလေးရဲ့ဘ၀က သူတို့လက်ထဲမှာမို့

အချိန်မရွေး ဘ၀ပျက်သွားနိုင်တယ်။

တစ်ယောက်ယောက် ဝိုင်းလေးကိုလာကယ်ရင်

သိပ်ကောင်းမှာပဲ။

ဦးမင်းဒင်သည်လည်း အခန်းထဲမှ

ထွက်သွားသောကြောင့် 

အနည်းငယ်စိတ်သက်သာရာ ရသွားပေမဲ့

အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာ မထနိုင်၊မထိုင်နိုင်

ဖြစ်နေရသည့်ဘ၀မို့ စိတ်ဓာတ်တွေ

အောက်ဆုံးအထိ ထိုးကျနေပြီး

အသက်ရှင်ချင်စိတ်တွေလည်း ပျောက်ဆုံးနေပါပြီ။

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

"ဒုန်း!!!"

မျက်လုံးတွေမှေးခနဲဖြစ်သွားစဉ် 

အခန်းအပြင်ဘက်မှ ဒုန်းဒုန်းဒိုင်းဒိုင်းအသံတွေ

ကြားနေရ၍ ဝိုင်လေးလန့်နိုးပြီး မျက်လုံးတွေ

ပြူးကျယ်သွားရသည်။

အခန်းအပြင်ဘက်မှ လူသုံးယောက်၏

ဒေါသသံစွတ်နေသော စကားပြောသံတွေကိုပါ

ပီသစွာ ကြားနေရ၍ သေချာလေး

နားစွင့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

"အခုငါတို့ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..

ကား‌ကိုရော သွားရောင်းတဲ့ရတနာတွေကိုရော

ဦးအောင်လှိုင်တို့အဖွဲ့က ယူသွားပြီ..

ငါတို့မှာ စားဖို့တောင်မရှိတော့ဘူး.."

"ဇော်ကြီး..အဲ့ဒါမင်းညံ့တာလေ..အခုမှလာပြီး

ညီးပြမနေနဲ့.."

"မင်းအဲ့လိုတော့မပြောနဲ့မင်းဒင်..ဦးအောင်လှိုင်နဲ့

ပတ်သတ်ခဲ့တာဘယ်သူလဲ..

မင်းကဇယားသွားရှုပ်လို့ ဟိုကငါ့ကို

အငိုက်ဖမ်းသွားတာ..မင်းသူ့ဆီကဆေးတွေ

ယူယူပြီးချခဲ့လို့ ပြန်ယူတာတဲ့

ကြားထဲက ငါ့မှာအထိုးကြိတ်ခံလိုက်ရသေးတယ်.."

"ကဲ..တော်ကြပါတော့ကွာ..

အခုငါတို့ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ..

ငါတို့မှာ သုံးဖို့‌တောင်ပိုက်ဆံမရှိတော့ဘူး

ဒီကြားထဲ အထဲကကောင်မကိုဖမ်းလာခဲ့လို့

ရဲတွေက မင်းဒင်ကိုအသဲအသန်လိုက်ရှာနေတယ်.."

မင်းဒင်လည်း တေဇ၏စကားကြောင့်

အနည်းငယ်တွေဝေသွားမိသည်။

အစကတော့ ဒီကောင်မလေးကိုဖမ်းပြီး

သူမဆီက လက်၀တ်လက်စားတွေကိုရောင်းကာ

ခဏနှပ်မည်ပေါ့။

သုံးစရာ နဲနဲပဲကျန်တော့မှသာ ကောင်မလေးရဲ့

အမျိုးသားဆီကနေ ပိုက်ဆံတောင်းမည်ဟု

စဉ်းစားခဲ့တာပါ။

ဒေါ်နုယဉ်တို့ဆီမှာ အလုပ်ဆင်းခဲ့စဉ်တုန်းက

ဒီကောင်မလေးရဲ့ယောက်ျားက 

သူမကို အရမ်းဂရုစိုက်ကြောင်း

မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရတယ်။

အေးသန်းပြောပုံအရဆို အဲ့ဒီ့မင်းစက်အာဏာရဲ့ 

ကြွယ်၀ချမ်းသာမှုက ဒေါ်နုယဉ်တို့ထက်

အဆပေါင်းများစွာ သာသည်တဲ့။

ဒီတော့ ကောင်မလေးကိုသွားကြိုတဲ့အချိန်က

ကိုယ့်အတွက် အကွက်ကောင်းဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။

"ငါတို့မှာ အခက်အခဲဖြစ်နေပြီဆိုတော့

ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကိုစကြတာပေါ့.."

"ဘာအစီအစဉ်လဲ.."

အခန်းထဲတွင်တော့ မေဝိုင်းလေးသည်

အပြင်ဘက်မှ ရန်ဖြစ်သံများဆဲသွား‌၍

ထူးဆန်းသလို ခံစားနေရချိန်မှာ အခန်းတံခါးကို

ခပ်ပြင်းပြင်း တွန်းဖွင့်၍၀င်လာကြသော

လူသုံးယောက်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားရလေသည်။

"သူ့ကိုဆွဲထူပြီး ခုံပေါ်မှာ ကြိုးတုပ်ထားလိုက်"

ဦးမင်းဒင်၏ ခိုင်းစေချက်နှင့်အတူ

 ကျန်နှစ်ယောက်သည် နံရံထောင့်နားတွင်

ကပ်ထားသော သစ်သားထိုင်ခုံလေးကို

ဆွဲယူလိုက်ကာ ဝိုင်းလေးကိုဆွဲမလိုက်ကြပြီး

ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ချခိုင်းကာ 

ကြိုးတုပ်ထားကြလေသည်။

"ဟဲ့ကောင်မ..နင်ရုန်းနေလည်းအပိုပဲ..

အခုနင့်အသက်က ငါတို့လက်ခုပ်ထဲမှာနော်..

ငြိမ်ငြိမ်မနေရင် နင်ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ

အာမမခံဘူး..ငါတို့ခိုင်းတဲ့အတိုင်းလုပ်

ငါတို့ပြောတာကိုနာခံ..မဟုတ်ရင်တော့

ဒီဓားနဲ့ နင့်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို

ရစရာမရှိအောင် မွှန်းပြစ်လိုက်မယ်.."

လည်မြိုတည့်တည့်ကို ဓားနှင့်ထောက်ပြီး

ခြိမ်းခြောက်လာ၍ တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ယင်လာကာ

မျက်ရည်တွေ အလိုလိုကျလာမိလေသည်။

အစောပိုင်းတုန်းက ရုန်းကန်မိပေမဲ့

တဖြည်းဖြည်းအသားထဲသို့ နစ်၀င်လာသော

ဓားသွားကြောင့် သူ့အမိန့်ကိုနာခံလိုက်ရသည်။

ဒီလူတွေကို ဝိုင်းလေးသိပ်ကြောက်တယ်။

"ငါအခုချက်ချင်း နင့်ယောက်ျားကိုဖုန်းခေါ်မယ်

အဲ့အချိန်ကြရင် နင်ငါပြောခိုင်းတဲ့အတိုင်း

ပြောရမယ်..ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့.."

For Me, [5/24/2025 11:40 AM]

ဦးမင်းဒင်သည် ဝိုင်းလေး၏ ပါးပေါ်သို့

ဓားသွားကို တင်လိုက်ပြီးနောက်

ကြောက်စရာကောင်းစွာ

ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့သည်။

ဒါဟာ ဝိုင်းလေးအတွက် ဘ၀မှာ

ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ကြုံတွေ့ရသည့်

‌အိပ်မက်တွေထဲအထိ ‌စွဲမက်စေမည့်

ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး ဖြစ်ရပ်ပါပဲ။

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

အလွန်ခမ်းနားသော ဧည့်ခန်းထဲတွင်တော့

မင်းစက်သည် ရဲအရာရှိအချို့ကိုခေါ်ထားပြီး

အိုင်တီသမားကိုပါ ခေါ်ထားကာ

ဦးမင်းဒင်တို့ဘက်မှ ခေါ်လာမည့်ဖုန်းကို

အသင့်စောင့်ဆိုင်းဟန်ပြင်ထားလေသည်။

"ကိုမင်းစက်အာဏာ..သူတို့ဘက်ကဖုန်းခေါ်မှာ

သေချာလို့လား.."

ရာအရာရှိသည် မင်းစက်ကိုသေချာစေရန်

မေးလိုက်သောကြောင့် မင်းစက်လည်း

ပြတ်သွားစွာ ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။

"လုံး၀သေချာတယ်..ကျွန်တော့်အမေအိမ်ကနေ

ခုဏကပဲ ဖုန်းဆက်လာတယ်

အိမ်မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ဒေါ်အေးသန်းကို

ဦးမင်းဒင်က လျှို့ဝှက်ပြီးဖုန်းခေါ်လာတယ်တဲ့..

ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဖုန်းနံပါတ်ကို

တောင်းလာတယ်လို့ပြောတယ်

..ကျွန်တော့်အထင်တော့

ဒီကောင်တွေ..ကျွန်တော့်ကိုဖုန်းခေါ်ပြီး

ငွေညှစ်ချင်လို့ပဲနေမယ်..

ဒါကြောင့်အိုင်တီသမားကိုပါ ကျွန်တော်အဆင်သင့်

ခေါ်ထားတာပါ..သူဖုန်းဆက်လာတာနဲ့

အဲ့ဒီ့ဖုန်းနံပါတ်ကနေတစ်ဆင့်..

တည်နေရာကို စုံစမ်းနိုင်ရင်..ကျွန်တော့်မိန်းမကို

ပိုရှာရ လွယ်သွားလိမ့်မယ်ထင်တယ်.."

"ဒီလိုဆိုတော့လည်း ကိုမင်းစက်ဆုံးဖြတ်တာ

မှန်ပါတယ်..ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း

သေချာပူးပေါင်းပြီး..မမေဝိုင်းလေးကို

ရအောင် ရှာပေးပါ့မယ်.."

ရဲအရာရှိ၏စကားကြောင့် သူအားတက်သွားရပေမဲ့

မေ့ကိုရှာမတွေ့သေး၍ စိတ်မအေးနိုင်သေးပေ။

မေပျောက်သွားတာ နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ

မပြည့်သေးပေမဲ့ နောက်နှစ်နာရီကြာရင်

နှစ်ဆယ့်လေးနာရီ ပြည့်ပြီဖြစ်သည်။

မသမာသူတွေလက်ထဲမှာ 

နှစ်ဆယ့်လေးနာရီတိတိ  မေရှိနေသည်ဆိုသော

ခံစားချက်က သူ့ကိုရူးလောက်အောင်

နှိပ်စက်နေသည်။

အခုချိန်မှာ မေဘယ်လောက်ကြောက်နေလိုက်မလဲ။

မေငိုနေမလား..။

သူတို့က မေ့ကိုခြိမ်းခြောက်ပြီး အမျိုးမျိုး

နှိပ်စက်နေသည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို

မြင်ယောင်လိုက်မိတိုင်း အသဲအူပြတ်မတတ်

ကြေကွဲရသည်။

မေသာတစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ရင် ကိုယ်လည်း

အသက်ရှင်နိုင်တော့မယ်မထင်ဘူး။

မေ့ရဲ့တည်ရှိမှုဟာ ကိုယ့်ရဲ့ရှင်သန်ခြင်းတွေပါပဲ။

မေမရှိတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ရှင်သန်မှုက

ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ ရှိတော့မှာမဟုတ်တာ

သေချာတယ်။

မေသာ ကမ္ဘာလောကကြီးထဲကနေ

ထွက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ကိုယ့်လောကကြီးဟာ

ရနံ့မရှိတဲ့  ပန်းခင်းကြီးလို ဖြစ်နေပါလိမ့်မယ်။

*ကိုယ်မေ့ကို ဒီနေ့မတွေ့တွေ့အောင် ရှာမယ်..*

"ဆရာ..ဖုန်းလာနေတယ်.."

ကောင်းသန့်၏ သတိပေးသံကြောင့်

ခုံပေါ်မှာ တင်ထားသည့်ဖုန်းကို

ကောက်ကိုင်လိုက်ပေမဲ့ အစိမ်းရောင်

အကွက်ကလေးကို မနှိပ်သေးပဲ 

အိုင်တီသမားဘက်သို့ အချက်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တည်နေရာကို စစ်ဆေးနေတဲ့အချိန်

ဆရာ့ဘက်ကနေ အချိန်နဲနဲဆွဲထားပေးပါ.."

"ကောင်းပြီ.."

မင်းစက်အဖို့ တစ်သက်နှင့်တစ်ကိုယ်

တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသည့် ဖြစ်ရပ်မျိုးနှင့်

ရင်ဆိုင်နေရ၍ လက်တွေတောင်တုန်ယင်လာသည်။

အတတ်နိုင်ဆုံး စိတ်ကိုထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး

ရဲအရာရှိတွေပါ ကြားအောင်ဖုန်းကို

စပီကာ ဖွင့်၍ပြောလိုက်သည်။

"ဟယ်လို.."

မင်းစက်ဘက်ကနေ တည်တည်ညိမ်ညိမ်နှင့်ပဲ

ပြန်ဖြေလိုက်ပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက

ခဏမျှအသံတိတ်နေပြီးမှ ပြန်ဖြေလာလေသည်။

"အခုပြောနေတာ မင်းစက်အာဏာလား.."

တစ်ဖက်လူရဲ့ အသံကတော့ ခပ်ပြတ်ပြတ်နှင့်

မာထန်နေပေမဲ့ မင်းစက်သည်သူ၏

ဒေါသတွေကို မြိုသိပ်ထားလိုက်ကာ

စိတ်ကို မနည်းဖြေလျော့ထားရသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..ဘာကိစ္စရှိလို့ပါလဲ.."

"မင်းစက်အာဏာ..အခုခင်ဗျားမိန်းမ

ပျောက်နေတယ်မဟုတ်လား.."

တစ်ဖက်လူက မင်းစက်အားသူ့ကို

မသိဘူးအထင်နှင့် သရော်သလို

မေးခွန်းစထုတ်လိုက်လေသည်။

ပညာမဲ့သော ထောင်ထွက်တွေဆိုတော့

အိုင်တီခောတ်ကြီးမှာ သူတို့၏ဖုန်းနံပါတ်ကို

ခြေရာခံနေတာကိုတော့ မသိကြပေ။

"ကျုပ်မိန်းမပျောက်နေတာကို ခင်ဗျားက

ဘယ်လိုလုပ်ပြီးသိတာလဲ..ခင်ဗျားကဘယ်သူလဲ.."

"ငါ့နာမည်မင်းဒင်..အခုမင်းမိန်းမက

ငါတို့လက်ထဲမှာရောက်နေတယ်..မင်းမိန်းမကို

တစ်ခုခုဖြစ်သွားတာ မလိုချင်ရင်ငါတို့နဲ့

အပေးအယူ တစ်ခုလုပ်ရလိမ့်မယ်..."

"ဆရာ!!"

တစ်ဖက်မှ ဦးမင်းဒင်၏စကားအဆုံးတွင်

အိုင်တီသမားက မင်းစက်ကိုအသံပြုလာပြီး

တည်နေရာကို ရှာတွေ့ကြောင်း လက်ပ်တော့ကို

မင်းစက်ဘက်သို့ လှည့်ပြလာလေသည်။

ရဲအရာရှိများလည်း အားလုံး၀မ်းသာသွားကြပြီး

နေရာမှ ချက်ချင်းထလိုက်ကြသည်။

မင်းစက်သည်လည်း ဖုန်းကိုကိုင်ကာ

နေရာမှ ချက်ချင်းထရပ်လိုက်သည်။

လက်ပ်တော့တွင်ပေါ်နေသော တည်နေရာသည်

သန်လျှင်မြို့ရှိ နည်းပညာကျောင်းအနီးကို

ညွှန်ပြနေလေသည်။

ထို့ကြောင့် ပြန်ပေးသမားနှင့် အချိန်ဆွဲကာ

စကားပြောရင်း ထိုသူတွေပုန်းနေနိုင်သည့်

နေရာသို့ သွားရင်းကားရှိရာဆီသို့

အားလုံး ချီတက်ကြလေတော့သည်။

မင်းစက်ကတော့ ကားပေါ်မရောက်ခင်

စပ်ကြားအထိ တစ်ဖက်လူတွေသံသယ

မ၀င်အောင် ဖုန်းဆက်တိုက်ပြောပေးနေရသည်။

"ကျုပ်မိန်းမက ခင်ဗျားတို့ဆီမှာရှိတာကို

ကျုပ်က မမြင်ရတော့ဘယ်လိုလုပ်ပြီး

ယုံလို့ရမှာလဲ..ငွေလိုချင်တာသပ်သပ်နဲ့

ကျုပ်ကိုလာပြီး အချဉ်ဖမ်းနေတာလား.."

"မင်းရဲ့မိန်းမငါတို့ဆီမှာ တကယ်ရှိနေတယ်

ဆိုတာကို သက်သေပြနိုင်ရင် မင်းကငါတို့ကို

ဘာပြန်ပေးမှာလဲ.."

For Me, [5/24/2025 11:40 AM]

"ခင်ဗျားတို့တောင်းတာ ဘာဖြစ်ဖြစ်

ကျုပ်ပေးမယ်.."

သူ့စကားကိုကြားတော့ တဖက်လူက

အသံအကျယ်ကြီး ရယ်ချလိုက်ပြီး

တစ်ယောက်ယောက်ကို စကားပြောဖို့

ခြိမ်းခြောက်နေလေသည်။

သေချာတာကတော့ ခြိမ်းခြောက်ခံရတဲ့သူက

မေပဲဖြစ်လိမ့်မယ်။

*ဟဲ့ကောင်မ..နင့်ပါးစပ်ကိုပိတ်မထားနဲ့

နင့်ယောက်ျားကို နင်ငါတို့နဲ့အတူရှိနေကြောင်း

ပြောပြလိုက်..*

မင်းစက်သည် မေဝိုင်းလေးကို

ယုတ်ရင်းကြမ်းတမ်းစွာ ဆဲဆိုပြီးအသံထွက်အောင်

လုပ်နေကြတာတွေကို ဖုန်းထဲမှကြားနေရ၍

အံကြိတ်လိုက်မိသည်။

ကြည့်ရတာ မေကသူ့ကိုဒုက္ခမပေးချင်လို့

အသံမထွက်မိအောင် ကြိတ်မှိတ်သည်းခံနေတယ်

ထင်ပါရဲ့။

*မေရယ်..ကိုယ်ကလေ..ကျန်တာဘာမှမလိုပါဘူး

မေရှိနေတယ်ဆိုတာလေးကို အတည်ပြုနိုင်ရင်ပဲ

ကိုယ်အားရှိပါပြီ...*

မင်းစက်တို့အဖွဲ့ ကားပေါ်သို့ 

တက်လိုက်ကြသည်အထိ

မေက အရိုက်အနှက်ခံပြီး တင်းခံနေလေသည်။

တကယ်တော့ မေဒီလိုလုပ်နေတာက

ကိုယ်တွေအတွက် အချိန်ဆွဲပေးနေရာ

ရောက်ပေမဲ့ မေကတော့ဟိုလူဆိုးတွေရဲ့

ဒေါသကို နိုးဆွမိပြီး ပိုပြီးနာကျင်ရလိမ့်မယ်။

ထို့ကြောင့် သူသည်းမခံနိုင်တော့ပဲ 

မေ့ကို သူ့ဘက်ကစ၍ အသံပေးလိုက်သည်။

"မေ..အသံတိတ်မနေပါနဲ့..ကိုယ့်ကိုတစ်ခုခုပြောပါ"

အခန်းကျဉ်းလေးထဲတွ‌င်တော့ မေဝိုင်းလေးသည်

မင်းစက်၏‌"မေ"ဆိုသောခေါ်သံကို

 ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပါးပြင်ပေါ်သို့

မျက်ရည်တွေ အတားအဆီးမရှိ

စီးကျလာခဲ့လေသည်။

ဝိုင်းလေးကြောင့် ကိုကို့အား

ဒုက္ခထပ်မရောက်စေချင်တော့၍ 

ဟိုလူတွေက ပါးတွေ၊နားတွေချပြီး

စကားပြောအောင် တွန်းအားပေးနေသော်ငြား

အသံမထွက်မိအောင် အားတင်းထားမိသည်။

"ဟဲ့..နင့်လင်ကဒီလောက်ခေါ်နေတာတောင်

ဘာလို့ ခေါင်းကြောဒီလောက်မာနေတာလဲ..

ဘာလဲ..သေချင်နေတာလား.."

"အ.."

တေဇဆိုသောသူသည် ဝိုင်းလေး၏လည်ပင်းကို

အားထည့်၍ ညှစ်နေသောကြောင့် 

မျက်လုံးတွေပြူးကျယ်လာကာ လည်ပင်းတွေ

အစ်လာလေသည်။

"ကိုကို...ဝိုင်းလေးကိုလာမကယ်ပါနဲ့

ကိုယ့်ထိုက်နဲ့ကိုယ့်ကံသာရှိပါစေ.."

"ဟာ..ဒီကောင်မ..သေတော့မှာပဲ.."

"အား!!!"

တေဇသည် အလွန်ပေါက်ကွဲသွား‌သောကြောင့်

မေဝိုင်းလေးကို ကြိုးတုပ်ထားသည့်

ခုံကို ကန်ချပစ်လိုက်သည်။

ဝုန်းကနဲအသံကြီးနှင့်အတူ မေဝိုင်းလေးသည်

ခုံနှင့်တွဲလျှက်ကြီး တမံသလင်းပေါ်သို့ 

ဘေးတိုက်လှဲကျသွားရာ ညာဘက်နဖူးထောင့်စွန်း

ပေါက်သွားလေသည်။

တစ်ဖက်မှာ  ဖုန်းပြောနေသောမင်းစက်ကတော့

မေ့အော်သံကို ကြားလိုက်ရ၍ သွေးတောင်

စောင့်တက်ချက်သလို ဖြစ်သွားလေသည်။

ကားတံခါးကို လက်သီးနှင့်

ထိုးပစ်လိုက်ချင်မိသည်အထိ သူ့ရင်ထဲမှာ

အောင့်သက်သွားရသည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်မှပြန်ပေးဆွဲသမားတွေကို

သူအော်ပစ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်မိန်းမကိုလက်ဖျားနဲ့တောင်

ထိဖို့မကြိုးစားနဲ့နော်..ခင်ဗျားတို့‌ငွေဘယ်လောက်

လိုချင်လဲ..ကျုပ်ကိုအခုချက်ချင်းပြော.."

"သိန်းတစ်သောင်းလိုချင်တယ်...ငါမင်းကို

ဘဏ်ကဒ်နံပါတ်ပြောမယ်..

ငါ့ဘဏ်ကဒ်ထဲကို ‌ငွေလွှဲပြီးလို့

ငါတို့ငွေထုတ်ပြီးတာနဲ့ မင်းမိန်းမကို

မင်းဆီပြန်ပို့ပေးမယ်.."

"ကျုပ်ကခင်ဗျားကို ဘယ်လိုယုံရမှာလဲ.."

"အဲ့ဒါတော့မင်းသဘောပဲလေ..ငါ့ကိုမယုံလို့

ငွေမပေးနိုင်ရင်တော့ မင်းမိန်းမကို

ထာ၀ရဆုံးရှုံးရပြီလို့ သတ်မှတ်လိုက်ပေါ့..

မင်းသိလား..မင်းဆီကနေငွေမရရင်တောင်

မင်းမိန်းမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်း

တစ်ခုစီတိုင်းက..ငါတို့အတွက်ငွေတွင်းပဲ..

မင်းကိုငါတို့က အခွင့်အရေးပေးနေတာ

လက်ခံချင်တာ..လက်မခံချင်တာတော့

မင်းသဘော‌ပဲ.."

ဘဏ်ကဒ်နံပါတ်‌တွေပြောပြီး ဟိုဘက်ကလူ 

ဖုန်းချသွားချိန်မှာ သူတို့ကထိုလူတွေရှိသည့်

တည်နေရာနားကို တဖြည်းဖြည်း

နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

"ဟိုဘက်ကလူ ဖုန်းဆက်ပိတ်သွားပြီထင်တယ်..

တည်နေရာ ပျောက်သွားပြီ.."

"ဒါဆိုဘယ်လိုဆက်လုပ်ကြမလဲ.."

"တည်နေရာက ဒီအနီးအနားမှာဆိုတော့

ဒီအနီးအနားမှာပဲ ဆက်ရှာကြတာပေါ့.."

လူ‌နေအိမ်နဲ့နီးသည့်နေရာသို့ ရောက်လာပေမဲ့

တစ်ဖက်ရန်သူတွေ မရိပ်မိအောင်တိတ်တဆိတ်

စုံစမ်းရမည်ဖြစ်၍ ရဲတွေလည်း

လူ၀တ်လဲလိုက်ကြလေသည်။

လမ်းမှာတွေ့သမျှ လူတိုင်းကိုဦးမင်းဒင်၏ပုံကို

ပြကာ စုံစမ်းလာခဲ့ပေမဲ့ တော်တော်များများက

ခေါင်းခါ၍သာ ငြင်းလွှတ်ကြသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီပြန်ပေးသမားက ဒီနေရာမှာ

နေတဲ့လူမဟုတ်ဘူးထင်တယ် ဒီပတ်၀န်းကျင်က

လူတွေက သူ့ကိုမသိကြဘူး.."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ‌ဒီလူတွေဒီပတ်၀န်းကျင်မှာ

ရှိတာတော့ သေချာတယ်.."

အချိန်အတော်ကြာအောင် စုံစမ်းကြည့်ပြီးနောက်

ရုတ်တရက် မင်းစက်၏ကားက

စက်ရပ်သွားလေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့လည်းနီးစပ်ရာကား၀ပ်ရှော့ခ်သို့

၀င်လိုက်ကာ ကားကိုစစ်ဆေးခိုင်းလိုက်ရသည်။

"ကားကပြင်တာသိပ်ကြာမှာမဟုတ်ပါဘူး

အစ်ကိုတို့ ဒီမှာခဏစောင့်ပေးကြပါနော်.."

၀န်းထမ်းကောင်လေးတစ်ယောက်က 

သူတို့အား ထိုင်စရာနေရာချပေးသွားရာ

သူတို့အဖွဲ့လည်း ထိုနေရာမှာပဲ

၀င်ထိုင်လိုက်ကြပြီး တော်တော်မောနေကြပြီဖြစ်၍

အနီးမှ၀န်ထမ်းတစ်ယောက်ကိုပဲ လှမ်းခေါ်လိုက်ကာ

အအေး၀ယ်ခိုင်းလိုက်ရသည်။

"အစ်ကိုဒီမှာ အစ်ကိုတို့မှာထားတဲ့

အအေးဗူးတွေပါ.."

"ကျေးဇူးပဲညီလေးရာ..ဒါနဲ့လေ..ညီလေးက

ဒီ၀ပ်ရှော့ခ်မှာလုပ်တာ ကြာပြီလား.."

"ကြာပြီဗျ..ဒီမှာကနေစရာပေးတယ်လေ

ကျွန်တော်တို့လည်း နယ်ကလာတာဆိုတော့

ဒီမှာလုပ်ရတာ အဆင်ပြေတာပေါ့.."

For Me, [5/24/2025 11:40 AM]

"ဒါဆိုရင် ဒီပတ်၀န်းကျင်မှာ အသစ်ရောက်လာတဲ့

လူတွေဘာတွေကို သတိထားမိလား.."

သူတို့က ထိုသို့မေးလိုက်တော့ ကောင်လေးက

အကြောင်းအရင်းမရှိပဲ ထရယ်လေသည်။

"အစ်ကိုကလည်း ဒီပတ်၀န်းကျင်မှာ

နေ့တိုင်း လူတွေကရောက်လာလိုက်

ပြန်ထွက်သွားလိုက်နဲ့ သွားလာနေကြတာ

ကျွန်တော်က ကိုယ့်အလုပ်နဲ့ကိုယ်လေ

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး  သတိထားမိပါ့မလဲ..

ဒါပေမဲ့ ကား၀ပ်ရှော့ခ်ကိုလာတဲ့လူတွေဆိုရင်တော့

သတိထားမိတာပေါ့.."

"ဒါဆို ဒီပုံထဲကလူကိုရော ညီလေးတွေ့မိသေးလား"

ဦးမင်းဒင်၏ပုံကို ထုတ်ပြလိုက်တော့

ကောင်လေးက သေချာကြည့်ပြီး

ခေါင်းခါပြလေသည်။

"ကျွန်တော်တော့မသိဘူးဗျ

..ဒီလူကိုအစ်ကိုတို့ကဘာလို့ ရှာနေတာလဲ.."

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ဒီလူကမိန်းကလေး

တစ်ယောက်ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားလို့ပါ.."

"ဟာ..ဟုတ်လား..ဒါဆိုရင်ဂျာကြီးကိုကျွန်တော်

မေးပေးမယ်..ဂျာကြီးကဒီနေရာမှာ

နေတာကြာပြီဆိုတော့ ဒီပတ်၀န်းကျင်မှာ

သူနဲ့မသိတဲ့လူ သိပ်မရှိဘူး..ကျွန်တော့်ကို

ဓာတ်ပုံပေး.."

ထိုကောင်လေးက ရဲအရာရှိလက်ထဲမှဓာတ်ပုံကို

ယူသွားပြီး ခပ်မြန်မြန်ပဲ အဆောင်တစ်ခုထဲသို့

ပြေး၀င်သွားလေသည်။

ခဏအကြာမှာတော့ အသက်ခပ်ကြီးကြီး

လူတစ်ယောက်နှင့်အတူ အဆောင်ထဲက

ပြန်ထွက်လာကြသည်။

"ဒီကငါ့တူတို့က ဒီဓာတ်ပုံထဲကလူကို

တကယ်ပဲ ပြန်ပေးဆွဲသွားတဲ့ကိစ္စကြောင့်

ရှာနေကြတာလား.."

အသက်ကြီးကြီးနှင့်လူက မင်းစက်တို့ကို

တွေ့သည်နှင့် ချက်ချင်းမေးခွန်းထုတ်လာလေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..ဒီလူက

ထောင်ထွက်တစ်ယောက်ပါ..အခုလည်း

မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဖမ်းခေါ်သွားပြီး

ဒီပတ်၀န်းကျင်မှာ ပုန်းနေတယ်လို့သတင်းရလို့

ကျွန်တော်တို့တွေ လာရှာတာပါ.."

"ဒါဆိုရင်ဦးသိသလောက်

ပြောပြပေးပါ့မယ်..ဒီလူကိုဒီလမ်းထဲမှာ

တွေ့မိပါတယ်..သူတို့ရှိနိုင်မဲ့နေရာကိုလည်း

ဦးသိထားပါတယ်.."

"သူတို့ဆိုတော့ အဲ့ဒီ့လူကတစ်ယောက်တည်း

မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား.."

"ဟုတ်ပါတယ်..စုစုပေါင်းသုံးယောက်ပါ..

မနေ့တုန်းက ဆယ့်နှစ်နာရီထိုးလောက်ကြီး

ဒီလမ်းထဲကို ကားတစ်စီး၀င်လာပါတယ်.."

"ကားအရောင်က အမဲရောင်မဟုတ်လား.."

 မင်းစက်ကစကားလှမ်းထောက်လိုက်တော့

ထိုလူက ခေါင်းညိမ့်၍ချက်ချင်း

ထောက်ခံလာသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်..ကားကအမဲရောင်ပါ..

အဲ့ကားဒီလမ်းထဲကို မောင်း၀င်လာတော့

ဦးက အဆောင်ကိုထမင်းပြန်စားနေတဲ့

လမ်းမှာပါ..

ကားမှန်တွေကအနက်ရောင်တွေဆိုတော့..

ကားနောက်ခန်းထဲမှာ ဘယ်သူရှိနေလည်း

သေချာမတွေ့ခဲ့ရဘူး..ဒါပေမဲ့

ကားမောင်းနေတဲ့လူကိုတော့ အမှတ်မထင်

တွေ့လိုက်ရတယ်..အဲ့လူရဲ့မျက်နှာမှာ

အမာရွတ်ကြီးတစ်ခုလည်းတွေ့တယ်.."

"ဟုတ်တယ်..အဲ့ဒါဦးမင်းဒင်ပဲ...

သူတို့အခုဘယ်မှာရှိလဲ ဦးလေးသိလား.."

မင်းစက်လည်း ဦးမင်းဒင်၏ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို

ထောက်ခံလိုက်ပြီး သဲလွန်စရသွားပြီဖြစ်၍

သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေလေသည်။

"မနက်က ဦးလေးလမ်းလျှောက်ထွက်တော့

ဟိုးဘက်လမ်းထိပ်က တိုက်ပျက်ကြီးထဲကနေ

အဲ့ဒီ့လူနဲ့အတူနောက်တစ်ယောက်

ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်တယ်..

ဦးလေးလည်း တိုက်ပျက်ကြီးတွေရှိတဲ့

ခြံထဲကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသေးတယ်..

ခြံထဲမှာ လူတစ်ယောက်ရှိနေတာကို

ထပ်တွေ့လိုက်ရတယ်..

အထဲမှာ ဟိုတစ်နေ့ကတွေ့ခဲ့တဲ့ကားကိုတော့

မတွေ့ရတော့ဘူး..ဒါပေမဲ့ငါ့တူတို့ရှာနေတဲ့

လူတွေက အဲ့အထဲမှာနေနေတယ်လို့ ထင်တာပဲ.."

ထိုဦးလေး၏စကားအဆုံးမှာတော့ 

မင်းစက်တို့အားလုံး တစ်ယောက်မျက်နှာကို

တစ်ယောက်ပြန်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

"ကိုမင်းစက်..ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီနေရာကို

အခုချက်ချင်း သွားကြည့်ရအောင်.."

"သွားကြတာပေါ့..ဒီကဦးလေးလည်း

ကျွန်တော်တို့ကို အဲ့ဒီ့တိုက်ပျက်ကြီးတွေဆီကို

လိုက်ပြပေးလို့ရမလား.."

"ရတာပေါ့ကွာ..ဦးလေးလိုက်ခဲ့မယ်.."

အရာအားလုံး အစီအစဉ်တကျဖြစ်သွားသည့်

အချိန်မှာတော့ မေ့ကိုကယ်တင်နိုင်တော့မည်ဟု

တွေးလိုက်မိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍

မျက်ရည်တောင် ကျမိတော့မတတ်ပါပဲ။

ကံကြမ္မာ၏သက်ညှာပေးလာမှုအတွက်

အတိုင်းအဆမဲ့ ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

မေ့ကို ပြန်ရှာတွေ့တော့မည်။

ဒီတစ်ခါ မေ့ကိုပြန်ခေါ်လာနိုင်ခဲ့ရင်

မေ့အနားကနေ တစ်ဖဝါးမှမခွာတော့ဖို့

ဆုံးဖြတ်လိုက်မိသည်။

ဖြစ်နိုင်ရင် မေ့ကိုသံမဏိတံခါးအထပ်ထပ်

ကာထားပြီးသာ သိမ်းထားလိုက်ချင်တယ်။

မေသာ ကိုယ့်ဘ၀ထဲကနေထွက်သွားခဲ့ရင်

ကိုယ့်ဘ၀ကြီး ဘယ်လိုဖြစ်ကျန်ခဲ့မလဲဆိုတာ

တွေးတောင် မတွေးရဲအောင်ပါပဲ။

အခန်း(၅၆)ဆက်ရန်

🔥🔥🔥🔥🔥🔥

For Me, [5/24/2025 11:41 AM]

(ဖတၼရသူေၾတအၾတက္ ေအာကၼြာ ဖတႅိဳ႕ေရအာငႅဳပ္ေပးထားပါတယ္ )

အခန္း(၅၅)

💘မာနမင္းသားႏွင့္ေ႐ႊဖူးစာ💘

နားထဲမွာ ႂကြက္ေတြျဖတ္ေျပးေနသလိုမ်ိဳး

တကြၽီကြၽီ အသံေတြကိုၾကားေနရ၍ မ်က္လုံးေတြကို

ျဖည္းညႇင္းစြာ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္မိေတာ့

အေမွာင္ထုက ဦးစြာဆီးႀကိဳလာသည္။

ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်အားလုံးကို အိပ္မက္သာ

ျဖစ္ပါေစဟု ဆုေတာင္းခဲ့မိေပမဲ့ 

ဒီေၾကာက္စရာ ငရဲႀကီးက‌ေန

မလႊတ္ေျမာက္ႏိုင္မွန္း သိသြားခဲ့ပါၿပီ။

တစ္ညလုံး လက္ေတြေရာ၊ေျခေထာက္ေတြေရာ

ႀကိဳးခ်ည္ျခင္း ခံထားရေသာေၾကာင့္

လႈပ္ရွားလိုက္မိတိုင္း ႀကိဳးႏွင့္အသားခ်င္း

ပြတ္တိုက္မိသြားသည့္ေနရာမွ

 အသဲခိုက္မတတ္နာက်င္လာကာ

  မ်က္ရည္ေတာင္က်လာမိသည္။

နာက်င္မႈဒဏ္ကို ေအာ္ညီး၍

ေျဖေဖ်ာက္ပစ္ခ်င္မိေပမဲ့ ပါးစပ္ကိုလည္း

အ၀တ္စႏွင့္ စည္း‌ထားတာ့ ပါးစပ္ေနရာကပါ

နာေနသည္။

*ဘယ္လိုငရဲႀကီးကို ဝိုင္းေလးေရာက္ေနရတာလဲ

အရွင္လတ္လတ္ ငရဲက်တယ္ဆိုတာ

ဒါမ်ိဳးထင္ပါရဲ႕.."

အခန္းတစ္ခုလုံးက အလင္းေရာင္တစ္စက္ေတာင္

မရွိပဲ ေမွာင္ပိန္းေနကာ ေန႔မွန္း၊ညမွန္းေတာင္

မသိႏိုင္တဲ့ ဘ၀သို႔ေရာက္ေနရသည္။

ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးက ႏုံးခ်ိေနၿပီး

ေအးစက္ေနသည့္ တမံသလင္းေပၚမွာ

တစ္ခ်ိန္လုံး လွဲေနခဲ့ရေတာ့ အဖ်ားပိုး၀င္သြားသည္

ထင္ပါရဲ႕ ႏွာေခါင္းကမႈတ္ထုတ္လိုက္သည့္

ေလေတြကေတာင္ ပူေနသည္။

"အြန္း...အြန္း.."

အားအင္ကုန္ခမ္းေနေပမဲ့ အတတ္ႏိုင္ဆုံး

ခႏၶာကိုယ္ကို လူးလွိမ့္ၾကည့္ကာ

ေအာ္ေနမိေလသည္။

မေန႔က မနက္တည္းကဘာမွမစားထားရေသး

ေသာေၾကာင့္ ဗိုက္ေတြလည္းထိုးေအာင့္လာသည္။

"ကြၽီ!!!"

ထိုအခ်ိန္မွာ အခန္းတံခါးကိုဖြင့္လိုက္သံႏွင့္အတူ

ေန႔အလင္းေရာင္က အခန္းထဲသို႔

၀င္ေရာက္လာေလသည္။

အေမွာင္ထုႏွင့္ အသားက်ၿပီးကာမွ

စူးရွသည့္အလင္းေရာင္က မ်က္လုံးကို

လာဟပ္ေန၍ မ်က္လုံးေတြကို မွိတ္ခ်လိုက္မိသည္။

" ေဇာ္ႀကီးကေတာ့ကြာ..အခန္းကို

မီးဖြင့္ထားခဲ့ရင္ ေသမွာမို႔လို႔လားမသိဘူး.."

အခန္းထဲသို႔ ဖိနပ္သံတရွပ္ရွပ္ျမည္သံေပးရင္း

ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ၀င္လာေလသည္။

ထိုလူ၏ေလသံမွာ အျခားတစ္ေယာက္ကို

ျပစ္တင္ေဝဖန္ေနဟန္ေပၚသည္။

႐ုတ္တရက္ခလုတ္ႏွိပ္လိုက္သံႏွင့္အတူ

အခန္း၏အလည္တည့္တည့္မွ မီး‌သီးေလးေၾကာင့္

အလင္းေရာင္ကို အျပည့္အ၀ခံစားလိုက္ရသည္။

မီးခလုတ္ကို ႏွိပ္လိုက္သည့္လူ၏မ်က္ႏွာကိုလည္း

ေသခ်ာျမင္လိုက္ရသည္။

ထိုသူသည္ အရပ္ပုၿပီးအသားညိဳကာ

႐ုပ္ရည္ကလည္း ရင့္ေထာ္ေနေလသည္။

ဝိုင္းေလးကို ဖမ္းလာသည့္ဦးမင္းဒင္၏

အေပါင္းအပါျဖစ္ႏိုင္သည္။

ဦးမင္းဒင္က ေထာင္ထြက္ဆိုေတာ့ဒီလူကလည္း

ေထာင္ထြက္ပဲ‌ေနလိမ့္မယ္။

"ေဟ့ေကာင္မေလး..နင္ကငါ့ကိုဘာၾကည့္တာလဲ.."

သူ႔ကိုအကဲခတ္ေနမိရာမွ အေအာ္ခံလိုက္ရ၍

လန႔္ၿပီး ခႏၶာကိုယ္ေတာင္တုန္တက္သြားသည္။

အခုအခ်ိန္မွာ ဝိုင္းေလး၏ရင္ထဲ၌

အေၾကာက္တရားေတြႏွင့္သာ ျပည့္ႏွက္ေနသည္။

ဝိုင္းေလး၏ အသက္ကသူတို႔လက္ထဲမွာမို႔

သူတို႔ေတြစိတ္ေဖာက္ျပန္ၿပီး တစ္ခုခုလုပ္လာမွာကို

အခ်ိန္တိုင္းေတြးေၾကာက္ေနမိတယ္။

"ေသခ်ာၾကည့္မွ မင္းကလွသားပဲေနာ္.."

ထိုလူ၏မ်က္၀န္းမ်ားသည္ နီရဲတက္ေနကာ

အၿပဳံးႀကီးကအစ ေၾကာက္စရာေကာင္းေနသည္။

ရမၼက္ခိုးေဝေနေသာ သူ႔မ်က္၀န္းနီနီႀကီးႏွင့္

ဝိုင္းေလး၏ ခႏၶာကိုယ္ကို စုန္ခ်ည္ဆန္ခ်ည္

ၾကည့္လာၿပီး အေရွ႕တိုးလာခဲ့သည္။

သူ႔အသက္အ႐ြယ္ႏွင့္မွမလိုက္ သြားရည္တမွ်မွ်ႏွင့္

ယုတ္မာေကာက္က်စ္သည့္ ထိုလူကို

ဝိုင္းေလး႐ြံမုန္းလာသည္။

"စိတ္မပူပါနဲ႔ ကိုႀကီးကနဲနဲေလးထိ႐ုံပါပဲ.."

ထိုလူကို ေရွ႕မတိုးလာဖို႔ေအာ္ေျပာလိုက္ခ်င္ေပမဲ့

အသံထြက္ၿပီး မေျပာႏိုင္သည့္အေျခအေနမို႔

ေဘးတေစာင္း ‌လွဲေနမိရင္းမွ

 ႐ုန္းကန္ၾကည့္ေနမိရာ သမံတလင္းႏွင့္

ယွက္တိုက္သလိုျဖစ္ကာ အသားေတြေတာင္

ပြန္းပဲ့လာသည္။

ဝိုင္းေလး၀တ္ထားသည့္ အစိမ္းႏုေရာင္

ဂါ၀န္ေလးက ဒူးအထိလိပ္တင္ေနေလရာ

ထိုသူ၏ ေကာက္က်စ္ေသာမ်က္၀န္းတို႔သည္

ပို၍ အေရာင္ေတာက္လာခဲ့သည္။

"အြန္း..အြန္း.."

ဝိုင္းေလး၏ေျခသလုံးကို သူ႔ရဲ႕

အသမာတတ္ေနသည့္ လက္ၾကမ္းႀကီးႏွင့္

ဆုပ္ကိုင္လိုက္သည့္အခ်ိန္ 

အသဲအူလႈိက္တက္လာေလာက္ေအာင္

ေအာ္လိုက္မိေတာ့သည္။

"ဘာလို႔ ဒီေလာက္အထိ႐ုန္းေနရတာလဲ

ကိုႀကီးက ကေလးကိုဝါးမစားပါဘူး..ဟဲ..ဟဲ.."

*ဟင့္အင္း..ဝိုင္းေလးလက္မခံဘူး..

ဝိုင္းေလးရဲ႕ဘ၀ေတာ့ ဒီလူယုတ္မာႀကီးေၾကာင့္

ပ်က္စီးရေတာ့မယ္ထင္တယ္..

အခုအခ်ိန္ဆို ကိုကိုဝိုင္းေလးကို

စိတ္ပူၿပီး လိုက္ရွာေနေလာက္မွာေသခ်ာတယ္

ဒီလူယုတ္မာရဲ႕ လက္ထဲမွာဝိုင္းေလးရဲ႕

ဘ၀ႀကီး ပ်က္စီးရမယ္ဆိုရင္..

တကယ္လို႔လြတ္ေျမာက္သြားမယ္ဆိုရင္ေတာင္

ဝိုင္းေလးအသက္မရွင္ခ်င္ေတာ့ဘူး..

ကိုကို႔ဆီကို သန႔္စင္တဲ့ဘ၀နဲ႔ပဲ

ဝိုင္းေလးျပန္သြားခ်င္တယ္..*

"ေဟ့ေကာင္ေတဇ..အဲ့ဒီ့မွာဘာလုပ္ေနတာလဲ.."

အခန္းတံခါးအ၀သို႔ ေနာက္ထပ္လူအရိပ္တစ္ခုက

ထပ္ေရာက္လာၿပီး ေအာ္ေငါက္လာရာ

ဝိုင္းေလး၏ ေျခေထာက္ေတြကိုကိုင္ဆုပ္ထားေသာ

လူႀကီးက သူ႔လုပ္ရပ္ေတြအားလုံးကို

ရပ္တန႔္လိုက္ေလသည္။

"မင္းဒင္ကလည္းကြာ..

ငါဒီမွာဇာတ္လမ္းစမလို႔ဥစၥာ.."

"ေဟ့ေကာင့္..မင္းဇာတ္လမ္းစတာက

အေရးမႀကီးဘူး ခုေလာေလာဆယ္

ငါတို႔မွာစားစရာမရွိတာကို အရင္ရွင္းရမယ္ကြ

ေဇာ္ႀကီးကို ဒီေကာင္မေလးရဲ႕

လက္၀တ္လက္စားေတြ သြားေရာင္းခိုင္းထားတာ

အခုထိ ျပန္မလာေသးဘူး.."

For Me, [5/24/2025 11:41 AM]

"ၾကည့္ရတာ ဒီေကာင္လစ္သြားၿပီမ်ားလား.."

"အဲ့ဒါေတာ့ မျဖစ္ဘူးေနာ္..

ကားလည္းသူပဲယူသြားတာဟ..."

"ဟာ..ေနအုံး..ငါသူ႔ေနာက္လိုက္သြားအုံးမယ္

မင္းဒီေကာင္မေလးကို ၾကည့္ထားလိုက္.."

အခန္းထဲမွာ ေျပာေနၾကသည့္စကားေတြကို

ဝိုင္းေလးၾကားေနရ၍ ဒီလူဆိုးအဖြဲ႕မွာ

စုစုေပါင္း လူသုံးေယာက္ပဲရွိတာကိုေတာ့

ခန႔္မွန္းလိုက္မိသည္။

ဝိုင္းေလးကို ေဆာ္ကားဖို႔ႀကံေနသည့္လူႀကီး

ထြက္သြားၿပီျဖစ္၍ အႏၲရာယ္မွကပ္သီးေလး

လြတ္သြားၿပီဟု ဆိုႏိုင္ေပမဲ့ အခုဝိုင္းေလး၏

အေရွ႕မွာ ရပ္ေနေသာ လူႀကီးကပို၍

ေၾကာက္စရာ ေကာင္းသည္ဟုထင္မိသည္။

သူ႔အသံကိုၾကားယုံနဲ႔တင္ ‌လိပ္ျပာလန႔္မတတ္

ေၾကာက္ေနမိတာ။

သူတို႔ေျပာတဲ့ကားက ဖြားဖြားႏုတို႔ရဲ႕

ကားျဖစ္ႏိုင္တယ္။

ဝိုင္းေလးရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ၀တ္လာသမွ်

လက္၀တ္လက္စားေတြလည္း 

မရွိေတာ့ပုံေထာက္ရင္ သူတို႔ေရာင္းဖို႔ေျပာေနတဲ့

ဟာေတြက ဝိုင္းေလးဆီကေန

ခြၽတ္ယူထားတာပဲေနမယ္..။

ေတာ္ေတာ္ယုတ္မာေကာက္က်စ္ၾကတဲ့လူေတြပဲ။

သူမ်ားရဲ႕မ်က္ရည္ေတြကိုျခနင္းၿပီး

မသမာတဲ့နည္းနဲ႔ ပိုက္ဆံရွာေနၾကလို႔လည္း

သူတို႔ေတြ အခုလိုပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳးနဲ႔

ေနရတဲ့ ဘ၀ကိုေရာက္ေနရတာ။

သူတို႔ဘာေၾကာင့္ ဝိုင္းေလးကိုဖမ္းထားၾကတာလဲ။

သူတို႔ ဝိုင္းေလးကိုဘာလုပ္ပစ္ၾကမွာလဲ။

အြန္လိုင္းမွာ လူကုန္ကူးခံရသည့္

မႈခင္းသတင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ဖတ္ခဲ့ဖူးေပမဲ့

ကိုယ္တိုင္ ဒီလိုဘ၀မ်ိဳးေရာက္ရလိမ့္မယ္လို႔

တစ္ခါမွ မေတြးခဲ့မိဘူး။

အခုေတာ့ က်ားခံတြင္း၀မွာ ေျခဆင္းမိေနသည့္

အျဖစ္မ်ိဳးေရာက္ေနရေလၿပီ။

ဘယ္အခ်ိန္ က်ားအစားခံရမလဲဆိုတာကို

ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ ေၾကာက္လန႔္ေနရသည္။

ဝိုင္းေလးရဲ႕ဘ၀က သူတို႔လက္ထဲမွာမို႔

အခ်ိန္မေ႐ြး ဘ၀ပ်က္သြားႏိုင္တယ္။

တစ္ေယာက္ေယာက္ ဝိုင္းေလးကိုလာကယ္ရင္

သိပ္ေကာင္းမွာပဲ။

ဦးမင္းဒင္သည္လည္း အခန္းထဲမွ

ထြက္သြားေသာေၾကာင့္ 

အနည္းငယ္စိတ္သက္သာရာ ရသြားေပမဲ့

အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ မထႏိုင္၊မထိုင္ႏိုင္

ျဖစ္ေနရသည့္ဘ၀မို႔ စိတ္ဓာတ္ေတြ

ေအာက္ဆုံးအထိ ထိုးက်ေနၿပီး

အသက္ရွင္ခ်င္စိတ္ေတြလည္း ေပ်ာက္ဆုံးေနပါၿပီ။

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

"ဒုန္း!!!"

မ်က္လုံးေတြေမွးခနဲျဖစ္သြားစဥ္ 

အခန္းအျပင္ဘက္မွ ဒုန္းဒုန္းဒိုင္းဒိုင္းအသံေတြ

ၾကားေနရ၍ ဝိုင္ေလးလန႔္ႏိုးၿပီး မ်က္လုံးေတြ

ျပဴးက်ယ္သြားရသည္။

အခန္းအျပင္ဘက္မွ လူသုံးေယာက္၏

ေဒါသသံစြတ္ေနေသာ စကားေျပာသံေတြကိုပါ

ပီသစြာ ၾကားေနရ၍ ေသခ်ာေလး

နားစြင့္ၾကည့္လိုက္မိသည္။

"အခုငါတို႔ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ..

ကား‌ကိုေရာ သြားေရာင္းတဲ့ရတနာေတြကိုေရာ

ဦးေအာင္လႈိင္တို႔အဖြဲ႕က ယူသြားၿပီ..

ငါတို႔မွာ စားဖို႔ေတာင္မရွိေတာ့ဘူး.."

"ေဇာ္ႀကီး..အဲ့ဒါမင္းညံ့တာေလ..အခုမွလာၿပီး

ညီးျပမေနနဲ႔.."

"မင္းအဲ့လိုေတာ့မေျပာနဲ႔မင္းဒင္..ဦးေအာင္လႈိင္နဲ႔

ပတ္သတ္ခဲ့တာဘယ္သူလဲ..

မင္းကဇယားသြားရႈပ္လို႔ ဟိုကငါ့ကို

အငိုက္ဖမ္းသြားတာ..မင္းသူ႔ဆီကေဆးေတြ

ယူယူၿပီးခ်ခဲ့လို႔ ျပန္ယူတာတဲ့

ၾကားထဲက ငါ့မွာအထိုးႀကိတ္ခံလိုက္ရေသးတယ္.."

"ကဲ..ေတာ္ၾကပါေတာ့ကြာ..

အခုငါတို႔ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ..

ငါတို႔မွာ သုံးဖို႔‌ေတာင္ပိုက္ဆံမရွိေတာ့ဘူး

ဒီၾကားထဲ အထဲကေကာင္မကိုဖမ္းလာခဲ့လို႔

ရဲေတြက မင္းဒင္ကိုအသဲအသန္လိုက္ရွာေနတယ္.."

မင္းဒင္လည္း ေတဇ၏စကားေၾကာင့္

အနည္းငယ္ေတြေဝသြားမိသည္။

အစကေတာ့ ဒီေကာင္မေလးကိုဖမ္းၿပီး

သူမဆီက လက္၀တ္လက္စားေတြကိုေရာင္းကာ

ခဏႏွပ္မည္ေပါ့။

သုံးစရာ နဲနဲပဲက်န္ေတာ့မွသာ ေကာင္မေလးရဲ႕

အမ်ိဳးသားဆီကေန ပိုက္ဆံေတာင္းမည္ဟု

စဥ္းစားခဲ့တာပါ။

ေဒၚႏုယဥ္တို႔ဆီမွာ အလုပ္ဆင္းခဲ့စဥ္တုန္းက

ဒီေကာင္မေလးရဲ႕ေယာက္်ားက 

သူမကို အရမ္းဂ႐ုစိုက္ေၾကာင္း

မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ ႀကဳံခဲ့ရတယ္။

ေအးသန္းေျပာပုံအရဆို အဲ့ဒီ့မင္းစက္အာဏာရဲ႕ 

ႂကြယ္၀ခ်မ္းသာမႈက ေဒၚႏုယဥ္တို႔ထက္

အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာသည္တဲ့။

ဒီေတာ့ ေကာင္မေလးကိုသြားႀကိဳတဲ့အခ်ိန္က

ကိုယ့္အတြက္ အကြက္ေကာင္းျဖစ္ခဲ့တာေပါ့။

"ငါတို႔မွာ အခက္အခဲျဖစ္ေနၿပီဆိုေတာ့

ငါတို႔ရဲ႕ အစီအစဥ္ကိုစၾကတာေပါ့.."

"ဘာအစီအစဥ္လဲ.."

အခန္းထဲတြင္ေတာ့ ေမဝိုင္းေလးသည္

အျပင္ဘက္မွ ရန္ျဖစ္သံမ်ားဆဲသြား‌၍

ထူးဆန္းသလို ခံစားေနရခ်ိန္မွာ အခန္းတံခါးကို

ခပ္ျပင္းျပင္း တြန္းဖြင့္၍၀င္လာၾကေသာ

လူသုံးေယာက္ေၾကာင့္ ထိတ္လန႔္သြားရေလသည္။

"သူ႔ကိုဆြဲထူၿပီး ခုံေပၚမွာ ႀကိဳးတုပ္ထားလိုက္"

ဦးမင္းဒင္၏ ခိုင္းေစခ်က္ႏွင့္အတူ

 က်န္ႏွစ္ေယာက္သည္ နံရံေထာင့္နားတြင္

ကပ္ထားေသာ သစ္သားထိုင္ခုံေလးကို

ဆြဲယူလိုက္ကာ ဝိုင္းေလးကိုဆြဲမလိုက္ၾကၿပီး

ခုံေပၚတြင္ ထိုင္ခ်ခိုင္းကာ 

ႀကိဳးတုပ္ထားၾကေလသည္။

"ဟဲ့ေကာင္မ..နင္႐ုန္းေနလည္းအပိုပဲ..

အခုနင့္အသက္က ငါတို႔လက္ခုပ္ထဲမွာေနာ္..

ၿငိမ္ၿငိမ္မေနရင္ နင္ဘာျဖစ္သြားမလဲဆိုတာ

အာမမခံဘူး..ငါတို႔ခိုင္းတဲ့အတိုင္းလုပ္

ငါတို႔ေျပာတာကိုနာခံ..မဟုတ္ရင္ေတာ့

ဒီဓားနဲ႔ နင့္ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံးကို

ရစရာမရွိေအာင္ မႊန္းျပစ္လိုက္မယ္.."

လည္ၿမိဳတည့္တည့္ကို ဓားႏွင့္ေထာက္ၿပီး

ၿခိမ္းေျခာက္လာ၍ တစ္ကိုယ္လုံးတုန္ယင္လာကာ

မ်က္ရည္ေတြ အလိုလိုက်လာမိေလသည္။

အေစာပိုင္းတုန္းက ႐ုန္းကန္မိေပမဲ့

တျဖည္းျဖည္းအသားထဲသို႔ နစ္၀င္လာေသာ

ဓားသြားေၾကာင့္ သူ႔အမိန႔္ကိုနာခံလိုက္ရသည္။

For Me, [5/24/2025 11:41 AM]

ဒီလူေတြကို ဝိုင္းေလးသိပ္ေၾကာက္တယ္။

"ငါအခုခ်က္ခ်င္း နင့္ေယာက္်ားကိုဖုန္းေခၚမယ္

အဲ့အခ်ိန္ၾကရင္ နင္ငါေျပာခိုင္းတဲ့အတိုင္း

ေျပာရမယ္..ဒါမွမဟုတ္ရင္ေတာ့.."

ဦးမင္းဒင္သည္ ဝိုင္းေလး၏ ပါးေပၚသို႔

ဓားသြားကို တင္လိုက္ၿပီးေနာက္

ေၾကာက္စရာေကာင္းစြာ

ၿခိမ္းေျခာက္လာခဲ့သည္။

ဒါဟာ ဝိုင္းေလးအတြက္ ဘ၀မွာ

ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ႀကဳံေတြ႕ရသည့္

‌အိပ္မက္ေတြထဲအထိ ‌စြဲမက္ေစမည့္

ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆုံး ျဖစ္ရပ္ပါပဲ။

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

အလြန္ခမ္းနားေသာ ဧည့္ခန္းထဲတြင္ေတာ့

မင္းစက္သည္ ရဲအရာရွိအခ်ိဳ႕ကိုေခၚထားၿပီး

အိုင္တီသမားကိုပါ ေခၚထားကာ

ဦးမင္းဒင္တို႔ဘက္မွ ေခၚလာမည့္ဖုန္းကို

အသင့္ေစာင့္ဆိုင္းဟန္ျပင္ထားေလသည္။

"ကိုမင္းစက္အာဏာ..သူတို႔ဘက္ကဖုန္းေခၚမွာ

ေသခ်ာလို႔လား.."

ရာအရာရွိသည္ မင္းစက္ကိုေသခ်ာေစရန္

ေမးလိုက္ေသာေၾကာင့္ မင္းစက္လည္း

ျပတ္သြားစြာ ေခါင္းညိမ့္ျပလိုက္သည္။

"လုံး၀ေသခ်ာတယ္..ကြၽန္ေတာ့္အေမအိမ္ကေန

ခုဏကပဲ ဖုန္းဆက္လာတယ္

အိမ္မွာ အလုပ္လုပ္တဲ့ေဒၚေအးသန္းကို

ဦးမင္းဒင္က လွ်ိဳ႕ဝွက္ၿပီးဖုန္းေခၚလာတယ္တဲ့..

ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ဖုန္းနံပါတ္ကို

ေတာင္းလာတယ္လို႔ေျပာတယ္

..ကြၽန္ေတာ့္အထင္ေတာ့

ဒီေကာင္ေတြ..ကြၽန္ေတာ့္ကိုဖုန္းေခၚၿပီး

ေငြညႇစ္ခ်င္လို႔ပဲေနမယ္..

ဒါေၾကာင့္အိုင္တီသမားကိုပါ ကြၽန္ေတာ္အဆင္သင့္

ေခၚထားတာပါ..သူဖုန္းဆက္လာတာနဲ႔

အဲ့ဒီ့ဖုန္းနံပါတ္ကေနတစ္ဆင့္..

တည္ေနရာကို စုံစမ္းႏိုင္ရင္..ကြၽန္ေတာ့္မိန္းမကို

ပိုရွာရ လြယ္သြားလိမ့္မယ္ထင္တယ္.."

"ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ကိုမင္းစက္ဆုံးျဖတ္တာ

မွန္ပါတယ္..ကြၽန္ေတာ္တို႔ဘက္ကလည္း

ေသခ်ာပူးေပါင္းၿပီး..မေမဝိုင္းေလးကို

ရေအာင္ ရွာေပးပါ့မယ္.."

ရဲအရာရွိ၏စကားေၾကာင့္ သူအားတက္သြားရေပမဲ့

ေမ့ကိုရွာမေတြ႕ေသး၍ စိတ္မေအးႏိုင္ေသးေပ။

ေမေပ်ာက္သြားတာ ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ

မျပည့္ေသးေပမဲ့ ေနာက္ႏွစ္နာရီၾကာရင္

ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ ျပည့္ၿပီျဖစ္သည္။

မသမာသူေတြလက္ထဲမွာ 

ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီတိတိ  ေမရွိေနသည္ဆိုေသာ

ခံစားခ်က္က သူ႔ကို႐ူးေလာက္ေအာင္

ႏွိပ္စက္ေနသည္။

အခုခ်ိန္မွာ ေမဘယ္ေလာက္ေၾကာက္ေနလိုက္မလဲ။

ေမငိုေနမလား..။

သူတို႔က ေမ့ကိုၿခိမ္းေျခာက္ၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳး

ႏွိပ္စက္ေနသည့္ ျမင္ကြင္းမ်ိဳးကို

ျမင္ေယာင္လိုက္မိတိုင္း အသဲအူျပတ္မတတ္

ေၾကကြဲရသည္။

ေမသာတစ္ခုခု ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ ကိုယ္လည္း

အသက္ရွင္ႏိုင္ေတာ့မယ္မထင္ဘူး။

ေမ့ရဲ႕တည္ရွိမႈဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ရွင္သန္ျခင္းေတြပါပဲ။

ေမမရွိတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕ရွင္သန္မႈက

ဘာအဓိပၸာယ္မွ ရွိေတာ့မွာမဟုတ္တာ

ေသခ်ာတယ္။

ေမသာ ကမာၻေလာကႀကီးထဲကေန

ထြက္သြားခဲ့မယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္ေလာကႀကီးဟာ

ရနံ႔မရွိတဲ့  ပန္းခင္းႀကီးလို ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

*ကိုယ္ေမ့ကို ဒီေန႔မေတြ႕ေတြ႕ေအာင္ ရွာမယ္..*

"ဆရာ..ဖုန္းလာေနတယ္.."

ေကာင္းသန႔္၏ သတိေပးသံေၾကာင့္

ခုံေပၚမွာ တင္ထားသည့္ဖုန္းကို

ေကာက္ကိုင္လိုက္ေပမဲ့ အစိမ္းေရာင္

အကြက္ကေလးကို မႏွိပ္ေသးပဲ 

အိုင္တီသမားဘက္သို႔ အခ်က္ျပလိုက္သည္။

"ကြၽန္ေတာ္တည္ေနရာကို စစ္ေဆးေနတဲ့အခ်ိန္

ဆရာ့ဘက္ကေန အခ်ိန္နဲနဲဆြဲထားေပးပါ.."

"ေကာင္းၿပီ.."

မင္းစက္အဖို႔ တစ္သက္ႏွင့္တစ္ကိုယ္

တစ္ခါမွ မႀကဳံဖူးသည့္ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးႏွင့္

ရင္ဆိုင္ေနရ၍ လက္ေတြေတာင္တုန္ယင္လာသည္။

အတတ္ႏိုင္ဆုံး စိတ္ကိုထိန္းခ်ဳပ္လိုက္ၿပီး

ရဲအရာရွိေတြပါ ၾကားေအာင္ဖုန္းကို

စပီကာ ဖြင့္၍ေျပာလိုက္သည္။

"ဟယ္လို.."

မင္းစက္ဘက္ကေန တည္တည္ညိမ္ညိမ္ႏွင့္ပဲ

ျပန္ေျဖလိုက္ေပမဲ့ တစ္ဖက္လူက

ခဏမွ်အသံတိတ္ေနၿပီးမွ ျပန္ေျဖလာေလသည္။

"အခုေျပာေနတာ မင္းစက္အာဏာလား.."

တစ္ဖက္လူရဲ႕ အသံကေတာ့ ခပ္ျပတ္ျပတ္ႏွင့္

မာထန္ေနေပမဲ့ မင္းစက္သည္သူ၏

ေဒါသေတြကို ၿမိဳသိပ္ထားလိုက္ကာ

စိတ္ကို မနည္းေျဖေလ်ာ့ထားရသည္။

"ဟုတ္ပါတယ္..ဘာကိစၥရွိလို႔ပါလဲ.."

"မင္းစက္အာဏာ..အခုခင္ဗ်ားမိန္းမ

ေပ်ာက္ေနတယ္မဟုတ္လား.."

တစ္ဖက္လူက မင္းစက္အားသူ႔ကို

မသိဘူးအထင္ႏွင့္ သေရာ္သလို

ေမးခြန္းစထုတ္လိုက္ေလသည္။

ပညာမဲ့ေသာ ေထာင္ထြက္ေတြဆိုေတာ့

အိုင္တီေခာတ္ႀကီးမွာ သူတို႔၏ဖုန္းနံပါတ္ကို

ေျခရာခံေနတာကိုေတာ့ မသိၾကေပ။

"က်ဳပ္မိန္းမေပ်ာက္ေနတာကို ခင္ဗ်ားက

ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးသိတာလဲ..ခင္ဗ်ားကဘယ္သူလဲ.."

"ငါ့နာမည္မင္းဒင္..အခုမင္းမိန္းမက

ငါတို႔လက္ထဲမွာေရာက္ေနတယ္..မင္းမိန္းမကို

တစ္ခုခုျဖစ္သြားတာ မလိုခ်င္ရင္ငါတို႔နဲ႔

အေပးအယူ တစ္ခုလုပ္ရလိမ့္မယ္..."

"ဆရာ!!"

တစ္ဖက္မွ ဦးမင္းဒင္၏စကားအဆုံးတြင္

အိုင္တီသမားက မင္းစက္ကိုအသံျပဳလာၿပီး

တည္ေနရာကို ရွာေတြ႕ေၾကာင္း လက္ပ္ေတာ့ကို

မင္းစက္ဘက္သို႔ လွည့္ျပလာေလသည္။

ရဲအရာရွိမ်ားလည္း အားလုံး၀မ္းသာသြားၾကၿပီး

ေနရာမွ ခ်က္ခ်င္းထလိုက္ၾကသည္။

မင္းစက္သည္လည္း ဖုန္းကိုကိုင္ကာ

ေနရာမွ ခ်က္ခ်င္းထရပ္လိုက္သည္။

လက္ပ္ေတာ့တြင္ေပၚေနေသာ တည္ေနရာသည္

သန္လွ်င္ၿမိဳ႕ရွိ နည္းပညာေက်ာင္းအနီးကို

ၫႊန္ျပေနေလသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ျပန္ေပးသမားႏွင့္ အခ်ိန္ဆြဲကာ

စကားေျပာရင္း ထိုသူေတြပုန္းေနႏိုင္သည့္

ေနရာသို႔ သြားရင္းကားရွိရာဆီသို႔

အားလုံး ခ်ီတက္ၾကေလေတာ့သည္။

မင္းစက္ကေတာ့ ကားေပၚမေရာက္ခင္

စပ္ၾကားအထိ တစ္ဖက္လူေတြသံသယ

မ၀င္ေအာင္ ဖုန္းဆက္တိုက္ေျပာေပးေနရသည္။

For Me, [5/24/2025 11:42 AM]

"က်ဳပ္မိန္းမက ခင္ဗ်ားတို႔ဆီမွာရွိတာကို

က်ဳပ္က မျမင္ရေတာ့ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး

ယုံလို႔ရမွာလဲ..ေငြလိုခ်င္တာသပ္သပ္နဲ႔

က်ဳပ္ကိုလာၿပီး အခ်ဥ္ဖမ္းေနတာလား.."

"မင္းရဲ႕မိန္းမငါတို႔ဆီမွာ တကယ္ရွိေနတယ္

ဆိုတာကို သက္ေသျပႏိုင္ရင္ မင္းကငါတို႔ကို

ဘာျပန္ေပးမွာလဲ.."

"ခင္ဗ်ားတို႔ေတာင္းတာ ဘာျဖစ္ျဖစ္

က်ဳပ္ေပးမယ္.."

သူ႔စကားကိုၾကားေတာ့ တဖက္လူက

အသံအက်ယ္ႀကီး ရယ္ခ်လိုက္ၿပီး

တစ္ေယာက္ေယာက္ကို စကားေျပာဖို႔

ၿခိမ္းေျခာက္ေနေလသည္။

ေသခ်ာတာကေတာ့ ၿခိမ္းေျခာက္ခံရတဲ့သူက

ေမပဲျဖစ္လိမ့္မယ္။

*ဟဲ့ေကာင္မ..နင့္ပါးစပ္ကိုပိတ္မထားနဲ႔

နင့္ေယာက္်ားကို နင္ငါတို႔နဲ႔အတူရွိေနေၾကာင္း

ေျပာျပလိုက္..*

မင္းစက္သည္ ေမဝိုင္းေလးကို

ယုတ္ရင္းၾကမ္းတမ္းစြာ ဆဲဆိုၿပီးအသံထြက္ေအာင္

လုပ္ေနၾကတာေတြကို ဖုန္းထဲမွၾကားေနရ၍

အံႀကိတ္လိုက္မိသည္။

ၾကည့္ရတာ ေမကသူ႔ကိုဒုကၡမေပးခ်င္လို႔

အသံမထြက္မိေအာင္ ႀကိတ္မွိတ္သည္းခံေနတယ္

ထင္ပါရဲ႕။

*ေမရယ္..ကိုယ္ကေလ..က်န္တာဘာမွမလိုပါဘူး

ေမရွိေနတယ္ဆိုတာေလးကို အတည္ျပဳႏိုင္ရင္ပဲ

ကိုယ္အားရွိပါၿပီ...*

မင္းစက္တို႔အဖြဲ႕ ကားေပၚသို႔ 

တက္လိုက္ၾကသည္အထိ

ေမက အ႐ိုက္အႏွက္ခံၿပီး တင္းခံေနေလသည္။

တကယ္ေတာ့ ေမဒီလိုလုပ္ေနတာက

ကိုယ္ေတြအတြက္ အခ်ိန္ဆြဲေပးေနရာ

ေရာက္ေပမဲ့ ေမကေတာ့ဟိုလူဆိုးေတြရဲ႕

ေဒါသကို ႏိုးဆြမိၿပီး ပိုၿပီးနာက်င္ရလိမ့္မယ္။

ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္းမခံႏိုင္ေတာ့ပဲ 

ေမ့ကို သူ႔ဘက္ကစ၍ အသံေပးလိုက္သည္။

"ေမ..အသံတိတ္မေနပါနဲ႔..ကိုယ့္ကိုတစ္ခုခုေျပာပါ"

အခန္းက်ဥ္းေလးထဲတြ‌င္ေတာ့ ေမဝိုင္းေလးသည္

မင္းစက္၏‌"ေမ"ဆိုေသာေခၚသံကို

 ၾကားလိုက္ရသည့္အခါ ပါးျပင္ေပၚသို႔

မ်က္ရည္ေတြ အတားအဆီးမရွိ

စီးက်လာခဲ့ေလသည္။

ဝိုင္းေလးေၾကာင့္ ကိုကို႔အား

ဒုကၡထပ္မေရာက္ေစခ်င္ေတာ့၍ 

ဟိုလူေတြက ပါးေတြ၊နားေတြခ်ၿပီး

စကားေျပာေအာင္ တြန္းအားေပးေနေသာ္ျငား

အသံမထြက္မိေအာင္ အားတင္းထားမိသည္။

"ဟဲ့..နင့္လင္ကဒီေလာက္ေခၚေနတာေတာင္

ဘာလို႔ ေခါင္းေၾကာဒီေလာက္မာေနတာလဲ..

ဘာလဲ..ေသခ်င္ေနတာလား.."

"အ.."

ေတဇဆိုေသာသူသည္ ဝိုင္းေလး၏လည္ပင္းကို

အားထည့္၍ ညႇစ္ေနေသာေၾကာင့္ 

မ်က္လုံးေတြျပဴးက်ယ္လာကာ လည္ပင္းေတြ

အစ္လာေလသည္။

"ကိုကို...ဝိုင္းေလးကိုလာမကယ္ပါနဲ႔

ကိုယ့္ထိုက္နဲ႔ကိုယ့္ကံသာရွိပါေစ.."

"ဟာ..ဒီေကာင္မ..ေသေတာ့မွာပဲ.."

"အား!!!"

ေတဇသည္ အလြန္ေပါက္ကြဲသြား‌ေသာေၾကာင့္

ေမဝိုင္းေလးကို ႀကိဳးတုပ္ထားသည့္

ခုံကို ကန္ခ်ပစ္လိုက္သည္။

ဝုန္းကနဲအသံႀကီးႏွင့္အတူ ေမဝိုင္းေလးသည္

ခုံႏွင့္တြဲလွ်က္ႀကီး တမံသလင္းေပၚသို႔ 

ေဘးတိုက္လွဲက်သြားရာ ညာဘက္နဖူးေထာင့္စြန္း

ေပါက္သြားေလသည္။

တစ္ဖက္မွာ  ဖုန္းေျပာေနေသာမင္းစက္ကေတာ့

ေမ့ေအာ္သံကို ၾကားလိုက္ရ၍ ေသြးေတာင္

ေစာင့္တက္ခ်က္သလို ျဖစ္သြားေလသည္။

ကားတံခါးကို လက္သီးႏွင့္

ထိုးပစ္လိုက္ခ်င္မိသည္အထိ သူ႔ရင္ထဲမွာ

ေအာင့္သက္သြားရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ဖက္မွျပန္ေပးဆြဲသမားေတြကို

သူေအာ္ပစ္လိုက္သည္။

"ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္မိန္းမကိုလက္ဖ်ားနဲ႔ေတာင္

ထိဖို႔မႀကိဳးစားနဲ႔ေနာ္..ခင္ဗ်ားတို႔‌ေငြဘယ္ေလာက္

လိုခ်င္လဲ..က်ဳပ္ကိုအခုခ်က္ခ်င္းေျပာ.."

"သိန္းတစ္ေသာင္းလိုခ်င္တယ္...ငါမင္းကို

ဘဏ္ကဒ္နံပါတ္ေျပာမယ္..

ငါ့ဘဏ္ကဒ္ထဲကို ‌ေငြလႊဲၿပီးလို႔

ငါတို႔ေငြထုတ္ၿပီးတာနဲ႔ မင္းမိန္းမကို

မင္းဆီျပန္ပို႔ေပးမယ္.."

"က်ဳပ္ကခင္ဗ်ားကို ဘယ္လိုယုံရမွာလဲ.."

"အဲ့ဒါေတာ့မင္းသေဘာပဲေလ..ငါ့ကိုမယုံလို႔

ေငြမေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ မင္းမိန္းမကို

ထာ၀ရဆုံးရႈံးရၿပီလို႔ သတ္မွတ္လိုက္ေပါ့..

မင္းသိလား..မင္းဆီကေနေငြမရရင္ေတာင္

မင္းမိန္းမရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္း

တစ္ခုစီတိုင္းက..ငါတို႔အတြက္ေငြတြင္းပဲ..

မင္းကိုငါတို႔က အခြင့္အေရးေပးေနတာ

လက္ခံခ်င္တာ..လက္မခံခ်င္တာေတာ့

မင္းသေဘာ‌ပဲ.."

ဘဏ္ကဒ္နံပါတ္‌ေတြေျပာၿပီး ဟိုဘက္ကလူ 

ဖုန္းခ်သြားခ်ိန္မွာ သူတို႔ကထိုလူေတြရွိသည့္

တည္ေနရာနားကို တျဖည္းျဖည္း

နီးကပ္လာၿပီျဖစ္သည္။

"ဟိုဘက္ကလူ ဖုန္းဆက္ပိတ္သြားၿပီထင္တယ္..

တည္ေနရာ ေပ်ာက္သြားၿပီ.."

"ဒါဆိုဘယ္လိုဆက္လုပ္ၾကမလဲ.."

"တည္ေနရာက ဒီအနီးအနားမွာဆိုေတာ့

ဒီအနီးအနားမွာပဲ ဆက္ရွာၾကတာေပါ့.."

လူ‌ေနအိမ္နဲ႔နီးသည့္ေနရာသို႔ ေရာက္လာေပမဲ့

တစ္ဖက္ရန္သူေတြ မရိပ္မိေအာင္တိတ္တဆိတ္

စုံစမ္းရမည္ျဖစ္၍ ရဲေတြလည္း

လူ၀တ္လဲလိုက္ၾကေလသည္။

လမ္းမွာေတြ႕သမွ် လူတိုင္းကိုဦးမင္းဒင္၏ပုံကို

ျပကာ စုံစမ္းလာခဲ့ေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက

ေခါင္းခါ၍သာ ျငင္းလႊတ္ၾကသည္။

"ၾကည့္ရတာ ဒီျပန္ေပးသမားက ဒီေနရာမွာ

ေနတဲ့လူမဟုတ္ဘူးထင္တယ္ ဒီပတ္၀န္းက်င္က

လူေတြက သူ႔ကိုမသိၾကဘူး.."

"ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ‌ဒီလူေတြဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ

ရွိတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္.."

အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ စုံစမ္းၾကည့္ၿပီးေနာက္

႐ုတ္တရက္ မင္းစက္၏ကားက

စက္ရပ္သြားေလသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔လည္းနီးစပ္ရာကား၀ပ္ေရွာ့ခ္သို႔

၀င္လိုက္ကာ ကားကိုစစ္ေဆးခိုင္းလိုက္ရသည္။

"ကားကျပင္တာသိပ္ၾကာမွာမဟုတ္ပါဘူး

အစ္ကိုတို႔ ဒီမွာခဏေစာင့္ေပးၾကပါေနာ္.."

၀န္းထမ္းေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က 

သူတို႔အား ထိုင္စရာေနရာခ်ေပးသြားရာ

သူတို႔အဖြဲ႕လည္း ထိုေနရာမွာပဲ

For Me, [5/24/2025 11:42 AM]

၀င္ထိုင္လိုက္ၾကၿပီး ေတာ္ေတာ္ေမာေနၾကၿပီျဖစ္၍

အနီးမွ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ကိုပဲ လွမ္းေခၚလိုက္ကာ

အေအး၀ယ္ခိုင္းလိုက္ရသည္။

"အစ္ကိုဒီမွာ အစ္ကိုတို႔မွာထားတဲ့

အေအးဗူးေတြပါ.."

"ေက်းဇူးပဲညီေလးရာ..ဒါနဲ႔ေလ..ညီေလးက

ဒီ၀ပ္ေရွာ့ခ္မွာလုပ္တာ ၾကာၿပီလား.."

"ၾကာၿပီဗ်..ဒီမွာကေနစရာေပးတယ္ေလ

ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္း နယ္ကလာတာဆိုေတာ့

ဒီမွာလုပ္ရတာ အဆင္ေျပတာေပါ့.."

"ဒါဆိုရင္ ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ အသစ္ေရာက္လာတဲ့

လူေတြဘာေတြကို သတိထားမိလား.."

သူတို႔က ထိုသို႔ေမးလိုက္ေတာ့ ေကာင္ေလးက

အေၾကာင္းအရင္းမရွိပဲ ထရယ္ေလသည္။

"အစ္ကိုကလည္း ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ

ေန႔တိုင္း လူေတြကေရာက္လာလိုက္

ျပန္ထြက္သြားလိုက္နဲ႔ သြားလာေနၾကတာ

ကြၽန္ေတာ္က ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ကိုယ္ေလ

ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး  သတိထားမိပါ့မလဲ..

ဒါေပမဲ့ ကား၀ပ္ေရွာ့ခ္ကိုလာတဲ့လူေတြဆိုရင္ေတာ့

သတိထားမိတာေပါ့.."

"ဒါဆို ဒီပုံထဲကလူကိုေရာ ညီေလးေတြ႕မိေသးလား"

ဦးမင္းဒင္၏ပုံကို ထုတ္ျပလိုက္ေတာ့

ေကာင္ေလးက ေသခ်ာၾကည့္ၿပီး

ေခါင္းခါျပေလသည္။

"ကြၽန္ေတာ္ေတာ့မသိဘူးဗ်

..ဒီလူကိုအစ္ကိုတို႔ကဘာလို႔ ရွာေနတာလဲ.."

"အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ဒီလူကမိန္းကေလး

တစ္ေယာက္ကို ျပန္ေပးဆြဲသြားလို႔ပါ.."

"ဟာ..ဟုတ္လား..ဒါဆိုရင္ဂ်ာႀကီးကိုကြၽန္ေတာ္

ေမးေပးမယ္..ဂ်ာႀကီးကဒီေနရာမွာ

ေနတာၾကာၿပီဆိုေတာ့ ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ

သူနဲ႔မသိတဲ့လူ သိပ္မရွိဘူး..ကြၽန္ေတာ့္ကို

ဓာတ္ပုံေပး.."

ထိုေကာင္ေလးက ရဲအရာရွိလက္ထဲမွဓာတ္ပုံကို

ယူသြားၿပီး ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ အေဆာင္တစ္ခုထဲသို႔

ေျပး၀င္သြားေလသည္။

ခဏအၾကာမွာေတာ့ အသက္ခပ္ႀကီးႀကီး

လူတစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ အေဆာင္ထဲက

ျပန္ထြက္လာၾကသည္။

"ဒီကငါ့တူတို႔က ဒီဓာတ္ပုံထဲကလူကို

တကယ္ပဲ ျပန္ေပးဆြဲသြားတဲ့ကိစၥေၾကာင့္

ရွာေနၾကတာလား.."

အသက္ႀကီးႀကီးႏွင့္လူက မင္းစက္တို႔ကို

ေတြ႕သည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းေမးခြန္းထုတ္လာေလသည္။

"ဟုတ္ပါတယ္..ဒီလူက

ေထာင္ထြက္တစ္ေယာက္ပါ..အခုလည္း

မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ဖမ္းေခၚသြားၿပီး

ဒီပတ္၀န္းက်င္မွာ ပုန္းေနတယ္လို႔သတင္းရလို႔

ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြ လာရွာတာပါ.."

"ဒါဆိုရင္ဦးသိသေလာက္

ေျပာျပေပးပါ့မယ္..ဒီလူကိုဒီလမ္းထဲမွာ

ေတြ႕မိပါတယ္..သူတို႔ရွိႏိုင္မဲ့ေနရာကိုလည္း

ဦးသိထားပါတယ္.."

"သူတို႔ဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ့လူကတစ္ေယာက္တည္း

မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာခ်င္တာလား.."

"ဟုတ္ပါတယ္..စုစုေပါင္းသုံးေယာက္ပါ..

မေန႔တုန္းက ဆယ့္ႏွစ္နာရီထိုးေလာက္ႀကီး

ဒီလမ္းထဲကို ကားတစ္စီး၀င္လာပါတယ္.."

"ကားအေရာင္က အမဲေရာင္မဟုတ္လား.."

 မင္းစက္ကစကားလွမ္းေထာက္လိုက္ေတာ့

ထိုလူက ေခါင္းညိမ့္၍ခ်က္ခ်င္း

ေထာက္ခံလာသည္။

"ဟုတ္ပါတယ္..ကားကအမဲေရာင္ပါ..

အဲ့ကားဒီလမ္းထဲကို ေမာင္း၀င္လာေတာ့

ဦးက အေဆာင္ကိုထမင္းျပန္စားေနတဲ့

လမ္းမွာပါ..

ကားမွန္ေတြကအနက္ေရာင္ေတြဆိုေတာ့..

ကားေနာက္ခန္းထဲမွာ ဘယ္သူရွိေနလည္း

ေသခ်ာမေတြ႕ခဲ့ရဘူး..ဒါေပမဲ့

ကားေမာင္းေနတဲ့လူကိုေတာ့ အမွတ္မထင္

ေတြ႕လိုက္ရတယ္..အဲ့လူရဲ႕မ်က္ႏွာမွာ

အမာ႐ြတ္ႀကီးတစ္ခုလည္းေတြ႕တယ္.."

"ဟုတ္တယ္..အဲ့ဒါဦးမင္းဒင္ပဲ...

သူတို႔အခုဘယ္မွာရွိလဲ ဦးေလးသိလား.."

မင္းစက္လည္း ဦးမင္းဒင္၏ပုံပန္းသြင္ျပင္ကို

ေထာက္ခံလိုက္ၿပီး သဲလြန္စရသြားၿပီျဖစ္၍

သိခ်င္စိတ္ျပင္းျပေနေလသည္။

"မနက္က ဦးေလးလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ေတာ့

ဟိုးဘက္လမ္းထိပ္က တိုက္ပ်က္ႀကီးထဲကေန

အဲ့ဒီ့လူနဲ႔အတူေနာက္တစ္ေယာက္

ထြက္လာတာကို ေတြ႕လိုက္တယ္..

ဦးေလးလည္း တိုက္ပ်က္ႀကီးေတြရွိတဲ့

ၿခံထဲကို လွမ္းၾကည့္လိုက္မိေသးတယ္..

ၿခံထဲမွာ လူတစ္ေယာက္ရွိေနတာကို

ထပ္ေတြ႕လိုက္ရတယ္..

အထဲမွာ ဟိုတစ္ေန႔ကေတြ႕ခဲ့တဲ့ကားကိုေတာ့

မေတြ႕ရေတာ့ဘူး..ဒါေပမဲ့ငါ့တူတို႔ရွာေနတဲ့

လူေတြက အဲ့အထဲမွာေနေနတယ္လို႔ ထင္တာပဲ.."

ထိုဦးေလး၏စကားအဆုံးမွာေတာ့ 

မင္းစက္တို႔အားလုံး တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာကို

တစ္ေယာက္ျပန္ၾကည့္လိုက္ၾကေတာ့သည္။

"ကိုမင္းစက္..ကြၽန္ေတာ္တို႔ အဲ့ဒီေနရာကို

အခုခ်က္ခ်င္း သြားၾကည့္ရေအာင္.."

"သြားၾကတာေပါ့..ဒီကဦးေလးလည္း

ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အဲ့ဒီ့တိုက္ပ်က္ႀကီးေတြဆီကို

လိုက္ျပေပးလို႔ရမလား.."

"ရတာေပါ့ကြာ..ဦးေလးလိုက္ခဲ့မယ္.."

အရာအားလုံး အစီအစဥ္တက်ျဖစ္သြားသည့္

အခ်ိန္မွာေတာ့ ေမ့ကိုကယ္တင္ႏိုင္ေတာ့မည္ဟု

ေတြးလိုက္မိၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားလြန္း၍

မ်က္ရည္ေတာင္ က်မိေတာ့မတတ္ပါပဲ။

ကံၾကမၼာ၏သက္ညႇာေပးလာမႈအတြက္

အတိုင္းအဆမဲ့ ေပ်ာ္႐ႊင္ေနမိသည္။

ေမ့ကို ျပန္ရွာေတြ႕ေတာ့မည္။

ဒီတစ္ခါ ေမ့ကိုျပန္ေခၚလာႏိုင္ခဲ့ရင္

ေမ့အနားကေန တစ္ဖဝါးမွမခြာေတာ့ဖို႔

ဆုံးျဖတ္လိုက္မိသည္။

ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေမ့ကိုသံမဏိတံခါးအထပ္ထပ္

ကာထားၿပီးသာ သိမ္းထားလိုက္ခ်င္တယ္။

ေမသာ ကိုယ့္ဘ၀ထဲကေနထြက္သြားခဲ့ရင္

ကိုယ့္ဘ၀ႀကီး ဘယ္လိုျဖစ္က်န္ခဲ့မလဲဆိုတာ

ေတြးေတာင္ မေတြးရဲေအာင္ပါပဲ။

အခန္း(၅၆)ဆက္ရန္

🔥🔥🔥🔥🔥🔥